Artykuł 383z

1. Parametr korelacji zachodzących pomiędzy koszykami w odniesieniu do ryzyka delta cen towarów ustala się w wysokości:

a) 20 %, jeżeli oba koszyki należą do koszyków 1–12 określonych w art. 383x ust. 1 tabela 1;

b) 0 %, jeżeli jeden z dwóch koszyków jest koszykiem 13 określonym w art. 383x ust. 1 tabela 1.

2. Parametr korelacji zachodzących pomiędzy koszykami w odniesieniu do ryzyka vega cen towarów ustala się w wysokości:

a) 20 %, jeżeli oba koszyki należą do koszyków 1–12 określonych w art. 383x ust. 1 tabela 1;

b) 0 %, jeżeli jeden z dwóch koszyków jest koszykiem 13 określonym w art. 383x ust. 1 tabela 1.”

;

202) Art. 384, 385 i 386 otrzymują brzmienie:

„Artykuł 384

Metoda podstawowa

1. Instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA zgodnie z, stosownie do przypadku, ust. 2 lub 3 niniejszego artykułu dla portfela transakcji z co najmniej jednym kontrahentem, stosując odpowiednio jeden z następujących wzorów:

a) wzór określony w ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli instytucja uwzględnia w obliczeniach co najmniej jedno uznane zabezpieczenie uwzględniane zgodnie z art. 386;

b) wzór określony w ust. 3 niniejszego artykułu, jeżeli instytucja nie uwzględnia w obliczeniach żadnych uznanych zabezpieczeń uwzględnianych zgodnie z art. 386.

Metod określonych w akapicie pierwszym lit. a) i b) nie można stosować w połączeniu.

2. Instytucja spełniająca warunek, o którym mowa w ust. 1 lit. a), oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA w następujący sposób:

BACVAtotal = β ∙ BACVAcsr-unhedged + DSCVA ∙ (1 – β) ∙ BACVAcsr-hedged

gdzie:

BACVAtotal

= wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA w ramach metody podstawowej;

BACVAcsr–unhedged

= wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA w ramach metody podstawowej obliczone zgodnie z ust. 3 dla instytucji spełniającej warunek określony w ust. 1 lit. b);

DSCVA

= 0,65;

β

= 0,25;

gdzie:

a

=

1,4;

ρ

=

0,5;

c

= indeks oznaczający wszystkich kontrahentów, w odniesieniu do których instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA, stosując metodę określoną w niniejszym artykule;

NS

= indeks oznaczający wszystkie pakiety kompensowania z danym kontrahentem, w odniesieniu do którego instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA, stosując metodę określoną w niniejszym artykule;

h

= indeks oznaczający wszystkie instrumenty jednopodmiotowe uwzględniane jako uznane zabezpieczenia zgodnie z art. 386 dla danego kontrahenta, w odniesieniu do którego instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA, stosując metodę określoną w niniejszym artykule;

I

= indeks oznaczający wszystkie instrumenty indeksowe uwzględniane jako uznane zabezpieczenia zgodnie z art. 386 dla wszystkich kontrahentów, w odniesieniu do których instytucja oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA, stosując metodę określoną w niniejszym artykule;

RWc

= waga ryzyka mająca zastosowanie do kontrahenta c. Kontrahenta c przyporządkowuje się do jednej z wag ryzyka na podstawie połączenia sektora i jakości kredytowej, zgodnie z tabelą 1.

Jeżeli dany kontrahent nie posiada ratingu zewnętrznego, instytucje mogą, pod warunkiem uzyskania zgody właściwych organów, przyporządkować rating wewnętrzny do odpowiedniego ratingu zewnętrznego i przypisać wagę ryzyka odpowiadającą stopniowi jakości kredytowej 1–3 albo stopniowi jakości kredytowej 4–6. W przeciwnym wypadku stosuje się wagi ryzyka dla ekspozycji bez ratingu.

= efektywny termin zapadalności dla pakietu kompensowania NS z kontrahentem c;

oblicza się zgodnie z art. 162; do celów powyższego obliczenia

nie ogranicza się jednak do pięciu lat, ale do najdłuższego umownego rezydualnego terminu zapadalności w pakiecie kompensowania.

= wartość ekspozycji na ryzyko kredytowe kontrahenta w ramach pakietu kompensowania NS z kontrahentem c, z uwzględnieniem skutku zabezpieczenia zgodnie z metodami określonymi w tytule II rozdział 6 sekcje 3–6, stosowanymi do obliczania wymogów w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka kredytowego kontrahenta, o których mowa w art. 92 ust. 4 lit. a) i g);

= nadzorczy czynnik dyskontujący dla pakietu kompensowania NS z kontrahentem c.

W przypadku instytucji stosującej metody określone w tytule II rozdział 6 sekcja 6 ustala się nadzorczy czynnik dyskontujący równy 1. We wszystkich innych przypadkach nadzorczy czynnik dyskontujący oblicza się w następujący sposób:

rhc

= nadzorczy współczynnik korelacji między ryzykiem spreadu kredytowego kontrahenta c a ryzykiem spreadu kredytowego instrumentu jednopodmiotowego uwzględnianego jako uznane zabezpieczenie h dla kontrahenta c, określony zgodnie z tabelą 2;

= rezydualny termin zapadalności instrumentu jednopodmiotowego uwzględnianego jako uznane zabezpieczenie;

= wartość referencyjna instrumentu jednopodmiotowego uwzględnianego jako uznane zabezpieczenie;

= nadzorczy czynnik dyskontujący dla instrumentu jednopodmiotowego uwzględnianego jako uznane zabezpieczenie, obliczony w następujący sposób:

= nadzorcza waga ryzyka dla instrumentu jednopodmiotowego uwzględnianego jako uznane zabezpieczenie. Te wagi ryzyka opierają się na połączeniu sektora i jakości kredytowej referencyjnego spreadu kredytowego instrumentu zabezpieczającego i są określane zgodnie z tabelą 1;

= rezydualny termin zapadalności co najmniej jednej pozycji w tym samym instrumencie indeksowym uwzględnianym jako uznane zabezpieczenie. W przypadku więcej niż jednej pozycji w tym samym instrumencie indeksowym

stanowi ważony kwotą referencyjną termin zapadalności wszystkich tych pozycji;

= pełna kwota referencyjna co najmniej jednej pozycji w tym samym instrumencie indeksowym uwzględnianym jako uznane zabezpieczenie;

= nadzorczy czynnik dyskontujący co najmniej jednej pozycji w tym samym instrumencie indeksowym uwzględnianym jako uznane zabezpieczenie, obliczany w następujący sposób:

= nadzorcza waga ryzyka dla instrumentu indeksowego uwzględnianego jako uznane zabezpieczenie;

opiera się na połączeniu sektora i jakości kredytowej wszystkich składników indeksu, obliczanym w następujący sposób:

a) w przypadku gdy wszystkie składniki indeksu należą do tego samego sektora i mają taką samą jakość kredytową, określoną zgodnie z tabelą 1,

oblicza się jako odpowiednią wagę ryzyka z tabeli 1 dla tego sektora i jakości kredytowej pomnożoną przez 0,7;

b) w przypadku gdy wszystkie składniki indeksu nie należą do tego samego sektora lub nie mają takiej samej jakości kredytowej,

oblicza się jako średnią ważoną wag ryzyka dla wszystkich składników indeksu, określonych zgodnie z tabelą 1, pomnożoną przez 0,7;

Tabela 1

Sektor kontrahenta

Jakość kredytowa

Stopień jakości kredytowej

1–3

Stopień jakości kredytowej 4–6 i bez ratingu

Rząd centralny, w tym banki centralne, wielostronne banki rozwoju i organizacje międzynarodowe, o których mowa w art. 117 ust. 2 lub art. 118

0,5 %

2,0 %

Samorząd regionalny lub władze lokalne oraz podmioty sektora publicznego

1,0 %

4,0 %

Podmioty sektora finansowego, w tym instytucje kredytowe zarejestrowane lub utworzone przez rząd centralny, samorząd regionalny lub władze lokalne, i podmioty udzielające kredytów preferencyjnych

5,0 %

12,0 %

Materiały podstawowe, energia, przemysł, rolnictwo, wytwórstwo, górnictwo i wydobywanie

3,0 %

7,0 %

Towary i usługi konsumpcyjne, transport i gospodarka magazynowa, działalność w zakresie usług administrowania i działalność wspierająca

3,0 %

8,5 %

Technologia, telekomunikacja

2,0 %

5,5 %

Ochrona zdrowia, infrastruktura publiczna, działalność profesjonalna i techniczna

1,5 %

5,0 %

Inne sektory

5,0 %

12,0 %

Tabela 2

Korelacje pomiędzy spreadem kredytowym kontrahenta a zabezpieczeniem w postaci instrumentu jednopodmiotowego

Zabezpieczenie w postaci instrumentu jednopodmiotowego h dla kontrahenta i

Wartość rhc

Kontrahenci, o których mowa w art. 386 ust. 3 lit. a) ppkt (i)

100 %

Kontrahenci, o których mowa w art. 386 ust. 3 lit. a) ppkt (ii)

80 %

Kontrahenci, o których mowa w art. 386 ust. 3 lit. a) ppkt (iii)

50 %

3. Instytucja spełniająca warunek, o którym mowa w ust. 1 lit. b), oblicza wymogi w zakresie funduszy własnych z tytułu ryzyka związanego z CVA w następujący sposób:

gdzie wszystkie elementy wzoru odpowiadają elementom określonym w ust. 2.