Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1624 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu
Sekcja 2 — Polityka państw trzecich oraz zagrożenia spoza Unii związane z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu
Artykuł 29
W mocyWskazywanie państw trzecich o znaczących niedociągnięciach strategicznych w krajowych systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu
1. Państwa trzecie, w których występują znaczące niedociągnięcia strategiczne w krajowych systemach przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu, są wskazywane przez Komisję i oznaczane jako „państwa trzecie wysokiego ryzyka”.
2. Aby wskazać państwa trzecie, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 85 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia, w przypadku:
a) stwierdzenia znaczących niedociągnięć strategicznych w prawnych i instytucjonalnych ramach danego państwa trzeciego w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu;
b) stwierdzenia znaczących niedociągnięć strategicznych pod względem skuteczności systemu przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu danego państwa trzeciego w zakresie przeciwdziałania ryzykom prania pieniędzy i finansowania terroryzmu lub w jego systemie oceny i ograniczania ryzyk niewykonania ukierunkowanych sankcji finansowych ONZ związanych z finansowaniem proliferacji lub uchylania się od nich.
c) gdy znaczące niedociągnięcia strategiczne stwierdzone zgodnie z lit. a) i b) mają charakter trwały i nie podjęto ani nie podejmuje się żadnych środków w celu ich ograniczenia.
Te akty delegowane przyjmuje się w ciągu 20 dni kalendarzowych od stwierdzenia przez Komisję, że kryteria określone w lit. a), b) lub c) akapitu pierwszego zostały spełnione.
3. Do celów ust. 2 Komisja uwzględnia wezwania do stosowania wzmocnionych środków należytej staranności i dodatkowych środków ograniczających ryzyko (zwane dalej „przeciwśrodkami”), które to wezwania wystosowały organizacje międzynarodowe i organy normalizacyjne posiadające kompetencje w dziedzinie zapobiegania praniu pieniędzy i zwalczania finansowania terroryzmu, jak również uwzględnia sporządzone przez nie odpowiednie ewaluacje, oceny, sprawozdania lub publiczne oświadczenia.
4. Jeżeli państwo trzecie zostało wskazane zgodnie z kryteriami, o których mowa w ust. 2, podmioty zobowiązane stosują wzmocnione środki należytej staranności wymienione w art. 34 ust. 4 w odniesieniu do stosunków gospodarczych lub transakcji sporadycznych z udziałem osób fizycznych lub prawnych z tego państwa trzeciego.
5. W akcie delegowanym, o którym mowa w ust. 2, wśród przeciwśrodków wymienionych w art. 35 określa się szczególne przeciwśrodki, które ograniczają szczególne ryzyka pochodzące z każdego państwa trzeciego wysokiego ryzyka.
6. W przypadku gdy państwo członkowskie zidentyfikuje szczególne ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu stwarzane przez państwo trzecie, które Komisja wskazała zgodnie z kryteriami, o których mowa w ust. 2, i które nie jest objęte przeciwśrodkami, o których mowa w ust. 5, może nałożyć na podmioty zobowiązane mające siedzibę na jego terytorium wymóg zastosowania szczególnych dodatkowych przeciwśrodków w celu ograniczenia szczególnego ryzyka pochodzącego z tego państwa trzeciego. Zidentyfikowane ryzyko i odpowiadające mu przeciwśrodki są zgłaszane Komisji w ciągu 5 dni od zastosowania przeciwśrodków.
7. Komisja dokonuje regularnego przeglądu aktów delegowanych, o których mowa w ust. 2, w celu zapewnienia, by szczególne przeciwśrodki określone na podstawie ust. 5 uwzględniały zmiany w ramach w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu w państwie trzecim oraz były proporcjonalne i adekwatne do ryzyk.
Po otrzymaniu zgłoszenia zgodnie z ust. 6 Komisja ocenia otrzymane informacje w celu ustalenia, czy to ryzyko specyficzne dla poszczególnych państw wpływa na integralność rynku wewnętrznego Unii. W stosownych przypadkach Komisja dokonuje przeglądu aktów delegowanych, o których mowa w ust. 2, poprzez dodanie przeciwśrodków niezbędnych do ograniczenia tego dodatkowego ryzyka. W przypadku gdy Komisja uzna, że szczególne dodatkowe środki stosowane przez państwo członkowskie na podstawie ust. 6 nie są konieczne do ograniczenia szczególnego ryzyka pochodzącego z tego państwa trzeciego, może podjąć w drodze aktu wykonawczego decyzję dotyczącą zniesienia przez dane państwo członkowskie szczególnego dodatkowego przeciwśrodka.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.