Artykuł 53

1. Kontrola nad podmiotem o charakterze korporacyjnym lub innym podmiotem prawnym jest sprawowana poprzez udziały własnościowe lub za pomocą innych środków.

2. Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:

a) „kontrola nad podmiotem prawnym” oznacza możliwość wywierania, bezpośrednio lub pośrednio, znaczącego wpływu i narzucania odpowiednich decyzji w ramach podmiotu prawnego;

b) „pośrednia kontrola nad podmiotem prawnym” oznacza kontrolę nad pośredniczącymi podmiotami prawnymi w strukturze własności lub w różnych łańcuchach struktury własności, w przypadku gdy na każdym poziomie struktury ustala się kontrolę bezpośrednią;

c) „kontrola poprzez udziały własnościowe nad podmiotem o charakterze korporacyjnym” oznacza bezpośrednią lub pośrednią własność 50 % plus jeden akcji lub udziałów, lub praw głosu, lub innych udziałów własnościowych w podmiocie o charakterze korporacyjnym.

3. Kontrola nad podmiotem prawnym za pomocą innych środków w każdym przypadku obejmuje możliwość wykonywania:

a) w przypadku podmiotu o charakterze korporacyjnym – większości praw głosu w danym podmiocie o charakterze korporacyjnym, niezależnie od tego, czy jest ona wspólna dla osób działających w porozumieniu;

b) prawa do mianowania lub odwołania większości członków zarządu lub organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorującego lub podobnych dyrektorów danego podmiotu prawnego;

c) odpowiednich praw weta lub praw do podejmowania decyzji, które to prawa są związane z udziałem w podmiocie o charakterze korporacyjnym;

d) decyzji dotyczących podziału zysku danego podmiotu prawnego lub prowadzących do przesunięcia aktywów w danym podmiocie prawnym.

4. W uzupełnieniu do ust. 3 kontrolę nad podmiotem prawnym można sprawować za pomocą innych środków. W zależności od szczególnej sytuacji podmiotu prawnego i jego struktury inne sposoby kontroli mogą obejmować:

a) formalne lub nieformalne umowy z właścicielami, członkami lub podmiotami prawnymi, zapisy w statucie spółki, umowy partnerskie, umowy konsorcjum lub równoważne dokumenty lub umowy w zależności od specyfiki podmiotu prawnego, jak również zasady głosowania;

b) relacje między członkami rodziny;

c) wykorzystanie formalnych lub nieformalnych umów powierniczych.

Do celów niniejszego ustępu, „formalna umowa powiernicza” oznacza umowę lub równoważne porozumienie, między powierzającym a powiernikiem, w przypadku gdy powierzający jest osobą prawną lub fizyczną, która wydaje powiernikowi polecenie działania w jej imieniu w określonym charakterze, w tym jako dyrektor, akcjonariusz lub udziałowiec lub ustanawiający, a powiernik jest osobą prawną lub fizyczną, której powierzający polecił działanie w jego imieniu.