Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1624 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu

Rozdział IV — PRZEJRZYSTOŚĆ W ODNIESIENIU DO BENEFICJENTÓW RZECZYWISTYCH

Artykuł 67

W mocy

Zagraniczne podmioty prawne i zagraniczne porozumienia prawne

1. Podmioty prawne utworzone poza Unią oraz powiernicy trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, lub osoby zajmujące równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym zarządzane poza Unią lub mające miejsce zamieszkania lub siedzibę poza Unią przekazują informacje o beneficjentach rzeczywistych na podstawie art. 62 do centralnego rejestru państwa członkowskiego, w którym:

a) nawiązują stosunki gospodarcze z podmiotem zobowiązanym;

b) nabywają nieruchomość w Unii bezpośrednio lub przez pośredników;

c) bezpośrednio lub przez pośredników nabywają którekolwiek z następujących towarów od osoby prowadzącej handel, o której mowa w art. 3 pkt 3) lit. f) i j), w kontekście transakcji sporadycznej:

(i) pojazdy silnikowe do celów niekomercyjnych za cenę co najmniej 250 000 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej;

(ii) jednostki pływające do celów niekomercyjnych za cenę co najmniej 7 500 000 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej;

(iii) statki powietrzne do celów niekomercyjnych za cenę co najmniej 7 500 000 EUR lub równowartość tej kwoty w walucie krajowej;

d) instytucja zamawiająca w Unii udzieliła im zamówienia publicznego na towary lub usługi, lub na koncesje.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. a), w przypadku gdy podmioty prawne utworzone poza Unią nawiązują stosunki gospodarcze z podmiotem zobowiązanym, przekazują one informacje o beneficjentach rzeczywistych do centralnego rejestru wyłącznie w przypadku gdy:

a) nawiązują one stosunki gospodarcze z podmiotem zobowiązanym, który jest powiązany ze średnim lub z wysokim ryzykiem prania pieniędzy i finansowania terroryzmu na podstawie oceny ryzyka na poziomie Unii lub krajowej oceny ryzyka danego państwa członkowskiego, o której mowa w art. 7 i 8 dyrektywy (UE) 2024/1640; lub

b) w ocenie ryzyka na poziomie Unii lub krajowej ocenie ryzyka danego państwa członkowskiego stwierdzono, że z kategorią podmiotu prawnego lub sektorem, w którym działa podmiot prawny utworzony poza Unią, wiąże się, w stosownych przypadkach, średnie lub wysokie ryzyko prania pieniędzy i finansowania terroryzmu.

3. Do informacji o beneficjentach rzeczywistych dołącza się oświadczenie określające, w odniesieniu do których z tych działań informacje są przekazywane, oraz wszelkie stosowne dokumenty, i przekazuje się je:

a) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a) – przed rozpoczęciem stosunków gospodarczych;

b) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b) i c) – przed sfinalizowaniem zakupu;

c) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. d) – przed podpisaniem umowy.

4. Do celów ust. 1 lit. a) podmioty zobowiązane informują podmioty prawne, jeżeli spełnione są warunki określone w ust. 2, i wymagają zaświadczenia potwierdzającego rejestrację lub wyciągu z informacji o beneficjentach rzeczywistych przechowywanych w centralnym rejestrze w celu podjęcia dalszych kroków w stosunkach gospodarczych lub transakcji sporadycznej.

5. W przypadkach objętych ust. 1 podmioty prawne utworzone poza Unią i powiernicy trustów, które powstały w drodze czynności prawnej, lub osoby zajmujące równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym zarządzane poza Unią lub mające miejsce zamieszkania lub siedzibę poza Unią zgłaszają wszelkie zmiany w informacjach o beneficjentach rzeczywistych przekazanych do centralnego rejestru zgodnie z ust. 1 bez zbędnej zwłoki, a w każdym razie w ciągu 28 dni kalendarzowych.

Akapit pierwszy stosuje się:

a) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. a) – przez cały okres trwania stosunków gospodarczych z podmiotem zobowiązanym;

b) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b) – tak długo jak dana podmiot prawny lub dane porozumienie prawne posiadają nieruchomość;

c) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. c) – w okresie pomiędzy pierwszym przekazaniem informacji do centralnego rejestru a sfinalizowaniem zakupu;

d) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. d) – przez cały okres obowiązywania umowy.

6. W przypadku gdy podmiot prawny, powiernik trustu, który powstał w drodze czynności prawnej, lub osoba zajmująca równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym spełniają warunki określone w ust. 1 w różnych państwach członkowskich, zaświadczenie potwierdzające rejestrację informacji o beneficjentach rzeczywistych w centralnym rejestrze prowadzonym przez jedno państwo członkowskie uznaje się za wystarczający dowód rejestracji.

7. W przypadku gdy w dniu 10 lipca 2027 r. podmioty prawne utworzone poza Unią lub porozumienia prawne zarządzane poza Unią lub których powiernik lub osoba zajmująca równoważne stanowisko w podobnym porozumieniu prawnym mają miejsce zamieszkania lub siedzibę poza Unią posiada, bezpośrednio lub przez pośredników, nieruchomość, informacje o beneficjentach rzeczywistych tych podmiotów prawnych i porozumień prawnych przekazuje się do centralnego rejestru wraz z uzasadnieniem tego przekazania do dnia 10 stycznia 2028 r.

Akapit pierwszy nie ma jednak zastosowania do podmiotów prawnych lub porozumień prawnych, które nabyły nieruchomość w Unii przed dniem 1 stycznia 2014 r.

Państwa członkowskie mogą zdecydować, na podstawie ryzyka, że zastosowanie ma wcześniejsza data, i powiadomić o tym Komisję. Komisja informuje o takich decyzjach pozostałe państwa członkowskie.

8. Państwa członkowskie mogą rozszerzyć, na podstawie ryzyka, obowiązek określony w ust. 1 lit. a) na stosunki gospodarcze z zagranicznymi podmiotami prawnymi trwające w dniu 10 lipca 2027 r. i powiadomić o tym Komisję. Komisja informuje o takich decyzjach pozostałe państwa członkowskie.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.