Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1624 z dnia 31 maja 2024 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu
Załącznik I
W mocyOrientacyjny wykaz zmiennych ryzyka
Poniżej przedstawiono niewyczerpujący wykaz zmiennych ryzyka, które podmioty zobowiązane uwzględniają przy sporządzaniu swojej oceny ryzyka zgodnie z art. 10 oraz przy określaniu zakresu stosowania środków należytej staranności wobec klienta zgodnie z art. 20:
a) Zmienne ryzyka związane z klientem:
(i) działalność gospodarcza lub zawodowa klienta i beneficjenta rzeczywistego klienta;
(ii) reputacja klienta i beneficjenta rzeczywistego klienta;
(iii) charakter i zachowanie klienta i beneficjenta rzeczywistego klienta;
(iv) jurysdykcje, w których klient i beneficjent rzeczywisty klienta mają siedzibę;
(v) jurysdykcje, które są głównymi miejscami prowadzenia działalności klienta i beneficjenta rzeczywistego klienta;
(vi) jurysdykcje, z którymi klient i beneficjent rzeczywisty klienta mają odpowiednie powiązania osobiste.
b) Zmienne ryzyka związane z produktem, usługą lub transakcją:
(i) przeznaczenie rachunku lub cel stosunków;
(ii) regularność lub czas trwania stosunków gospodarczych;
(iii) poziom aktywów, które mają zostać zdeponowane przez klienta, lub wielkość przeprowadzonych transakcji;
(iv) poziom przejrzystości lub nieprzejrzystości, jaki zapewni produkt, usługa lub transakcja;
(v) złożoność produktu, usługi lub transakcji;
(vi) wartość lub wielkość produktu, usługi lub transakcji.
c) Zmienne ryzyka związane z kanałem dostaw:
(i) zakres, w jakim stosunki gospodarcze są prowadzone bez fizycznej obecności stron;
(ii) obecność wszelkich podmiotów wprowadzających lub pośredniczących, z których klient mógłby korzystać, oraz charakter ich relacji z klientem.
d) Zmienna ryzyka dla ubezpieczeń na życie i innych ubezpieczeń inwestycyjnych:
(i) poziom ryzyka przedstawiony przez beneficjenta polisy ubezpieczeniowej.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.