Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1679 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie unijnych wytycznych dotyczących rozwoju transeuropejskiej sieci transportowej, zmieniające rozporządzenia (UE) 2021/1153 i (UE) nr 913/2010 oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 1315/2013
Rozdział IV — PRZEPISY DOTYCZĄCE INTELIGENTNEGO I ODPORNEGO TRANSPORTU
Artykuł 45
W mocyNowe technologie i innowacje
Aby transeuropejska sieć transportowa nadążała za innowacyjnymi zmianami i zastosowaniami technologicznymi, państwa członkowskie i Komisja w skoordynowany sposób promują projekty będące przedmiotem wspólnego zainteresowania, których celem jest w szczególności:
a) wspieranie i promowanie obniżenia emisyjności transportu poprzez przestawienie się na bezemisyjne i niskoemisyjne pojazdy, pociągi, statki i napędzane paliwami alternatywnymi statki powietrzne oraz inne innowacyjne i zrównoważone technologie transportowe i sieciowe;
b) promowanie nowych zrównoważonych technologii usprawniających i ułatwiających transport i mobilność pasażerów i towarów;
c) przyspieszenie obniżenia emisyjności wszystkich rodzajów transportu poprzez stymulowanie efektywności energetycznej, wprowadzanie rozwiązań bezemisyjnych i niskoemisyjnych napędzanych paliwami alternatywnymi oraz zapewnienie odpowiedniej infrastruktury, w miarę możliwości dzięki synergiom z transeuropejską siecią energetyczną;
d) wspieranie absorpcji i wdrażania nowych technologii cyfrowych, w szczególności promowanie wymiany danych i infrastruktury łączności o nieprzerwanym zasięgu w całej sieci w celu zapewnienia najwyższego poziomu i wydajności infrastruktury cyfrowej oraz osiągnięcia wyższych poziomów automatyzacji, ze szczególnym naciskiem na sektor kolejowy;
e) poprawa bezpieczeństwa i zrównoważonego charakteru przepływu osób i transportu towarów;
f) poprawa działania sieci, zarządzania nią, jej dostępności, interoperacyjności, multimodalności i efektywności, w tym poprzez rozwój usług cyfrowych w zakresie mobilności multimodalnej, takich jak rozwiązania typu mobilność jako usługa;
g) promowanie efektywnych sposobów zapewnienia wszystkim użytkownikom i dostawcom usług transportowych dostępnych i zrozumiałych informacji na temat wzajemnych połączeń, interoperacyjności i multimodalności oraz wpływu ich wyborów w zakresie transportu na środowisko;
h) wspieranie środków umożliwiających zmniejszenie negatywnych efektów zewnętrznych, takich jak zatory komunikacyjne, szkody na zdrowiu oraz wszelkiego rodzaju zanieczyszczenia, w tym hałas i emisje;
i) wprowadzenie technologii bezpieczeństwa;
j) zwiększenie odporności infrastruktury transportowej na zakłócenia i zmianę klimatu poprzez modernizację i projektowanie infrastruktury, a także cyfrowe, cyberbezpieczne rozwiązania mające na celu ochronę sieci w kontekście klęsk żywiołowych i katastrof spowodowanych przez człowieka; oraz
k) dalszy rozwój i wdrażanie systemów ICT i nowych technologii dla transportu w ramach poszczególnych rodzajów transportu i pomiędzy nimi.
Do celów lit. c) akapitu pierwszego odnośna infrastruktura transportowa może:
a) obejmować dostęp do sieci, rurociągi i inne obiekty niezbędne do dostaw energii;
b) uwzględniać interfejs między pojazdem a infrastrukturą, w tym ładowanie inteligentne i dwukierunkowe;
c) obejmować systemy ICT dla transportu;
d) służyć jako centrum energetyczne do obsługi różnych rodzajów transportu w celu połączenia lokalnej produkcji czystej energii z zastosowaniami mobilności bezemisyjnej; oraz
e) przyczynić się do wdrożenia innych technologii przyspieszających obniżenie emisyjności gospodarki.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.