Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2024/1682 z dnia 4 marca 2024 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 w odniesieniu do dodawania przetworzonego obornika jako materiału składowego w produktach nawozowych UE

Załącznik I

W mocy

W części II załącznika II do rozporządzenia (UE) 2019/1009, CMC 10 otrzymuje brzmienie:

CMC 10: PRODUKTY POCHODNE W ROZUMIENIU ROZPORZĄDZENIA (WE) NR 1069/2009

1. Produkt nawozowy UE może zawierać produkty pochodne w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, które osiągnęły punkt końcowy w łańcuchu produkcyjnym określony zgodnie z tym rozporządzeniem oraz zostały wymienione w poniższej tabeli i w niej określone:

Nr

Materiał składowy

Wymogi dodatkowe

Przetworzony obornik spełniający warunki określone w art. 3 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2023/1605 (1)

1.1.

Produkt nawozowy UE może zawierać przetworzony obornik wyłącznie wtedy, gdy został poddany obróbce w celu osiągnięcia punktu końcowego zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1069/2009 najpóźniej 36 miesięcy przed podpisaniem deklaracji zgodności UE dla danego produktu i materiału poddanego dodatkowemu przetworzeniu w celu spełnienia co najmniej jednego z następujących warunków:

a) co najmniej 90 % suchej masy materiału może przejść przez sito o oczkach 0,25 mm;

b) materiał został granulowany pod ciśnieniem, peletowany, suszony w temperaturze wyższej niż 100 °C lub został poddany jakiemukolwiek równoważnemu procesowi, który zapewnia, aby zawartość żywotnych nasion chwastów i propaguli roślin w przetworzonym oborniku nie przekraczała 3 jednostek/l; lub

c) materiał spełnia co najmniej jedno z kryteriów stabilności określonych w CMC 3 pkt 5.

1.2.

Materiał, o którym mowa w pkt 1.1, może zostać poddany co najmniej jednemu z następujących procesów dodatkowych:

a) metodom przetwarzania, o których mowa w CMC 2;

b) oczyszczaniu biologicznemu obejmującemu nitryfikację i denitryfikację;

c) mechanicznemu oddzieleniu frakcji stałych i ciekłych;

d) procesom odzyskiwania składników odżywczych lub węgla organicznego, bez zamiaru modyfikacji materiału w inny sposób;

e) przetwarzaniu chemicznemu w celu zmiany pH bez zamiaru modyfikacji materiału w inny sposób;

f) fizycznemu przetwarzaniu w celu usunięcia wody i przekształcenia materiału w proszek, granulki lub pelet, bez zamiaru modyfikacji materiału w inny sposób.

1.3.

Dodatki potrzebne do przetwarzania, o którym mowa w pkt 1.1 i 1.2, mogą być stosowane, pod warunkiem że:

a) dodatek spełnia wymóg określony w CMC 1 pkt 2;

b) stężenie dodatków niezbędnych w każdym z procesów nie przekracza 5 % masy przetworzonego obornika lub frakcji wykorzystanych jako wsad w danym procesie.

1.4.

Przetworzony obornik nie może zawierać więcej WWA16

(2) niż 6 mg/kg suchej masy.

1.5.

Przetworzony obornik stosowany jako materiał składowy w produkcie nawozowym UE przechowuje się w sposób chroniący go przed opadami i bezpośrednim światłem słonecznym.

2. W przypadku gdy zgodność z wymogiem określonym w pkt 1.4 wynika w sposób oczywisty i niekwestionowany z charakteru lub przetwarzania materiału składowego lub procesu produkcji produktu nawozowego UE, zgodność taką można domniemywać w procedurze oceny zgodności bez weryfikacji (takiej jak badanie), na odpowiedzialność producenta.”.

(1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/1605 z dnia 22 maja 2023 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 w odniesieniu do określania punktów końcowych w łańcuchu produkcyjnym niektórych nawozów organicznych i polepszaczy gleby (Dz.U. L 198 z 8.8.2023, s. 1).

(2) Suma naftalenu, acenaftylenu, acenaftenu, fluorenu, fenantrenu, antracenu, fluorantenu, pirenu, benzo[a]antracenu, chryzenu, benzo[b]fluorantenu, benzo[k]fluorantenu, benzo[a]pirenu, indeno[1,2,3-cd]pirenu, dibenzo[a,h]antracenu oraz benzo[g,h,i]perylenu.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.