Artykuł 5ac

1. Od dnia 25 czerwca 2024 r. zakazuje się osobom prawnym, podmiotom i organom mającym siedzibę w Unii i prowadzącym działalność poza Rosją bezpośredniego łączenia się z systemem przekazywania komunikatów finansowych (SPFS) Banku Centralnego Rosji lub równoważnymi specjalistycznymi usługami w zakresie komunikatów finansowych ustanowionymi przez Bank Centralny Rosji.

2. Zakazuje się bezpośredniego lub pośredniego uczestnictwa w jakiejkolwiek transakcji z osobą prawną, podmiotem lub organem z siedzibą poza Rosją, które wymieniono w załączniku XLIV.

Załącznik XLIV obejmuje osoby prawne, podmioty lub organy z siedzibą poza Rosją, które korzystają z SPFS Banku Centralnego Rosji lub równoważnych specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych ustanowionych przez Bank Centralny Rosji lub państwo rosyjskie, oraz które, poprzez takie korzystanie (i) zwiększają odporność finansową Rosji i (ii) wspierają obchodzenie zakazów ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu i w rozporządzeniu (UE) nr 269/2014.

3. Do dnia 26 września 2024 r. zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do wykonywania umów zawartych z osobą prawną, podmiotem lub organem, o których mowa w załączniku XLIV, przed dniem 24 marca 2024 r. oraz umów dodatkowych niezbędnych do wykonania takich umów.

4. Zakazy ustanowione w ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do przyjmowania płatności należnych od osób prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku XLIV, na podstawie umów wykonanych przed dniem 24 marca 2024 r.

5. Zakaz ustanowiony w ust. 1 nie ma zastosowania do transakcji, które są:

a) absolutnie niezbędne do bezpośredniego lub pośredniego zakupu, przywozu lub transportu gazu ziemnego, tytanu, aluminium, miedzi, niklu, palladu lub rudy żelaza z Rosji lub przez Rosję do Unii, państwa będącego członkiem Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Szwajcarii lub Bałkanów Zachodnich;

b) absolutnie niezbędne do bezpośredniego lub pośredniego zakupu, przywozu lub transportu ropy naftowej, w tym produktów rafinacji ropy naftowej, z Rosji lub przez Rosję, o ile nie są zakazane na podstawie art. 3m lub 3n;

c) niezbędne do zakupu, a także przywozu i transportu do Unii produktów farmaceutycznych, medycznych lub rolnych i spożywczych, w tym pszenicy i nawozów, których zakup, jak również przywóz i transport do Unii jest dozwolony na mocy niniejszego rozporządzenia;

d) niezbędne do spłaty długu należnego obywatelowi państwa członkowskiego lub osobie prawnej, podmiotowi lub organowi z siedzibą w Unii;

e) niezbędne do wypłaty środków z programu emerytalnego osobie z siedzibą w Unii; lub

f) niezbędne do dokonania płatności przez Konferencję ds. Roszczeń Żydowskich lub na jej rzecz.

6. Zakaz ustanowiony w ust. 2 nie ma zastosowania do transakcji, które są:

a) niezbędne do zakupu, wywozu, dostawy, sprzedaży, przekazywania lub transportu produktów farmaceutycznych, medycznych lub rolnych i spożywczych, w tym pszenicy i nawozów, których zakup, wywóz, dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub transport są dozwolone na mocy niniejszego rozporządzenia i są niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego w państwach trzecich;

b) absolutnie niezbędne do zapewnienia dostępu do postępowań sądowych, administracyjnych lub arbitrażowych w państwie członkowskim, a także do uznania lub wykonania orzeczenia sądowego lub orzeczenia arbitrażowego wydanego w państwie członkowskim, pod warunkiem że takie transakcje są zgodne z celami niniejszego rozporządzenia i rozporządzenia (UE) nr 269/2014;

c) niezbędne do celów humanitarnych, takich jak dostarczanie lub ułatwianie dostarczania pomocy, w tym środków medycznych lub żywności, lub przewóz pracowników organizacji humanitarnych i związana z tym pomoc, lub do celów ewakuacji;

d) niezbędne do spłaty długu należnego obywatelowi państwa członkowskiego lub osobie prawnej, podmiotowi lub organowi mającemu siedzibę w Unii;

e) zależne od zaangażowania osoby prawnej, podmiotu lub organu wymienionych w załączniku XLIV w świadczenie usług bankowości korespondenckiej; lub

f) niezbędne do dokonania płatności przez obywatela państwa członkowskiego lub osobę prawną, podmiot lub organ mający siedzibę w Unii na podstawie umowy pożyczki zawartej przez państwo członkowskie.