Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2024/1780 z dnia 13 marca 2024 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających warunki, na jakich instytucje mogą obliczać KIRB w odniesieniu do ekspozycji bazowych transakcji sekurytyzacyjnej

Artykuł 15

W mocy

Wykorzystanie danych niezgodnych z definicją niewykonania zobowiązania, o której mowa w art. 178 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013

1. Kalibracja parametrów ryzyka opiera się na przyjętej przez instytucję definicji niewykonania zobowiązania, która ma zastosowanie do odpowiedniego modelu wewnętrznego do obliczania KIRB zgodnie z art. 255 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013. Instytucje obliczające KIRB, które do kalibracji parametrów ryzyka wykorzystują dane zewnętrzne lub dane przybliżone, spełniają wszystkie następujące wymogi:

a) zapewniają, aby definicja niewykonania zobowiązania stosowana w ramach danych była zgodna z art. 178 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b) zapewniają, aby definicja niewykonania zobowiązania stosowana w ramach danych była spójna z definicją niewykonania zobowiązania zastosowaną przez instytucję obliczającą KIRB zgodnie z art. 255 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do odpowiedniego portfela kwalifikujących się sekurytyzowanych ekspozycji, z uwzględnieniem wszystkich następujących elementów:

(i) liczenia i liczby dni przeterminowania, które powodują niewykonanie zobowiązania;

(ii) struktury i poziomu progu istotności przeterminowanych zobowiązań kredytowych;

(iii) definicji awaryjnej restrukturyzacji, która powoduje niewykonanie zobowiązania;

(iv) rodzaju i poziomu korekt z tytułu szczególnego ryzyka kredytowego, które powodują niewykonanie zobowiązania;

(v) kryteriów powrotu do statusu ekspozycji, której nie dotyczy niewykonanie zobowiązania;

c) dokumentują źródła danych, definicję niewykonania zobowiązania stosowaną w ramach tych danych, przeprowadzoną analizę oraz wszystkie stwierdzone różnice.

2. W odniesieniu do każdej z różnic stwierdzonych w definicji niewykonania zobowiązania wynikających z oceny spójności definicji niewykonania zobowiązania, o której mowa w ust. 1, instytucje obliczające KIRB:

a) oceniają, czy dostosowanie do wewnętrznej definicji niewykonania zobowiązania doprowadziłoby do zwiększenia albo zmniejszenia współczynnika niewykonania zobowiązania, czy też nie jest to możliwe do ustalenia;

b) w zależności od wyniku oceny, o której mowa w lit. a), odpowiednio korygują dane albo są w stanie wykazać, że różnica jest nieznaczna pod względem wpływu na wszystkie parametry ryzyka i wymogi w zakresie funduszy własnych, stosownie do przypadku.

3. W odniesieniu do wszystkich różnic stwierdzonych w definicji niewykonania zobowiązania wynikających z oceny, o której mowa w ust. 1, instytucje obliczające KIRB, uwzględniając korekty dokonane zgodnie z ust. 2 lit. b), muszą osiągnąć jak największą zbieżność z wewnętrzną definicją niewykonania zobowiązania stosowaną w modelu wewnętrznym do obliczania KIRB, w tym, w miarę możliwości, przez porównanie współczynnika niewykonania zobowiązania w ramach danych wewnętrznych dotyczących odpowiedniego rodzaju ekspozycji z danymi zewnętrznymi lub danymi przybliżonymi.

4. W przypadku gdy ocena, o której mowa w ust. 1, wykaże różnice w definicji niewykonania zobowiązania, które nie są nieznaczne, ale niemożliwe do zniwelowania za pomocą korekt danych, instytucje obliczające KIRB przyjmują odpowiedni margines ostrożnościowy przy szacowaniu parametrów ryzyka zgodnie z art. 179 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 575/2013. W takim przypadku instytucje obliczające KIRB zapewniają, aby taki dodatkowy margines ostrożnościowy odzwierciedlał istotność pozostałych różnic w definicji niewykonania zobowiązania oraz ich możliwy wpływ na wszystkie parametry ryzyka.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.