Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „opracowanie modelu” oznacza część procesu szacowania parametrów ryzyka, która prowadzi do odpowiedniej dywersyfikacji ryzyka poprzez określenie odpowiednich czynników wpływających na poziom ryzyka, tworzenie statystycznych lub automatycznych metod klasyfikowania ekspozycji do klas lub pul dłużników lub instrumentów oraz oszacowanie pośrednich parametrów modelu, w stosownych przypadkach;

b) „segment kalibracji” oznacza jednoznacznie określony podzbiór zakresu stosowania modelu prawdopodobieństwa niewykonania zobowiązania („PD”) lub modelu straty z tytułu niewykonania zobowiązania („LGD”), który jest wspólnie skalibrowany;

c) „kwalifikujące się sekurytyzowane ekspozycje” oznaczają dowolny z następujących rodzajów sekurytyzowanych ekspozycji:

(i) sekurytyzowane ekspozycje, w przypadku których instytucja obliczająca KIRB nie jest jednostką obsługującą;

(ii) sekurytyzowane ekspozycje, w przypadku których instytucja obliczająca KIRB jest jednostką obsługującą i spełnia oba poniższe warunki:

1) instytucja nie była zaangażowana w pierwotną umowę, która stworzyła zobowiązania lub potencjalne zobowiązania dłużnika lub potencjalnego dłużnika, ani nie zawarła takiej umowy;

2) instytucja ma ograniczony dostęp do danych i informacji dotyczących tych sekurytyzowanych ekspozycji;

d) „wewnętrzny model obliczania KIRB” oznacza system ratingowy służący do obliczania KIRB, o którym mowa w art. 255 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

Do celów akapitu pierwszego lit. b) modele PD i LGD obejmują wszystkie dane i metody stosowane w ramach systemu ratingowego, które dotyczą odpowiednio:

a) dywersyfikacji i kwantyfikacji własnych oszacowań PD, w przypadku gdy takie dane i metody są wykorzystywane do oceny ryzyka niewykonania zobowiązania w odniesieniu do każdego dłużnika lub każdej ekspozycji objętych modelem PD;

b) dywersyfikacji i kwantyfikacji własnych oszacowań LGD, oraz najlepszego oszacowania oczekiwanych strat („ELBE”), w przypadku gdy takie dane i metody są wykorzystywane do oceny poziomu straty w przypadku niewykonania zobowiązania w odniesieniu do każdego instrumentu objętego modelem LGD.