Artykuł 48

1. Od dnia 1 stycznia 2026 r. Komisja może zadecydować w drodze aktu wykonawczego, o tymczasowym wyłączeniu gazu ziemnego pochodzącego z Federacji Rosyjskiej lub Białorusi lub dostaw LNG z instalacji LNG znajdujących się na terytorium Federacji Rosyjskiej lub Białorusi z udziału w mechanizmie agregacji zapotrzebowania i wspólnych zakupów gazu ziemnego, w przypadku gdy jest to konieczne do ochrony podstawowych interesów bezpieczeństwa Unii lub państwa członkowskiego, lub ich bezpieczeństwa dostaw, pod warunkiem że takie środki:

a) nie zakłócają nadmiernie właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego gazu ziemnego ani transgranicznych przepływów gazu ziemnego między państwami członkowskimi ani nie zagrażają bezpieczeństwu dostaw do Unii lub państwa członkowskiego;

b) są zgodne z zasadą solidarności energetycznej;

c) są podejmowane zgodnie z prawami i zobowiązaniami Unii lub państw członkowskich w odniesieniu do państw trzecich.

2. Z odpowiednim wyprzedzeniem przed pierwszą turą przetargową w 2026 r. Komisja ocenia, czy spełnione są wszystkie warunki określone w ust. 1, w celu podjęcia decyzji dotyczącej środków, o których mowa w tym ustępie. Każda taka decyzja jest ważna przez okres nie dłuższy niż rok i w uzasadnionych przypadkach może zostać przedłużona.

Komisja stale ocenia, czy warunki określone w ust. 1 są spełniane, oraz należycie informuje Parlament Europejski i Radę o swoich ocenach, w tym o ocenie, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

3. Biorąc pod uwagę potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa dostaw Unii, środki podejmowane przez Komisję na podstawie ust. 1 mogą służyć dywersyfikacji dostaw gazu ziemnego lub LNG oraz zmniejszeniu zależności od rosyjskiego gazu ziemnego, w przypadku gdy można wykazać, że środki takie są niezbędne do ochrony podstawowych interesów bezpieczeństwa Unii i państw członkowskich.

4. Decyzje, o których mowa w ust. 1, zawierają wykaz:

a) wszystkich punktów wejścia z Federacji Rosyjskiej lub Białorusi lub innych państw trzecich będących państwami tranzytowymi, z których to punktów nie można korzystać do dostarczania gazu ziemnego podlegającego agregacji zapotrzebowania i wspólnym zakupom; oraz

b) wszystkich instalacji LNG znajdujących się na terytorium Federacji Rosyjskiej lub Białorusi.

Dostawcy lub producenci gazu ziemnego uczestniczący w mechanizmie agregacji zapotrzebowania i wspólnych zakupów gazu ziemnego zapewniają zgodność z art. 47 i z decyzjami przyjętymi zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu.

5. Komisja podejmuje odpowiednie środki, aby zapewnić skuteczne stosowanie niniejszego artykułu i art. 47 i może wymagać od dostawców lub producentów gazu ziemnego uczestniczących w mechanizmie agregacji zapotrzebowania i wspólnych zakupów gazu ziemnego wszelkich niezbędnych informacji, które mogą pomóc jej w wykonywaniu tego zadania, w tym przekazania nabywcom odpowiednich dokumentów przewozowych podczas dostaw gazu ziemnego, gdy jest to technicznie wykonalne.