Artykuł 5

1. W przypadku gdy operator systemu przesyłowego, operator systemu dystrybucyjnego lub operator sieci wodorowej świadczy regulowane usługi w zakresie gazu ziemnego, wodoru lub energii elektrycznej, musi on spełniać wymóg rozdziału rachunkowości określony w art. 75 dyrektywy (UE) 2024/1788 i art. 56 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 (38) oraz musi mieć odrębne regulowane bazy aktywów dla gazu ziemnego, wodoru i energii elektrycznej. Wyodrębnienie regulowanej bazy aktywów zapewnia:

a) wykorzystywanie przychodów uzyskanych ze świadczenia określonych usług regulowanych wyłącznie do odzyskania kapitału i wydatków operacyjnych związanych z aktywami ujętymi w regulowanej bazie aktywów, która posłużyła do świadczenia tych usług regulowanych;

b) w razie przeniesienia aktywów do innej regulowanej bazy aktywów – ustalenie ich wartości na poziomie zapobiegającym subsydiowaniu skrośnemu, podlegające audytowi i zatwierdzeniu przez organ regulacyjny.

2. Państwo członkowskie nie może zezwalać na transfery finansowe między usługami regulowanymi wyodrębnionymi w rozumieniu ust. 1.

3. Państwa członkowskie mogą zezwolić operatorom sieci wodorowych na rozłożenie w czasie zwrotu kosztów sieci wodorowych za pomocą taryf dostępu do sieci wodorowej, aby zapewnić odpowiedni udział przyszłych użytkowników w początkowych kosztach rozwoju sieci wodorowej. Taka międzyokresowa alokacja kosztów i jej metodyka wymagają zatwierdzenia przez organ regulacyjny. Państwa członkowskie mogą wprowadzić środki, takie jak gwarancja państwowa, aby pokryć ryzyko finansowe operatorów sieci wodorowych związane z początkowym niedostatecznym zwrotem kosztów wynikającym z międzyokresowej alokacji kosztów, pod warunkiem że środki takie będą zgodne z art. 107 TFUE.

4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2, państwo członkowskie może zezwolić na transfery finansowe między usługami regulowanymi wyodrębnionymi w rozumieniu ust. 1, pod warunkiem ustalenia przez organ regulacyjny, że finansowanie sieci wyłącznie z wnoszonych przez użytkowników taryf za dostęp do sieci jest nieopłacalne. W swojej ocenie organ regulacyjny uwzględnia między innymi wartość planowanych transferów finansowych, wynikające z nich subsydiowanie skrośne między użytkownikami odpowiednich sieci oraz opłacalność tych transferów finansowych.

Do transferu finansowego w rozumieniu niniejszego ustępu stosuje się następujące warunki:

a) wszystkie dochody potrzebne do transferu finansowego pobiera się w formie specjalnej opłaty;

b) specjalną opłatę pobiera się wyłącznie w punktach wyjścia do odbiorców końcowych znajdujących się w tych samych państwach członkowskich co beneficjent transferu finansowego;

c) organ regulacyjny zatwierdza specjalną opłatę i transfer finansowy lub metodykę ich kalkulacji przed ich wejściem w życie;

d) zatwierdzoną specjalną opłatę i transfer finansowy oraz metodyki – w przypadku gdy zatwierdzono metodykę – publikuje się nie później niż 30 dni przed datą ich wdrożenia;

e) państwo członkowskie powiadomiło Komisję i ACER, że zezwoliło na transfery finansowe.

5. Organ regulacyjny może zatwierdzić transfer finansowy i specjalną opłatę, o których mowa w ust. 4, pod warunkiem że:

a) opłaty za dostęp do sieci pobiera się od użytkowników regulowanej bazy aktywów, która korzysta na transferze finansowym;

b) suma transferów finansowych i przychodów z usług uzyskanych dzięki taryfom za dostęp do sieci nie jest większa niż przychody dozwolone lub przychody docelowe;

c) transfer finansowy zatwierdza się na czas określony, nie dłuższy niż jedna trzecia pozostałego okresu amortyzacji danej infrastruktury.

6. Do dnia 5 sierpnia 2025 r. ACER wyda zalecenia dla operatorów systemów przesyłowych, operatorów systemów dystrybucyjnych, operatorów sieci wodorowych oraz organów regulacyjnych, dotyczące metodyki międzyokresowej alokacji kosztów.

ACER aktualizuje zalecenia, o których mowa w akapicie pierwszym, przynajmniej raz na dwa lata.

ACER może wydawać zalecenia dla operatorów systemów przesyłowych, operatorów systemów dystrybucyjnych, operatorów sieci wodorowych oraz organów regulacyjnych dotyczące metodyki:

a) określania wartości aktywów przenoszonych do innej regulowanej bazy aktywów oraz przeznaczenia wszelkich zysków i strat, które to przeniesienie może spowodować;

b) obliczania wielkości i maksymalnego czasu stosowania transferu finansowego i specjalnej opłaty;

c) kryteriów podziału wkładu w specjalną opłatę między odbiorców końcowych podłączonych do regulowanej bazy aktywów.