Artykuł 52

1. Komisja może ustanowić mechanizm wsparcia rozwoju rynku wodoru obejmujący elementy określone w ust. 2 do wdrożenia w ramach działań Europejskiego Banku Wodoru. Ten dobrowolny mechanizm może zostać wprowadzony do dnia 31 grudnia 2029 r.

2. Komisja może zawrzeć umowę z odpowiednim dostawcą usług, stosując na zasadzie analogii procedurę określoną w art. 43 i 44, aby wdrożyć – w szczególności, ale nie wyłącznie – następujące elementy:

a) zbieranie i przetwarzanie danych rynkowych dotyczących na przykład dostępności infrastruktury lub rozwoju przepływów i cen wodoru, aby zwiększyć przejrzystość rozwoju rynku wodoru;

b) zbieranie danych i ocena zapotrzebowania u odbiorców;

c) zbieranie od dostawców ofert dotyczących wodoru;

d) dostęp dostawców i odbiorców do odpowiednich i niezbędnych informacji zebranych na podstawie niniejszego ustępu, pod warunkiem że wyrażą na to zgodę oraz zgodnie z unijnymi przepisami dotyczącymi konkurencji.

3. Aby przyczynić się do realizacji celów obniżenia emisyjności określonych w niniejszym rozporządzeniu, państwa członkowskie mogą zapewniać wsparcie płynnościowe, w tym gwarancje, w odniesieniu do wodoru w ramach działań Europejskiego Banku Wodoru oraz w stosownych przypadkach zgodnie z przepisami dotyczącymi pomocy państwa.

4. Koordynację i wymianę informacji dotyczących mechanizmu, o którym mowa w ust. 1, może ułatwiać odpowiednia grupa koordynacyjna, odrębna od grupy ekspertów zajmujących się gazem ziemnym.

W przypadku wodoru, taką grupę koordynacyjną ustanawia się i prowadzi ona swoją działalność w ramach Europejskiego Banku Wodoru.

5. Przed wygaśnięciem mechanizmu, o którym mowa w ust. 1, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające jego skuteczność. W szczególności Komisja ocenia wkład tego mechanizmu w rozwój rynku wodoru w Unii.

W stosownych przypadkach ocenie tej może towarzyszyć wniosek ustawodawczy dotyczący opracowania mechanizmu dobrowolnej agregacji zapotrzebowania i wspólnych zakupów wodoru.