Artykuł 1

W protokole nr 3 w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwanego dalej „statutem”) wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 23 wprowadza się następujące zmiany:

a) akapity pierwszy i drugi otrzymują brzmienie:

„W sprawach objętych art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej sąd państwa członkowskiego, który wydaje postanowienie o zawieszeniu postępowania i przekazaniu sprawy do Trybunału Sprawiedliwości, powiadamia o tym Trybunał. Sekretarz Trybunału Sprawiedliwości zawiadamia następnie o tym postanowieniu strony, państwa członkowskie, Parlament Europejski, Radę, Komisję oraz Europejski Bank Centralny, jak również instytucję, organ lub jednostkę organizacyjną Unii, które przyjęły akt, którego ważności lub wykładni dotyczy spór.

W terminie dwóch miesięcy od tego powiadomienia strony, państwa członkowskie, Komisja oraz – jeżeli uznają one, że mają szczególny interes w kwestiach podniesionych we wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – Parlament Europejski, Rada i Europejski Bank Centralny są uprawnione do przedłożenia Trybunałowi Sprawiedliwości pism procesowych lub uwag na piśmie. W stosownych przypadkach instytucja, organ lub jednostka organizacyjna, które przyjęły akt, którego ważność lub wykładnia stanowią przedmiot sporu, są również uprawnione do przedkładania pism procesowych lub uwag na piśmie.”

;

b) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Pisma procesowe lub uwagi na piśmie przedłożone przez zainteresowany podmiot na podstawie niniejszego artykułu publikuje się na stronie internetowej Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w rozsądnym terminie po zakończeniu sprawy, chyba że podmiot ten sprzeciwia się publikacji własnych pism procesowych lub uwag na piśmie.”

;

2) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 49a

Przy rozpoznawaniu wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, przekazanych Sądowi zgodnie z art. 50b, wspomaga go co najmniej jeden rzecznik generalny.

Zgodnie z regulaminem postępowania przed Sądem sędziowie Sądu wybierają spośród siebie członków, którzy będą pełnić funkcje rzecznika generalnego. W okresie, w którym członkowie ci sprawują funkcje rzecznika generalnego, nie powinni pełnić funkcji sędziów w sprawach dotyczących wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym.

W odniesieniu do każdego wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym rzecznik generalny jest wyznaczany spośród sędziów wybranych do pełnienia tej funkcji i należących do izby innej niż izba, której przydzielono do rozpoznania dany wniosek.

Sędziowie wybrani do pełnienia funkcji, o której mowa w akapicie drugim, sprawują ją przez okres trzech lat. Ich mandat może zostać odnowiony jednokrotnie.”

;

3) w art. 50 wprowadza się następujące zmiany:

a) akapity drugi i trzeci otrzymują brzmienie:

„Sąd może rozpoznawać sprawy również w składzie wielkiej izby, izby pośredniej o składzie większym niż izba złożona z pięciu sędziów i mniejszym niż wielka izba lub w składzie jednego sędziego.

Regulamin postępowania określa skład izb oraz okoliczności i warunki obradowania Sądu w poszczególnych składach.”

;

b) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Sąd, do którego wniesiono sprawę na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, rozpoznaje ją w pośrednim składzie orzekającym, jeżeli wystąpi o to państwo członkowskie lub instytucja Unii, które są stroną postępowania.”

;

4) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 50b

Sąd jest właściwy do rozpoznawania wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, złożonych na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, które należą wyłącznie do jednej lub kilku z następujących poszczególnych dziedzin:

a) wspólny system podatku od wartości dodanej;

b) podatek akcyzowy;

c) kodeks celny;

d) klasyfikacja taryfowa towarów w Nomenklaturze scalonej;

e) odszkodowanie i pomoc dla pasażerów w przypadku odmowy przyjęcia na pokład lub opóźnienia lub odwołania usług transportowych;

f) system handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.

Niezależnie od postanowień akapitu pierwszego Trybunał Sprawiedliwości pozostaje właściwy do rozpoznawania wniosków o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w przypadku, gdy podnoszą one niezależne kwestie dotyczące wykładni prawa pierwotnego, prawa międzynarodowego publicznego, ogólnych zasad prawa Unii lub Karty praw podstawowych Unii Europejskiej.

Każdy wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym na mocy art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przedkładany jest Trybunałowi Sprawiedliwości. Po sprawdzeniu, w możliwie jak najkrótszym terminie i zgodnie z zasadami określonymi w jego regulaminie postępowania, że wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym należy wyłącznie do jednej lub więcej dziedzin, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, Trybunał Sprawiedliwości przekazuje wniosek Sądowi.

Wnioski o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, które Sąd rozpoznaje na mocy art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, są przydzielane izbom wyznaczonym w tym celu zgodnie z zasadami określonymi w jego regulaminie postępowania.”

;

5) art. 54 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli Sąd stwierdzi, że nie jest właściwy do rozpoznawania skargi lub wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym, dla których właściwy jest Trybunał Sprawiedliwości, przekazuje taką skargę lub taki wniosek do Trybunału Sprawiedliwości. Podobnie, w przypadku gdy Trybunał Sprawiedliwości stwierdzi, że skarga lub wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym należą do właściwości Sądu, przekazuje taką skargę lub taki wniosek Sądowi, który nie może stwierdzić braku właściwości.”

6) art. 58a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 58a

W przypadku odwołania wniesionego od orzeczenia Sądu dotyczącego decyzji niezależnej izby odwoławczej jednego z wymienionych poniżej organów, urzędów lub jednostek organizacyjnych Unii Trybunał Sprawiedliwości decyduje wcześniej o jego przyjęciu do rozpoznania:

a) Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej;

b) Wspólnotowego Urzędu Ochrony Odmian Roślin;

c) Europejskiej Agencji Chemikaliów;

d) Agencji Unii Europejskiej ds. Bezpieczeństwa Lotniczego;

e) Agencji Unii Europejskiej ds. Współpracy Organów Regulacji Energetyki;

f) Jednolitej Rady ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji;

g) Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego;

h) Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych;

i) Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych;

j) Agencji Kolejowej Unii Europejskiej.

Procedurę, o której mowa w akapicie pierwszym, stosuje się także do odwołań wniesionych od:

a) orzeczeń Sądu dotyczących decyzji niezależnej izby odwoławczej utworzonej po dniu 1 maja 2019 r. w jakimkolwiek innym organie, urzędzie lub w jakiejkolwiek innej jednostce organizacyjnej Unii, do której to izby odwoławczej należy się zwrócić, zanim skarga zostanie wniesiona do Sądu;

b) orzeczeń Sądu dotyczących wykonania umowy zawierającej klauzulę arbitrażową w rozumieniu art. 272 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Odwołanie przyjmuje się do rozpoznania, w całości lub w części, zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie postępowania, jeżeli dotyczy ono kwestii istotnej dla jedności, spójności lub rozwoju prawa Unii.

Orzeczenie w sprawie przyjęcia odwołania do rozpoznania lub odmowy przyjęcia do rozpoznania uzasadnia się i publikuje.”

;

7) w tytule V statutu dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 62d

Przed złożeniem wniosku lub projektu zmian do niniejszego statutu odpowiednio Trybunał Sprawiedliwości lub Komisja przeprowadzają szeroko zakrojone konsultacje.”.