Załącznik III

Zbiór danych ii.6 – współczynniki wydalania składników odżywczych

1. Współczynnik wydalania brutto (tj. nie wykluczając ulatniania się) oblicza się dla każdej kategorii zwierząt gospodarskich wymaganej w zbiorze danych.

2. Współczynniki wydalania oblicza się zgodnie z podejściem opartym na bilansie masy, które jest wspólne dla wszystkich państw członkowskich. Bilans masy oznacza, że wydalanie składnika odżywczego oblicza się jako różnicę między spożyciem składnika odżywczego z paszy a retencją składnika odżywczego w produktach pochodzenia zwierzęcego według wzoru:

X wydalanie = X spożycie – X retencja

Gdzie:

— „X” oznacza składnik odżywczy (N – azot lub P – fosfor),

— „wydalanie” oznacza łączną ilość wydalonego (w odchodach i moczu) składnika odżywczego (w kg na zwierzę rocznie),

— „spożycie” oznacza łączną ilość spożytego składnika odżywczego z paszy (w kg na zwierzę rocznie),

— „retencja” oznacza łączną ilość składnika odżywczego zatrzymanego w mleku, mięsie, jajach, wełnie itp. (w kg na zwierzę rocznie).

W przypadku każdej kategorii zwierząt gospodarskich w bilansie masy można rozróżnić następujące cztery elementy: dawkę pokarmową, skład paszy (tj. zawartość azotu i fosforu w paszy), produkcję zwierzęcą oraz skład produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. zawartość składników odżywczych).

3. Kategorie zwierząt gospodarskich, dla których oblicza się współczynniki wydalania, odpowiadają bezpośrednio kategoriom wymienionym w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2023/2745 z dnia 8 grudnia 2023 r. ustanawiającym zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2379 w odniesieniu do statystyk dotyczących produkcji zwierzęcej. Współczynniki wydalania pozwalają ocenić dopływ składników odżywczych na podstawie pogłowia zwierząt gospodarskich przekazywanego Eurostatowi w ramach tego rozporządzenia. Pogłowie to oznacza albo:

— pogłowie zwierząt gospodarskich w określonym dniu roku w listopadzie/grudniu, albo

— średnie pogłowie zwierząt gospodarskich podczas kalendarzowego roku odniesienia.

Pogłowie zwierząt gospodarskich w określonym dniu nie odzwierciedla sezonowych zmian pogłowia w ciągu roku, jakie mają miejsce w ramach normalnej działalności rolniczej i kulturowej. Współczynniki wydalania oblicza się zatem tak, aby odzwierciedlały te zmiany sezonowe.

4. W obliczeniach należy także uwzględnić znaczący import i eksport zwierząt żywych w ciągu roku.

5. Podczas obliczania współczynników należy wziąć pod uwagę przynajmniej następujące tematy, jeżeli wpływają one na wydalanie:

— rasy zwierząt (np. małe vs duże rasy, niska vs wysoka produktywność),

— poziom produkcji (np. produkcja mleka w przeliczeniu na liczbę krów rocznie, liczba prosiąt na lochę rocznie, młode vs stare zwierzęta),

— ekologiczny vs konwencjonalny chów,

— zmiany sezonowe w zakresie dostępnych i spożywanych pasz oraz w strukturach spożycia,

— dawki pokarmowe (np. niska vs wysoka zawartość białka, niski vs wysoki poziom fosforu w paszy, wartość kaloryczna),

— stosowanie dodatków paszowych w paszy (w tym fitazy lub aminokwasów syntetycznych), specjalnie dopuszczonych w celu poprawy efektywności trawienia,

— zarządzanie paszą związane z różnicami w zakresie systemów chowu zwierząt, w tym pastwiskowy/ograniczony pastwiskowy/oborowy lub klatkowy/wybiegowy.