Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2020/1201 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 1 dodaje się literę w brzmieniu:

„d)

»wektor« oznacza owady z rzędu Cicadomorpha, o których wiadomo, że przenoszą określonego agrofaga na rośliny, lub wszelkie inne owady, co do których podejrzewa się, że przenoszą określonego agrofaga na rośliny.”;

2) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Państwa członkowskie prowadzą coroczne kontrole występowania w odniesieniu do roślin żywicielskich i wszelkich innych gatunków roślin w przypadku podejrzenia zakażenia w celu wykrycia określonego agrofaga na swoim terytorium. Kontrole te mogą również obejmować wektory.”

;

b) w ust. 3 dodaje się akapit w brzmieniu:

„W tych państwach członkowskich, w których określony agrofag nie może zadomowić się na otwartej przestrzeni ze względu na warunki ekoklimatyczne, kontrole występowania przeprowadza się wyłącznie w miejscach innych niż znajdujące się na otwartej przestrzeni, w których rośliny żywicielskie są uprawiane i mogą stwarzać ryzyko rozprzestrzeniania się określonego agrofaga na terytorium Unii.”;

c) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Kontrole występowania polegają na pobieraniu próbek i przeprowadzaniu testów roślin przeznaczonych do sadzenia oraz, w stosownych przypadkach, wektorów. Przy uwzględnieniu wytycznych Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) dotyczących miarodajnych pod względem statystycznym i opartych na analizie ryzyka kontroli występowania Xylella fastidiosa – zastosowany projekt kontroli występowania i plan pobierania próbek umożliwiają wykrycie, przy wystarczającym poziomie ufności, niskiego poziomu występowania określonego agrofaga w danym państwie członkowskim.

4a. W przypadku potwierdzenia występowania określonego agrofaga w wektorze na obszarze, na którym nie stwierdzono występowania określonego agrofaga, dane państwo członkowskie niezwłocznie przeprowadza kontrole występowania w promieniu co najmniej 400 m wokół miejsca wykrycia zakażonego wektora, a także pobiera próbki i przeprowadza testy roślin żywicielskich i wszelkich innych gatunków roślin w przypadku podejrzenia zakażenia.”

;

3) art. 4 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W przypadku urzędowego potwierdzenia występowania określonego agrofaga u roślin dane państwo członkowskie niezwłocznie ustanawia wyznaczony obszar.”;

4) w art. 5 ust. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

na obszarze, na którym po raz pierwszy potwierdzono występowanie określonego agrofaga, prowadzi przez co najmniej 1 rok coroczną kontrolę występowania w celu ustalenia, czy zakażone zostały jakiekolwiek inne rośliny oraz czy należy wprowadzić dalsze środki;”;

b) dodaje się akapit w brzmieniu:

„Kontrola występowania, o której mowa w akapicie pierwszym lit. a), polega na pobieraniu próbek do testów z wykorzystaniem jednego z badań molekularnych wymienionych w załączniku IV. Projekt kontroli występowania i plan pobierania próbek umożliwiają określenie, przy poziomie ufności wynoszącym co najmniej 90 %, poziomu występowania zakażonych roślin wynoszącego 1 %;”;

5) w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i) lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

określone rośliny, inne niż te, o których mowa w lit. c) i d), które nie zostały poddane natychmiastowemu pobraniu próbek i badaniu molekularnemu.”;

(ii) dodaje się akapity w brzmieniu:

„Określone rośliny, o których mowa w akapicie pierwszym lit. e), które poddano testom i które uzyskały wynik ujemny na obecność określonych agrofagów, nie muszą być usuwane.

Na zasadzie odstępstwa od lit. e) państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o tym, aby nie pobierać natychmiast próbek i nie przeprowadzać testów tych określonych roślin, których nie uznano za zakażone określonym agrofagiem na tym obszarze wyznaczonym w ciągu ostatnich 2 lat, na podstawie wyników pobierania próbek i testów przeprowadzonych zgodnie z lit. e) oraz kontroli występowania na podstawie art. 10. Rośliny te podlegają jednak corocznym kontrolom występowania przeprowadzanym zgodnie z art. 10.”;

b) w ust. 3 formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 lit. b), c) i d) państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieusuwaniu pojedynczych określonych roślin urzędowo wyznaczonych jako rośliny o wartości historycznej lub drzew o szczególnej wartości społecznej, kulturowej lub środowiskowej, których ścinka miałaby niedopuszczalny wpływ lub które podlegają szczególnym krajowym lub unijnym przepisom dotyczącym ich ochrony, o ile zostały spełnione wszystkie następujące warunki:”;

6) art. 8 otrzymuje brzmienie:

„