Artykuł 240

1. Z myślą o odpowiednim koordynowaniu działań z wieloma partnerami w celu reagowania na globalne wyzwania Unia może wnosić wkład w formie finansowania niepowiązanego z kosztami w globalne inicjatywy finansowane zbiorowo z udziałem wielu darczyńców, jeżeli wspierają one osiągnięcie celów polityki Unii, a inne instrumenty wykonania budżetu nie byłyby wystarczające do osiągnięcia takich celów. W miarę możliwości i w stosownych przypadkach Komisja przyłącza się do każdej rady zarządzającej lub równoważnego komitetu sterującego.

2. Przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji o wniesieniu wkładu w globalną inicjatywę i tak szybko, jak to możliwe, Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o kwocie wkładu w globalną inicjatywę na mocy odpowiedniego aktu podstawowego, wyjaśniając powody i stosowność wkładu, w tym sposób, w jaki wkład ten zapewni widoczność Unii dzięki finansowaniu unijnemu.

3. Wkład Unii w inicjatywy globalne podlega następującym warunkom, z uwzględnieniem charakteru finansowania unijnego:

a) wkład Unii stanowi mniejszościowy wkład w daną inicjatywę, z uwzględnieniem całkowitej kwoty wniesionej w inicjatywę do momentu wnoszenia wkładu Unii;

b) wkład Unii jest traktowany na równi z wkładami darczyńców o podobnej skali, a w przypadku gdy wkład w inicjatywę wnosi także jedno lub kilka państw członkowskich, poziom ochrony wkładu Unii jest co najmniej równie korzystny co poziom ochrony wkładu lub wkładów tych państw członkowskich;

c) wyniki osiągnięte w ramach inicjatywy podlegają odpowiedniej sprawozdawczości, w tym z wykorzystaniem odpowiednich wskaźników produktów i oddziaływania;

d) inicjatywa oparta jest na zasadach zapewniających należyte zarządzanie finansami, przejrzystość, niedyskryminację i równe traktowanie w wykorzystywaniu środków finansowych Unii zgodnie z zasadą proporcjonalności;

e) istnieją odpowiednie systemy wewnętrzne i zewnętrzne zapobiegania nieprawidłowościom i nadużyciom finansowym oraz ich zwalczania, a także składania regularnych sprawozdań z ich funkcjonowania oraz istnieją odpowiednie zasady dotyczące odzyskiwania środków w ramach inicjatywy, w tym wykorzystania takich środków na potrzeby tej samej inicjatywy.

W przypadku podejrzenia poważnych nieprawidłowości, takich jak nadużycia finansowe, korupcja lub konflikt interesów, właściwy urzędnik zatwierdzający, EPPO w odniesieniu do państw członkowskich uczestniczących we wzmocnionej współpracy zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1939, OLAF, organy audytowe Komisji i Trybunał Obrachunkowy otrzymują w ramach zasad inicjatywy istotne informacje i przeprowadzają wspólny audyt, wspólną kontrolę lub misję dochodzeniową razem z odpowiednim organem w ramach inicjatywy, zgodnie z art. 129.

4. W decyzji w sprawie finansowania dotyczącej wniesienia wkładu do inicjatywy zawiera się uzasadnienie warunków określonych w ust. 3 akapit pierwszy.

5. Procedurę określoną w art. 157 ust. 6 stosuje się odpowiednio do wkładu Unii w globalną inicjatywę.