Artykuł 25

1. Instytucje Unii mogą przyjmować wszelkie darowizny na rzecz Unii, takie jak dochody z fundacji, subwencje, dary i zapisy na cele dobroczynne.

2. Przyjęcie darowizny o wartości 50 000 EUR lub większej, które pociąga za sobą obciążenia finansowe, w tym również koszty następcze, przekraczające 10 % wartości darowizny, wymaga zatwierdzenia przez Parlament Europejski i Radę. Parlament Europejski i Rada stanowią w tej kwestii w terminie dwóch miesięcy od otrzymania od zainteresowanych instytucji Unii wniosku w sprawie takiego zatwierdzenia. Jeżeli w tym okresie nie zostanie zgłoszony sprzeciw, zainteresowane instytucje Unii podejmują ostateczną decyzję w sprawie przyjęcia darowizny. Zainteresowane instytucje Unii przedstawiają w swoim wniosku do Parlamentu Europejskiego i Rady wyjaśnienie dotyczące obciążeń finansowych wiążących się z przyjmowaniem darowizn na rzecz Unii.

3. Niezależnie od ust. 2 w wyjątkowych okolicznościach Komisja może przyjąć wszelkie darowizny rzeczowe na rzecz Unii, niezależnie od ich wartości, w przypadku gdy są one dokonywane na potrzeby pomocy humanitarnej, wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych, ochrony ludności lub pomocy w zakresie zarządzania kryzysowego.

Komisja może przyjąć taką darowiznę, pod warunkiem że:

a) przyjęcie jej jest zgodne z zasadą należytego zarządzania finansami i z zasadą przejrzystości;

b) nie powoduje to konfliktu interesów;

c) nie szkodzi to wizerunkowi Unii;

d) nie szkodzi to ani nie zagraża bezpieczeństwu lub porządkowi publicznemu Unii lub państw członkowskich;

e) w chwili przyjęcia darczyńca nie znajduje się w jednej z sytuacji, o których mowa w art. 138 ust. 1 i art. 143 ust. 1, ani nie jest zarejestrowany jako wykluczony w bazie danych, o której mowa w art. 144 ust. 1. Darczyńca składa deklarację, o której mowa w art. 139.

Właściwy urzędnik zatwierdzający informuje w rocznym sprawozdaniu z działalności, o którym mowa w art. 74 ust. 9, o wszystkich przypadkach przyjęcia przez Komisję darowizny zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu.