Artykuł 88

1. Utworzenie rachunku zaliczkowego oraz powołanie administratora rachunków zaliczkowych podlega decyzji księgowego danej instytucji Unii, w której to decyzji określa się warunki operacyjne oraz warunki dotyczące wykorzystywania rachunku zaliczkowego.

2. Rachunki zaliczkowe mogą być ustanawiane w celu realizacji wydatków, w przypadku gdy ze względu na ich niewielkie kwoty przeprowadzenie operacji płatności zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi operacji po stronie wydatków jest zasadniczo niemożliwe lub nieefektywne. Maksymalną kwotę, jaką może wypłacić administrator rachunków zaliczkowych w takim przypadku ustala – dla każdego rodzaju wydatków – księgowy w decyzji, o której mowa w ust. 1. Rachunki zaliczkowe mogą być również ustanawiane w celu poboru dochodów.

W przypadku operacji związanych z pomocą w zakresie zarządzania kryzysowego i z pomocą humanitarną rachunki zaliczkowe można wykorzystywać bez jakichkolwiek ograniczeń co do kwoty, w określonym terminie i po należytym uzasadnieniu, przy jednoczesnym przestrzeganiu poziomu środków na płatności przyjętego przez Parlament Europejski i Radę w odpowiedniej linii budżetowej na bieżący rok budżetowy oraz zgodnie z wewnętrznymi przepisami Komisji.

W delegaturach Unii rachunki zaliczkowe można również wykorzystywać do wykonywania płatności zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi operacji po stronie wydatków w kwocie ograniczonej do 60 000 EUR dla każdej pozycji wydatków, jeżeli takie ich wykorzystywanie jest efektywne i skuteczne z uwagi na wymogi lokalne. Jeżeli rachunki zaliczkowe są potrzebne do celów realizacji wydatków zarówno z sekcji budżetu dotyczącej Komisji, jak i sekcji dotyczącej ESDZ, ustanawia się je jako osobne rachunki zaliczkowe.