Artykuł 11

1. Kapitanom unijnych statków rybackich zabrania się celowego porzucania lub wyrzucania narzędzi połowowych oraz zrzucania do morza odpadów ze statków zgodnie z definicją zawartą w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/883 (

8

), zgodnie z załącznikiem V do konwencji MARPOL dotyczącym przepisów w zakresie zapobiegania zanieczyszczaniu odpadami ze statków.

2. Kapitan jest odpowiedzialny za celowe porzucenie lub wyrzucenie narzędzi połowowych oraz za zrzuty odpadów ze statków, jak określono w ust. 1.

3. Unijne statki rybackie w ciągu 24 godzin przekazują właściwemu organowi państwa członkowskiego swojej bandery wymagane informacje, o których mowa w art. 14 ust. 7 i art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, w przypadkach gdy utracone narzędzia nie mogą zostać odzyskane:

a) sygnał wywoławczy statku;

b) liczbę utraconych narzędzi; oraz

c) informację, czy statek próbował odzyskać narzędzia.

4. Państwo członkowskie niezwłocznie przekazuje Komisji informacje, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu i w art. 48 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, a Komisja przekazuje je Sekretariatowi NEAFC.

5. Państwa członkowskie regularnie podejmują próby odzyskania utraconych narzędzi kotwiczonych, które należą do statków pływających pod ich banderą. Jeżeli odzyskane zostają narzędzia, których utrata nie została zgłoszona, państwo członkowskie lub inna umawiająca się strona, które odzyskały te narzędzia, mogą obciążyć kosztami kapitana statku, który utracił narzędzia.