Artykuł 2

1. Niniejsze rozporządzenie stosuje się do towarów, usług i osób, w tym pracowników, na rynku wewnętrznym.

2. Niniejszego rozporządzenia nie stosuje się do:

a) produktów leczniczych zdefiniowanych w art. 1 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/83/WE (48);

b) wyrobów medycznych zdefiniowanych w art. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) 2022/123;

c) innych medycznych środków przeciwdziałania, o których mowa w art. 3 pkt 10 rozporządzenia (UE) 2022/2371, i umieszczonych w wykazie ustanowionym zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2022/2372;

d) półprzewodników zdefiniowanych w art. 2 pkt 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1781 (49);

e) produktów energetycznych w rozumieniu art. 2 ust. 1 dyrektywy Rady 2003/96/WE (50), energii elektrycznej w rozumieniu art. 2 ust. 2 tej dyrektywy oraz innych produktów, o których mowa w art. 2 ust. 3 tej dyrektywy;

f) usług finansowych, takich jak usługi w zakresie bankowości, działalności kredytowej, ubezpieczeń i reasekuracji, usług w zakresie emerytur pracowniczych lub indywidualnych, papierów wartościowych, funduszy inwestycyjnych, płatności oraz doradztwa inwestycyjnego – w tym usług i działań wymienionych w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (51), a także działalności w zakresie rozrachunków i rozliczeń oraz usług doradczych, usług pośrednictwa i innych pomocniczych usług finansowych;

g) produktów związanych z obronnością zdefiniowanych w art. 3 pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/43/WE (52) lub zdefiniowanych w prawie krajowym państw członkowskich zgodnie z prawem Unii.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 lit. a), b) i c) niniejszego artykułu, do produktów, o których mowa w tych literach, stosuje się art. 20–23 oraz art. 44 niniejszego rozporządzenia.

4. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla innych aktów prawnych Unii ustanawiających przepisy szczegółowe dotyczące reagowania w sytuacjach kryzysowych lub zarządzania kryzysowego, takich jak:

a) decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/UE (53) ustanawiająca Unijny Mechanizm Ochrony Ludności.

b) odpowiednie przepisy rozporządzenia (UE) 2015/479 dotyczące uprawnień Komisji do oceny, czy właściwe jest nałożenie ograniczeń na wywóz towarów zgodnie z prawami i zobowiązaniami międzynarodowymi Unii;

c) rozporządzenia (UE) 2022/2371 i (UE) 2022/2372 dotyczące unijnych ram bezpieczeństwa zdrowotnego;

d) decyzja 2014/415/UE ustanawiająca zintegrowane uzgodnienia dotyczące mechanizmu reagowania na szczeblu politycznym w sytuacjach kryzysowych (IPCR), w tym rolę koordynacji politycznej IPCR, oraz decyzja wykonawcza (UE) 2018/1993 ustanawiająca zasady funkcjonowania tego mechanizmu.

5. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla unijnych przepisów dotyczących konkurencji, w tym przepisów antymonopolowych, dotyczących fuzji i pomocy państwa.

6. Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla odpowiedzialności państw członkowskich za ochronę bezpieczeństwa narodowego lub ich uprawnienia do ochrony podstawowych funkcji państwa, w tym zapewnienia jego integralności terytorialnej oraz utrzymania porządku publicznego. W szczególności bezpieczeństwo narodowe pozostaje w zakresie wyłącznej odpowiedzialności każdego państwa członkowskiego.

7. Niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na korzystanie z praw podstawowych, zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (zwaną dalej „Kartą”). W szczególności niniejsze rozporządzenie nie ma wpływu na prawo do strajku lub do podejmowania innych działań objętych szczególnymi systemami stosunków pracy w państwach członkowskich, zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową. Niniejsze rozporządzenie nie ma również wpływu na prawo do negocjowania, zawierania i egzekwowania układów zbiorowych oraz podejmowania działań zbiorowych zgodnie z prawem krajowym i praktyką krajową.