Artykuł 29

1. W wyjątkowych sytuacjach, po konsultacji z państwami członkowskimi, w których podmioty gospodarcze mają siedzibę, oraz uwzględniając w jak największym stopniu ich opinie, Komisja może zwrócić się z wnioskiem do jednego lub większej liczby podmiotów gospodarczych mających siedzibę w Unii o przyjęcie i priorytetowe traktowanie produkcji lub dostaw towarów istotnych w kontekście kryzysu (zwanymi dalej „wnioskami priorytetowymi”), w przypadku gdy:

a) istnieje poważny i utrzymujący się niedobór towarów istotnych w kontekście kryzysu będących przedmiotem wniosku; oraz

b) produkcji lub dostawy takich towarów nie można było osiągnąć za pomocą innych środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu, w tym środków, o których mowa w art. 35 lub w tytule V.

2. Komisja wykazuje, że wybór odbiorców i beneficjentów wniosków priorytetowych, o których mowa w niniejszym artykule, jest niedyskryminacyjny oraz zgodny z unijnymi przepisami dotyczącymi konkurencji.

3. Komisja opiera wnioski priorytetowe, o których mowa w niniejszym artykule, na obiektywnych, rzeczywistych, wymiernych i uzasadnionych danych, z których wynika, że takie priorytetowe traktowanie jest niezbędne do zapewnienia utrzymania niezbędnych funkcji społecznych lub niezbędnej działalności gospodarczej na rynku wewnętrznym, a także z uwzględnieniem uzasadnionych interesów podmiotu gospodarczego oraz kosztów i wysiłków wymaganych w przypadku wszelkich zmian w kolejności produkcji w łańcuchu dostaw. Komisja wyraźnie wskazuje we wniosku priorytetowym, że podmiot gospodarczy zachowuje swobodę odrzucenia tego wniosku.

4. W przypadku gdy podmiot gospodarczy, do którego skierowany jest wniosek priorytetowy, o którym mowa w ust. 1, wyraźnie przyjął ten wniosek, Komisja przyjmuje akt wykonawczy określający:

a) podstawę prawną wniosku priorytetowego, której musi przestrzegać podmiot gospodarczy;

b) towary będące przedmiotem wniosku priorytetowego oraz ilość, w jakiej mają być dostarczone;

c) terminy, w których wniosek priorytetowy ma zostać zrealizowany;

d) beneficjentów wniosku priorytetowego; oraz

e) zwolnienie z odpowiedzialności umownej na warunkach określonych w ust. 6.

5. Wniosek priorytetowy złożony zgodnie z ust. 4 składa się po uczciwej i rozsądnej cenie, odpowiednio uwzględniającej koszty alternatywne ponoszone przez podmiot gospodarczy przy realizacji wniosku priorytetowego w porównaniu z istniejącymi zobowiązaniami do wykonania świadczenia. Ten wniosek priorytetowy ma pierwszeństwo przed wszelkimi wcześniejszymi zobowiązaniami, na podstawie prawa prywatnego lub publicznego, do wykonania świadczenia związanymi z towarami objętymi wnioskiem priorytetowym.

6. Podmiot gospodarczy, którego dotyczy wniosek priorytetowy zgodnie z ust. 4, nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek naruszenie zobowiązania umownego, które podlega prawu państwa członkowskiego, pod warunkiem że:

a) naruszenie zobowiązania umownego jest niezbędne do zapewnienia zgodności z wymaganym priorytetem;

b) zastosowano się do aktu wykonawczego, o którym mowa w ust. 4; oraz

c) przyjęcie wniosku priorytetowego nie miało na celu wyłącznie uniknięcia w sposób nieuzasadniony wcześniejszego zobowiązania umownego.

7. Wnioski priorytetowe nie obejmują towarów, których produkcja lub dostawa byłaby sprzeczna z podstawowymi interesami bezpieczeństwa narodowego lub obronności państw członkowskich.

8. Komisja przyjmuje akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 4, zgodnie z mającym zastosowanie prawem Unii, w tym z zasadami konieczności i proporcjonalności oraz z zobowiązaniami Unii wynikającymi z prawa międzynarodowego.

9. Akt wykonawczy, o którym mowa w ust. 4 niniejszego artykułu, przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 45 ust. 2.

10. W przypadku gdy podmiot gospodarczy, po wyraźnym przyjęciu wniosku priorytetowego, nie zastosuje się – umyślnie albo w wyniku rażącego zaniedbania – do tego wniosku, Komisja może – w drodze decyzji, jeżeli uzna to za konieczne i proporcjonalne – nałożyć grzywnę na zainteresowany podmiot gospodarczy. Grzywna ta nie może przekraczać 100 000 EUR. Grzywny nakładane na MŚP nie mogą przekraczać 25 000 EUR.