Artykuł 37

1. Funkcje sieciowe zarządzania ruchem lotniczym służą zrównoważonemu i wydajnemu wykorzystaniu przestrzeni powietrznej i ograniczonych zasobów. Zapewniają one również użytkownikom przestrzeni powietrznej poruszanie się po zoptymalizowanych pod względem środowiska i klimatu trajektoriach i profilach lotu, jednocześnie umożliwiając sprawiedliwy i uzasadniony dostęp do przestrzeni powietrznej i służb żeglugi powietrznej i minimalizując zwiększenie natężenia ruchu. Funkcje sieciowe określone w ust. 2 niniejszego artykułu wspierają niezakłócony dostęp użytkowników przestrzeni powietrznej do służb żeglugi powietrznej, a także w osiąganiu ogólnounijnych celów skuteczności działania, o których mowa w art. 21 ust. 3 lit. b), i muszą opierać się na wymogach operacyjnych. Wdrażanie tych funkcji sieciowych przebiega zgodnie z przepisami art. 1 i jest bez uszczerbku dla zwierzchnictwa państw członkowskich nad ich przestrzenią powietrzną i dla ich wymogów związanych z porządkiem publicznym, bezpieczeństwem publicznym i kwestiami obronności.

2. Funkcje sieciowe, o których mowa w ust. 1, są następujące:

a) projektowanie i wykorzystywanie struktur przestrzeni powietrznej w całej Unii w celu zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa, przepustowości, elastyczności, zdolności reagowania i efektywności środowiskowej, z należytym uwzględnieniem potrzeb w zakresie bezpieczeństwa i obronności i bez uszczerbku dla obowiązków państw członkowskich dotyczących tras i struktur przestrzeni powietrznej w odniesieniu do przestrzeni powietrznej znajdującej się w ich obszarze odpowiedzialności;

b) ATFM;

c) koordynowanie ograniczonych zasobów w ramach pasm częstotliwości lotniczych stosowanych przez ogólny ruch lotniczy, w szczególności w zakresie częstotliwości radiowych oraz koordynacji kodów transponderów radarowych;

d) ułatwianie delegowania zapewniania służb ruchu lotniczego dzięki współpracy z instytucjami zapewniającymi służby ruchu lotniczego i organami państw członkowskich;

e) udostępnianie przepustowości kontroli ruchu lotniczego w sieci, zgodnie z zobowiązaniami określonymi w NOP, z myślą o wypełnieniu wymogów dotyczących operacyjnej skuteczności działania sieci i przestrzeganiu lokalnych wartości odniesienia;

f) zarządzanie w przypadku sytuacji kryzysowych sieci;

g) przypisywanie opóźnień ATFM;

h) zarządzanie planowaniem, monitorowaniem i koordynacją działań w zakresie wdrażania infrastruktury w europejskiej sieci ATM, zgodnie z centralnym planem zarządzania europejskim ruchem lotniczym, z uwzględnieniem potrzeb operacyjnych i związanych z nimi procedur operacyjnych;

i) monitorowanie funkcjonowania infrastruktury europejskiej sieci ATM.

3. Państwa członkowskie i wszystkie odpowiednie zainteresowane strony zaangażowane w działalność operacyjną wykonują funkcje sieciowe, co jest umożliwiane przez menedżera sieci zgodnie z art. 38 ust. 6 i aktem wykonawczym, o którym mowa w art. 38 ust. 10.

4. Funkcje określone w ust. 2 nie obejmują przyjmowania wiążących środków o charakterze ogólnym lub podejmowania działań mających charakter decyzji politycznych. Wykonywane są we współpracy z władzami cywilnymi i wojskowymi, w szczególności zgodnie z ustalonymi procedurami dotyczącymi elastycznego wykorzystywania przestrzeni powietrznej. Środki podejmowane w celu wykonania funkcji wymienionych w ust. 2 mają charakter wyłącznie operacyjny lub techniczny i nie uwzględniają specyfiki państw członkowskich.

5. W celu zapewnienia jednolitego wdrażania i przestrzegania przepisów, o których mowa w niniejszym artykule, Komisja – mając na względzie osiągnięcie celów określonych w art. 1 – przyjmuje, zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 48 ust. 3, akty wykonawcze ustanawiające szczegółowe przepisy dotyczące wykonywania funkcji sieciowych, w tym w zakresie zarządzania kryzysowego.