Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2024/2852 z dnia 11 listopada 2024 r. ustanawiające odstępstwo od rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072 w odniesieniu do wymogów dotyczących wprowadzania na terytorium Unii naturalnie lub sztucznie skarlonych roślin przeznaczonych do sadzenia Chamaecyparis Spach, Juniperus L. i niektórych gatunków Pinus L., pochodzących z Japonii, oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2020/1217

Załącznik

W mocy

WYMOGI DOTYCZĄCE WPROWADZANIA NA TERYTORIUM UNII OKREŚLONYCH ROŚLIN, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

1. Wymogi obowiązujące Japonię

1.1.

W przypadku gdy określone rośliny to Pinus parviflora Sieb. & Zucc. lub Pinus thunbergii Parl., szczepione na podkładce innego gatunku Pinus, podkładka nie może mieć żadnych pędów.

1.2.

Przed wywozem do Unii określone rośliny były uprawiane, utrzymywane i przygotowywane co najmniej przez dwa kolejne lata w upoważnionych szkółkach objętych systemem kontroli krajowej organizacji ochrony roślin („KOOR”) w Japonii oraz specjalnie upoważnionych przez KOOR do celów wywozu do Unii. Roczne wykazy upoważnionych szkółek zostają udostępnione Komisji najpóźniej przed dniem 31 października każdego roku. Wykazy te obejmują liczbę roślin uprawianych w każdej z tych szkółek, o ile uznano, że nadają się do wprowadzenia na terytorium Unii.

1.3.

W przypadku wywozu roślin Juniperus również rośliny z rodzajów Chaenomeles Lindl., Crataegus L., Cydonia Mill., Juniperus L., Malus Mill., Photinia Ldl. oraz Pyrus L., które były uprawiane w ciągu ostatnich dwóch lat przed wywozem w upoważnionych szkółkach wspomnianych w pkt 1.2, oraz w ich bezpośrednim sąsiedztwie, były poddawane co najmniej sześć razy w roku w odpowiednich odstępach czasu inspekcji urzędowej pod kątem występowania odnośnych agrofagów. W przypadku roślin Chamaecyparis i Pinus rośliny z rodzaju Chamaecyparis Spach i z rodzaju Pinus L., które były uprawiane we wspomnianych upoważnionych szkółkach oraz w ich bezpośrednim sąsiedztwie, były poddawane co najmniej sześć razy w roku w odpowiednich odstępach czasu inspekcji urzędowej pod kątem występowania odpowiednich odnośnych agrofagów.

1.4.

Określone rośliny w wyniku tych inspekcji zostały uznane za wolne od odnośnych agrofagów.

Porażone rośliny są usuwane przez krajową organizację ochrony roślin, właściwe organy krajowe lub podmioty profesjonalne pod urzędowym nadzorem krajowej organizacji ochrony roślin. Pozostałe określone rośliny są skutecznie poddane zabiegom i utrzymywane przez odpowiedni okres oraz poddane inspekcjom w celu zapewnienia, że są wolne od tych agrofagów.

Każdy przypadek wykrycia odnośnych agrofagów podczas inspekcji prowadzonych na podstawie pkt 1.3 jest urzędowo rejestrowany, a odnośna dokumentacja jest udostępniana Komisji na jej żądanie. Krajowa organizacja ochrony roślin niezwłocznie informuje Komisję o wykryciu odnośnych agrofagów.

Każde wykrycie odnośnych agrofagów podczas inspekcji przeprowadzanych zgodnie z pkt 1.3 i 2.1 prowadzi do natychmiastowego usunięcia szkółki przez krajową organizację ochrony roślin z wykazu upoważnionych szkółek, o którym mowa w pkt 1.2.

1.5.

Krajowa organizacja ochrony roślin może przedłużyć zezwolenie dla szkółek usuniętych z wykazu upoważnionych szkółek najwcześniej w następnym roku.

1.6.

Określone rośliny przeznaczone na wywóz do Unii, co najmniej w okresie dwóch kolejnych lat, o którym mowa w pkt 1.2:

a) są zasadzone w doniczkach ustawionych na półkach znajdujących się co najmniej 50 cm ponad ziemią albo na wybetonowanej podłodze, niedostępnej dla nicieni, utrzymywanej w dobrym stanie i wolnej od zanieczyszczeń;

b) są uznane za wolne od odnośnych agrofagów w wyniku inspekcji, o których mowa w pkt 1.3;

c) są oznaczone w sposób rozpoznawalny oznakowaniem lub kodem identyfikacyjnym, charakterystycznym dla każdej poszczególnej rośliny i zgłoszonym krajowej organizacji ochrony roślin, umożliwiającym identyfikację urzędowo upoważnionej szkółki i roku zasadzenia rośliny w doniczce; oraz

d) jeżeli należą do rodzaju Pinus L. i w przypadku szczepienia na podkładce gatunku Pinus innego niż Pinus parviflora Sieb. & Zucc. lub Pinus thunbergii Parl. mają podkładkę pochodzącą ze źródeł urzędowo zatwierdzonych jako zdrowe.

1.7.

Określone rośliny są identyfikowalne od momentu opuszczenia szkółki do czasu załadunku w celu wywozu poprzez opieczętowanie pojazdów używanych do transportu lub w inny właściwy sposób.

1.8.

Do określonych roślin wraz z podłożem uprawowym, na którym rosną lub z którym są połączone („materiał”), dołącza się świadectwo fitosanitarne wydane przez krajową organizację ochrony roślin, potwierdzające zgodność z wymogami określonymi w pkt 1.1–1.7 niniejszego załącznika oraz w pkt 30 załącznika VII do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/2072.

W świadectwie podaje się:

a) nazwę lub nazwy upoważnionej szkółki lub upoważnionych szkółek;

b) oznaczenia lub kody identyfikacyjne określone w pkt 1.6 lit. c), o ile umożliwiają one identyfikację upoważnionej szkółki i roku zasadzenia w doniczce;

c) specyfikację ostatniego zabiegu zastosowanego przed wysyłką, jeżeli dotyczy;

d) w rubryce „Deklaracja dodatkowa” – oświadczenie: „Niniejsza przesyłka spełnia wymogi określone w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2024/2852”.

2. Wymogi obowiązujące państwa członkowskie

2.1.

Po wprowadzeniu na terytorium Unii określone rośliny podlegają urzędowemu zatrzymaniu po wprowadzeniu w obiekcie zapewniającym izolację lub stacji kwarantanny przez okres co najmniej trzech miesięcy aktywnego wzrostu.

W przypadku roślin Juniperus okres zatrzymania obejmuje okres od dnia 1 kwietnia do dnia 30 czerwca.

Ponadto w okresie zatrzymania i po jego upływie materiał musi zostać uznany za wolny od wszelkich odnośnych agrofagów. Właściwy organ lub podmioty profesjonalne zwracają szczególną uwagę na zachowanie, w przypadku każdej rośliny, oznakowania lub kodu identyfikacyjnego, o których mowa w pkt 1.6 lit. c).

2.2.

Każda partia zawierająca materiał, którego nie uznano za wolny od odnośnych agrofagów podczas okresu zatrzymania po wprowadzeniu, o którym mowa w pkt 2.1, zostaje natychmiast zniszczona przez właściwy organ lub podmiot profesjonalny pod urzędowym nadzorem właściwego organu.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.