Artykuł 37

1. Państwa członkowskie ustanawiają przepisy dotyczące sankcji mających zastosowanie do podmiotów gospodarczych w przypadku niezastosowania się do decyzji, o której mowa w art. 20, i podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia ich wykonywania zgodnie z prawem krajowym.

2. Przewidziane sankcje muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Właściwe organy dopilnowują, aby sankcje, o których mowa w ust. 1, w stosownych przypadkach należycie uwzględniały następujące kwestie:

a) wagę niezastosowania się do decyzji, o której mowa w art. 20, i czas jego trwania;

b) wszelkie ewentualne wcześniejsze niezastosowania się do decyzji, o której mowa w art. 20, których dopuścił się podmiot gospodarczy;

c) stopień współpracy z właściwymi organami;

d) wszelkie inne łagodzące lub obciążające czynniki mające zastosowanie w danych okolicznościach sprawy, takie jak bezpośrednio lub pośrednio osiągnięte korzyści finansowe lub straty uniknięte w związku z niezastosowaniem się do decyzji, o której mowa w art. 20.

3. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o tych przepisach i działaniach do dnia 14 grudnia 2026 r., a także powiadamiają ją niezwłocznie o wszelkich późniejszych zmianach, które ich dotyczą.

4. Ustanawiając przepisy dotyczące mających zastosowanie sankcji zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, państwa członkowskie w jak największym stopniu uwzględniają wytyczne, o których mowa w art. 11 lit. i).