Artykuł 83

1. Komisja przyjmuje akty delegowane zgodnie z art. 89 w celu uzupełnienia niniejszego rozporządzenia przez określenie obowiązkowych minimalnych wymagań w zakresie zrównoważenia środowiskowego dla wyrobów budowlanych.

2. W przypadku procedur udzielania zamówień objętych zakresem dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/24/UE (32) lub 2014/25/UE (33), gdy zamówienia wymagają minimalnych właściwości użytkowych w zakresie zrównoważenia środowiskowego dla wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk objętych zharmonizowanymi specyfikacjami technicznymi, instytucje zamawiające i podmioty zamawiające stosują obowiązkowe minimalne wymagania w zakresie zrównoważenia środowiskowego określone w aktach delegowanych, o których mowa w ust. 1.

Nie wyklucza to ustanowienia przez instytucje zamawiające i podmioty zamawiające:

a) ambitniejszych wymagań w zakresie zrównoważenia środowiskowego związanych z zasadniczymi charakterystykami, o których mowa w akapicie pierwszym; lub

b) dodatkowych wymagań w zakresie zrównoważenia środowiskowego związanych z innymi zasadniczymi charakterystykami niż te, o których mowa w akapicie pierwszym.

3. Państwa członkowskie i Komisja zapewniają instytucjom zamawiającym i podmiotom zamawiającym odpowiedzialnym za zamówienia publiczne pomoc techniczną i doradztwo w zakresie sposobu spełnienia obowiązkowych minimalnych wymagań w zakresie zrównoważenia środowiskowego określonych w aktach delegowanych, o których mowa w ust. 1.

4. Obowiązkowe minimalne wymagania w zakresie zrównoważenia środowiskowego określone w aktach delegowanych, o których mowa w ust. 1, dotyczące zamówień publicznych udzielanych przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające mogą, stosownie do danej rodziny wyrobów lub kategorii wyrobów, przybrać formę:

a) „specyfikacji technicznych” w rozumieniu art. 42 dyrektywy 2014/24/UE i art. 60 dyrektywy 2014/25/UE;

b) „kryteriów kwalifikacji” w rozumieniu art. 58 dyrektywy 2014/24/UE i art. 80 dyrektywy 2014/25/UE;

c) „warunków realizacji zamówień” w rozumieniu art. 70 dyrektywy 2014/24/UE i art. 87 dyrektywy 2014/25/UE;

d) „kryteriów udzielania zamówienia” w rozumieniu art. 67 dyrektywy 2014/24/UE i art. 82 dyrektywy 2014/25/UE.

5. Ustanawiając obowiązkowe minimalne wymagania w zakresie zrównoważenia środowiskowego dotyczące zamówień publicznych na podstawie ust. 1, Komisja zgodnie z ust. 13 i 28 porozumienia międzyinstytucjonalnego z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie lepszego stanowienia prawa konsultuje się z ekspertami wyznaczonymi przez każde państwo członkowskie i odpowiednimi zainteresowanymi stronami, przeprowadza ocenę skutków i bierze pod uwagę co najmniej następujące kryteria:

a) wartość i liczbę zamówień publicznych udzielonych na daną rodzinę wyrobów lub kategorię wyrobów;

b) korzyści dla środowiska wynikające z upowszechnienia wyrobów należących do dwóch najwyższych klas właściwości użytkowych;

c) konieczność zapewnienia wystarczającego popytu na wyroby bardziej zrównoważone pod względem środowiskowym;

d) ekonomiczną wykonalność zakupu przez instytucje zamawiające lub podmioty zamawiające wyrobów bardziej zrównoważonych pod względem środowiskowym bez pociągania za sobą nieproporcjonalnych kosztów oraz dostępność tych wyrobów na rynku;

e) sytuację rynkową na poziomie Unii w odniesieniu do danej rodziny wyrobów lub kategorii wyrobów;

f) wpływ tych wymagań na konkurencję;

g) wpływ na MŚP i ich potrzeby;

h) potrzeby regulacyjne państw członkowskich i różne warunki klimatyczne.

Komisja przeprowadzi pierwszą ocenę wpływu do 31 grudnia 2026 r.

6. Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające mogą w drodze wyjątku podjąć decyzję o niestosowaniu ust. 2 niniejszego artykułu, jeżeli po przeprowadzeniu wstępnych konsultacji rynkowych zgodnie z art. 40 dyrektywy 2014/24/UE i art. 58 dyrektywy 2014/25/UE stwierdzono, że:

a) wymagany wyrób budowlany może zostać dostarczony wyłącznie przez konkretny podmiot gospodarczy i nie istnieje żadna rozsądna alternatywa ani substytut;

b) w odpowiedzi na poprzednie postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego nie złożono odpowiednich ofert lub nie złożono odpowiednich wniosków o dopuszczenie do udziału; lub

c) zastosowanie ust. 1 lub włączenie wymaganego wyrobu budowlanego do obiektów budowlanych naraziłoby tę instytucję zamawiającą lub podmiot zamawiający na nieproporcjonalne koszty albo spowodowałoby niezgodność lub trudności techniczne.

Instytucje zamawiające i podmioty zamawiające mogą przyjąć, że szacowane w oparciu o obiektywne i przejrzyste dane różnice w wartości zamówienia powyżej 10 % są nieproporcjonalne.

W przypadku gdy instytucje zamawiające i podmioty zamawiające korzystają z odstępstwa określonego w niniejszym ustępie, postępowania o udzielenie zamówienia nie można uznać za zrównoważone środowiskowo w odniesieniu do wyrobów budowlanych, do których zastosowano wyjątki.

Co trzy lata państwa członkowskie składają Komisji sprawozdanie na temat stosowania niniejszego ustępu, zgodnie z art. 83 dyrektywy 2014/24/UE.

Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla możliwości wykluczenia rażąco niskich ofert zgodnie z art. 69 dyrektywy 2014/24/UE i art. 84 dyrektywy 2014/25/UE.

7. Oznakowanie ekologiczne UE i inne krajowe lub regionalne systemy oznakowania ekologicznego EN ISO 14024 typu I oficjalnie uznane zgodnie z art. 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 (34) mogą być stosowane w celu wykazania zgodności z minimalnymi wymaganiami zrównoważenia środowiskowego, jeżeli takie oznakowanie jest zgodne z wymaganiami określonymi w art. 19 niniejszego rozporządzenia.