Rozporządzenie Komisji (UE) 2024/3190 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie stosowania bisfe...

Artykuł 1

Przedmiot i zakres stosowania

1. Niniejsze rozporządzenie jest szczególnym środkiem prawnym w rozumieniu art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004.

2. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się szczegółowe wymogi dotyczące 4,4’-izopropylidenodifenolu („bisfenol A” lub „BPA”) (nr CAS 80-05-7) i jego soli, a także innych niebezpiecznych bisfenoli i niebezpiecznych pochodnych bisfenoli, w odniesieniu do ich stosowania do produkcji następujących grup materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością objętych zakresem art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004, które wprowadza się do obrotu w Unii:

a) klejów;

b) wyrobów gumowych;

c) żywic jonowymiennych;

d) tworzyw sztucznych;

e) farb drukarskich;

f) silikonów oraz

g) lakierów i powłok.

3. W niniejszym rozporządzeniu ustanawia się również szczegółowe wymogi dotyczące zawartości BPA w materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością, które wyprodukowano z wykorzystaniem innego bisfenolu lub pochodnej bisfenolu.

Artykuł 2

Definicje

1. Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje zawarte w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 10/2011.

2. Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się również następujące definicje:

a) „końcowe wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością” oznaczają produkty składające się z jednego lub większej liczby materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, które wchodzą w zakres art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 i które są w stanie gotowym do końcowego zastosowania, bez poddawania ich dalszemu przetwarzaniu chemicznemu, biologicznemu lub fizycznemu ani dalszej modyfikacji chemicznej, biologicznej lub fizycznej, z wyjątkiem ich dalszego przetwarzania lub dalszej modyfikacji w celu napełnienia żywnością, aby mogły zostać wykorzystane na potrzeby opakowań jednorazowego użytku, w tym w procesie uszczelniania;

b) „pośrednie materiały przeznaczone do kontaktu z żywnością” oznaczają materiały, które mają zostać poddane dalszemu przetwarzaniu chemicznemu, biologicznemu lub fizycznemu lub dalszej modyfikacji chemicznej, biologicznej lub fizycznej w celu przekształcenia ich w całość lub część końcowego wyrobu przeznaczonego do kontaktu z żywnością, z wyjątkiem dalszego przetwarzania lub dalszej modyfikacji w celu napełnienia żywnością, aby mogły zostać wykorzystane na potrzeby opakowań jednorazowego użytku, w tym w procesie uszczelniania;

c) „bisfenol” oznacza substancję składającą się z dwóch hydroksyfenylowych grup funkcyjnych połączonych jednym atomem mostkującym, zgodnie ze strukturą A określoną w załączniku I, i obejmuje postać soli bisfenolu. Do atomu mostkującego można dołączyć dodatkowe grupy;

d) „pochodna bisfenolu” oznacza substancję o strukturze ogólnej B określonej w załączniku I, z wyłączeniem postaci soli bisfenolu;

e) „niebezpieczny bisfenol lub niebezpieczna pochodna bisfenolu” oznacza bisfenol lub pochodną bisfenolu wymienione w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 ze względu na ich zharmonizowaną klasyfikację jako „mutagenne”, „rakotwórcze”, „działające szkodliwie na rozrodczość” kategorii 1 A lub 1B lub jako „zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego w odniesieniu do zdrowia ludzi” kategorii 1.

Artykuł 3

Zakaz stosowania BPA

1. Zakazuje się stosowania BPA do produkcji materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, o których mowa w art. 1 ust. 2, oraz wprowadzania do obrotu w Unii materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością produkowanych z wykorzystaniem BPA.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 BPA można stosować do produkcji materiałów i wyrobów do szczególnych zastosowań przeznaczonych do kontaktu z żywnością, a wprowadzanie do obrotu w Unii takich materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością jest dozwolone zgodnie z załącznikiem II, z zastrzeżeniem ograniczeń ustanowionych w tym załączniku.

Artykuł 4

Zakaz dotyczący obecności BPA w materiałach i wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością, do produkcji których stosuje się inne bisfenole lub pochodne bisfenoli

Materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością, które wyprodukowano z wykorzystaniem innego bisfenolu lub pochodnej bisfenolu, nie mogą zawierać żadnych pozostałości BPA.

Artykuł 5

Zakaz stosowania niebezpiecznych bisfenoli innych niż BPA lub niebezpiecznych pochodnych bisfenoli

1. Zakazuje się stosowania niebezpiecznych bisfenoli innych niż BPA lub niebezpiecznych pochodnych bisfenoli do produkcji materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, o których mowa w art. 1 ust. 2, oraz wprowadzania do obrotu materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością produkowanych z wykorzystaniem niebezpiecznych bisfenoli innych niż BPA lub niebezpiecznych pochodnych bisfenoli.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niebezpieczny bisfenol inny niż BPA lub niebezpieczne pochodne bisfenoli można stosować do produkcji materiałów i wyrobów do szczególnego zastosowania przeznaczonych do kontaktu z żywnością, a te materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością można wprowadzać do obrotu, jeżeli takie zastosowanie zostało dopuszczone zgodnie z art. 6 i określone w załączniku II.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niebezpieczny bisfenol inny niż BPA lub niebezpieczną pochodną bisfenolu, których stosowanie nie zostało dopuszczone zgodnie z art. 6 i określone w załączniku II, można stosować do produkcji materiałów i wyrobów do szczególnego zastosowania przeznaczonych do kontaktu z żywnością, a wprowadzanie do obrotu tych materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością jest dozwolone, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) wykorzystano je już do produkcji tych samych materiałów i wyrobów do tego szczególnego zastosowania przeznaczonych do kontaktu z żywnością w jednym z następujących terminów:

(i) w dniu, w którym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) publikuje informacje, o których mowa w art. 6 ust. 4, w odniesieniu do niebezpiecznych bisfenoli i pochodnych bisfenoli, do których w tym dniu stosuje się zharmonizowaną klasyfikację; lub

(ii) po opublikowaniu przez Urząd informacji, o których mowa w art. 6 ust. 4 – w dniu, w którym zharmonizowana klasyfikacja ma zastosowanie do niebezpiecznego bisfenolu lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu wymienionych w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 oraz

b) wniosek, o którym mowa w art. 6 ust. 1, złożono w terminie 9 miesięcy od jednej z następujących dat:

(i) dnia opublikowania przez Urząd informacji, o których mowa w art. 6 ust. 4, w odniesieniu do niebezpiecznych bisfenoli i pochodnych bisfenoli, do których w tym dniu stosuje się zharmonizowaną klasyfikację; lub

(ii) po opublikowaniu przez Urząd informacji, o których mowa w art. 6 ust. 4 – dnia, w którym zharmonizowana klasyfikacja ma zastosowanie do niebezpiecznego bisfenolu lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu wymienionych w części 3 załącznika VI do rozporządzenia (WE) nr 1272/2008 oraz

c) materiały i wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością są zgodne z przepisami obowiązującymi przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia oraz

d) Komisja nie podjęła decyzji w sprawie wniosku zgodnie z art. 6 ust. 3.

Artykuł 6

Zezwolenie na stosowanie niebezpiecznych bisfenoli innych niż BPA lub niebezpiecznych pochodnych bisfenoli do produkcji materiałów i wyrobów do szczególnego zastosowania przeznaczonych do kontaktu z żywnością

1. Aby uzyskać zezwolenie na stosowanie niebezpiecznego bisfenolu innego niż BPA lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu do produkcji materiału lub wyrobu do szczególnego zastosowania przeznaczonego do kontaktu z żywnością, składa się wniosek zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004.

2. Zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 Urząd wydaje opinię w sprawie stosowania niebezpiecznego bisfenolu lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu do produkcji materiału lub wyrobu do szczególnego zastosowania przeznaczonego do kontaktu z żywnością, w odniesieniu do których złożono ważny wniosek zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004. W przypadku gdy Urząd otrzyma kilka wniosków dotyczących tego samego niebezpiecznego bisfenolu lub tej samej niebezpiecznej pochodnej bisfenolu, Urząd może opublikować jedną opinię dotyczącą tego niebezpiecznego bisfenolu lub tej niebezpiecznej pochodnej bisfenolu.

3. Komisja przyjmuje następnie szczególny środek prawny zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004 i zezwala, w stosownych przypadkach z zastrzeżeniem ograniczeń, albo nie zezwala na stosowanie niebezpiecznego bisfenolu lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu do produkcji materiału lub wyrobu do szczególnego zastosowania przeznaczonego do kontaktu z żywnością. W przypadku wydania zezwolenia niebezpieczny bisfenol lub niebezpieczną pochodną bisfenolu odpowiednio włącza się do załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

4. Do celów ust. 1 i przed dniem 20 stycznia 2027 r. Urząd publikuje wyniki naukowe zawierające szczegółowe informacje niezbędne do przeprowadzenia oceny stosowania niebezpiecznych bisfenoli lub niebezpiecznych pochodnych bisfenoli do produkcji materiałów i wyrobów do szczególnego zastosowania przeznaczonych do kontaktu z żywnością oraz uzupełnia lub aktualizuje w razie potrzeby szczegółowe wytyczne, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004. W tym celu Urząd i Europejska Agencja Chemikaliów współpracują ze sobą.

5. Na wniosek Urzędu podmioty gospodarcze stosujące bisfenole lub pochodne bisfenoli do produkcji materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością przekazują dane dotyczące stosowania bisfenoli i pochodnych bisfenoli do produkcji materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością w celu przygotowania informacji, o których mowa w ust. 4.

Artykuł 7

Obowiązki sprawozdawcze dotyczące substancji alternatywnych dla BPA, niebezpiecznych bisfenoli i niebezpiecznych pochodnych bisfenoli określone w załączniku II

1. Podmioty gospodarcze, które stosują BPA, inne niebezpieczne bisfenole lub niebezpieczne pochodne bisfenoli wymienione w załączniku II, przekazują Komisji informacje dotyczące statusu substancji alternatywnych.

Na zasadzie odstępstwa taka sprawozdawczość jest dobrowolna dla mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw zdefiniowanych w zaleceniu Komisji z dnia 6 maja 2003 r. (

1

)

2. Informacje, o których mowa w ust. 1, udostępnia się Komisji po upływie 4 lat, a najpóźniej 5 lat od daty, od której zezwolono na stosowanie niebezpiecznego bisfenolu lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu do produkcji materiału lub wyrobu do szczególnego zastosowania przeznaczonego do kontaktu z żywnością. Informacje te aktualizuje się i udostępnia Komisji po upływie 4 lat, a najpóźniej 5 lat od poprzedniej daty przedłożenia, jeżeli zezwolenie na stosowanie niebezpiecznego bisfenolu lub jego pochodnej w końcowym wyrobie do szczególnego zastosowania przeznaczonym do kontaktu z żywnością pozostaje w mocy.

Artykuł 8

Deklaracja zgodności i dokumentacja uzupełniająca

1. Podmioty gospodarcze zapewniają, aby do materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością objętych niniejszym rozporządzeniem, które nie mają jeszcze kontaktu z żywnością, a także bisfenoli i pochodnych bisfenoli przeznaczonych do stosowania jako monomery lub inne substancje wyjściowe do produkcji tych materiałów i wyrobów przeznaczonych do kontaktu z żywnością, na wszystkich etapach obrotu innych niż etap sprzedaży detalicznej dołączona była pisemna deklaracja, o której mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004, stwierdzająca, że są one zgodne z przepisami mającymi wobec nich zastosowanie („deklaracja zgodności”).

2. Deklaracja zgodności zawiera informacje określone w załączniku III.

3. W celu wykazania zgodności musi być dostępna odpowiednia dokumentacja uzupełniająca. Dokumentację tę bezzwłocznie udostępnia się właściwym organom na ich żądanie.

Artykuł 9

Weryfikacja zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia

1. Do celów weryfikacji zgodności z wymogami niniejszego rozporządzenia wybiera się odpowiednie metody badań zgodnie z art. 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (

2

).

2. W odniesieniu do wyboru metod stosowanych w celu sprawdzenia, czy materiał lub wyrób do kontaktu z żywnością nie zawiera pozostałości BPA, innego niebezpiecznego bisfenolu lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu lub nie uwalnia tych substancji do żywności powyżej określonej granicy wykrywalności lub limitu migracji specyficznej, zastosowanie mają następujące zasady dodatkowe:

a) w przypadku gdy laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością opracowało daną metodę lub zaleciło jej stosowanie, stosuje się tę metodę;

b) granica wykrywalności w ramach metody wynosi 1 μg/kg, chyba że w załączniku II lub w ramach metody zalecanej zgodnie z lit. a) określono inną granicę wykrywalności;

c) aby sprawdzić, czy materiał lub wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością nie zawiera pozostałości BPA, innego niebezpiecznego bisfenolu lub niebezpiecznej pochodnej bisfenolu, stosuje się metodę ekstrakcji.

3. Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej ds. materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością konsultuje się z krajowymi laboratoriami referencyjnymi i odpowiednimi zainteresowanymi stronami w celu określenia możliwych metod do celów ust. 2. Jeżeli stwierdzi ono, że na poziomie Unii nie istnieje odpowiednia metoda do określonego celu weryfikacji wynikającego z ust. 2, finalizuje proces opracowywania takiej metody w terminie uzgodnionym z Komisją.

4. Do celów weryfikacji z określonymi granicami wykrywalności lub limitami migracji specyficznej zastosowanie mają następujące zasady:

a) wyniki badań wyraża się zgodnie z zasadami określonymi w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 10/2011;

b) zgodność z limitem migracji ustala się zgodnie z art. 18, załącznikiem III oraz rozdziałami 1 i 2 załącznika V do rozporządzenia (UE) nr 10/2011;

c) w przypadku gdy przewidywalny kontakt ma miejsce w warunkach ciągłego przepływu, na przykład w rurach lub zespołach filtrujących, czas badania jest równy średniemu czasowi przebywania przez żywność w tej rurze lub w tym zespole filtrującym.

Artykuł 10

Zmiana rozporządzenia (UE) nr 10/2011

W rozporządzeniu (UE) nr 10/2011 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 6 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„6.

Na zasadzie odstępstwa od art. 5 2,2-bis(4-hydroksyfenylo)propan (»bisfenol A« lub »BPA«) (nr CAS 80-05-7) oraz inne niebezpieczne bisfenole lub niebezpieczne pochodne bisfenoli zdefiniowane w rozporządzeniu (UE) 2024/3190 i objęte jego zakresem mogą być stosowane wyłącznie do produkcji materiałów i wyrobów z tworzyw sztucznych zgodnie z tym rozporządzeniem.”

;

2) w tabeli 1 w załączniku I skreśla się pozycje dotyczące substancji nr 151 (2,2-bis(4-hydroksyfenylo)propan) i substancji nr 154 (sulfon 4,4′-dihydroksydifenylowy).

Artykuł 11

Przepisy przejściowe dotyczące końcowych wyrobów jednorazowego użytku przeznaczonych do kontaktu z żywnością

1. Końcowe wyroby jednorazowego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością wyprodukowane z wykorzystaniem BPA, które są zgodne z przepisami obowiązującymi przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia, można wprowadzać po raz pierwszy do obrotu do dnia 20 lipca 2026 r.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 następujące końcowe wyroby jednorazowego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością, które są zgodne z przepisami obowiązującymi przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia, można wprowadzać po raz pierwszy do obrotu do dnia 20 stycznia 2028 r.:

a) końcowe wyroby jednorazowego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością i przeznaczone do konserwacji następujących środków spożywczych:

(i) owoców lub warzyw, z wyłączeniem produktów zdefiniowanych w załączniku I do dyrektywy Rady 2001/112/WE (

3

); lub

(ii) produktów rybołówstwa zdefiniowanych w rozporządzeniu (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (

4

);

b) końcowe wyroby jednorazowego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością, w przypadku których lakier lub powłokę wyprodukowane z wykorzystaniem BPA nałożono wyłącznie na ich zewnętrzną powierzchnię metalową.

3. Końcowe wyroby jednorazowego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością wprowadzane po raz pierwszy do obrotu zgodnie z ust. 1 i 2 można napełniać żywnością i szczelnie zamykać w ciągu 12 miesięcy po upływie obowiązującego okresu przejściowego. Uzyskaną w ten sposób opakowaną żywność można wprowadzać do obrotu do wyczerpania zapasów.

Artykuł 12

Przepisy przejściowe dotyczące końcowych wyrobów wielokrotnego użytku przeznaczonych do kontaktu z żywnością

1. Końcowe wyroby wielokrotnego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością wyprodukowane z wykorzystaniem BPA, które są zgodne z przepisami obowiązującymi przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia, mogą być po raz pierwszy wprowadzane do obrotu do dnia 20 lipca 2026 r.

2. Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 końcowe wyroby wielokrotnego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością wykorzystywane jako profesjonalny sprzęt do produkcji żywności, które są zgodne z przepisami obowiązującymi przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia, mogą być po raz pierwszy wprowadzane do obrotu do dnia 20 stycznia 2028 r.

3. Końcowe wyroby wielokrotnego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością, które zostały po raz pierwszy wprowadzone do obrotu zgodnie z ust. 1, mogą pozostać w obrocie najpóźniej do dnia 20 lipca 2027 r. Końcowe wyroby wielokrotnego użytku przeznaczone do kontaktu z żywnością, które zostały po raz pierwszy wprowadzone do obrotu zgodnie z ust. 2, mogą pozostać w obrocie najpóźniej do dnia 20 stycznia 2029 r.

Artykuł 13

Uchylenie

Rozporządzenie (UE) 2018/213 traci moc.

Artykuł 14

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik I

Struktura chemiczna substancji, do których stosuje się definicję „bisfenolu” i „pochodnej bisfenolu”, jest następująca:

A) Struktura bisfenolu

B) Struktura pochodnej bisfenolu

Uwagi: X odnosi się do każdej grupy mostkującej oddzielającej dwa pierścienie fenylowe za pomocą jednego atomu, ale atom ten może mieć dowolny podstawnik lub podstawniki.

R1 do R10 odnoszą się do dowolnego podstawnika. Co najmniej jeden z podstawników nie jest atomem wodoru (H).

Załącznik II

Unijny wykaz BPA i innych niebezpiecznych bisfenoli i niebezpiecznych pochodnych bisfenoli dopuszczonych do stosowania do produkcji materiałów i wyrobów do szczególnych zastosowań przeznaczonych do kontaktu z żywnością

Kolumna 1 (nr substancji FCM): numer substancji materiałów przeznaczonych do kontaktu z żywnością (FCM)

Kolumna 2 (nr CAS): numer w rejestrze CAS (Chemical Abstracts Service)

Kolumna 3 (nazwa substancji): nazwa chemiczna wg IUPAC

Kolumna 4 (rodzaj materiału): grupa materiałów i wyrobów, które mogą zostać objęte szczególnymi środkami prawnymi

Kolumna 5 (szczególne zastosowanie): szczególne zastosowanie, do którego stosowanie substancji jest ograniczone i do którego stosuje się odstępstwo

Kolumna 6 (inne ograniczenia): inne ograniczenia, które mają zastosowanie

(1) (2)

(3) (4)

(5) (6)

Numer substancji FCM

Nr CAS

Nazwa substancji

Rodzaj materiału

Szczególne zastosowanie

Inne ograniczenia

151

80-05-7

4,4′-izopropylidenodifenol (bisfenol A)

Lakiery i powłoki

Do stosowania jako monomer lub substancja wyjściowa do produkcji ciekłych żywic epoksydowych stosowanych na samonośnych materiałach lub wyrobach przeznaczonych do kontaktu z żywnością o pojemności powyżej 1 000 litrów

Migracja do żywności nie jest wykrywalna.

Końcowe wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością oczyszcza się i płucze przed pierwszym kontaktem z żywnością

Tworzywa sztuczne

Do stosowania jako monomer lub substancja wyjściowa do produkcji zespołów polisulfonowych membran filtracyjnych

Migracja do żywności nie jest wykrywalna.

Końcowe wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością oczyszcza się i płucze przed pierwszym kontaktem z żywnością

Załącznik III

Deklaracja zgodności, o której mowa w art. 8, zawiera następujące informacje:

1) nazwę i adres oraz dane kontaktowe, w tym aktualny numer telefonu lub adres e-mail podmiotu gospodarczego, który wystawia deklarację zgodności;

2) nazwę i adres oraz dane kontaktowe, w tym aktualny numer telefonu lub adres e-mail podmiotu gospodarczego, który produkuje lub przywozi materiał lub wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością;

3) dane identyfikujące pośrednie materiały przeznaczone do kontaktu z żywnością lub końcowe wyroby przeznaczone do kontaktu z żywnością;

4) datę deklaracji;

5) wykaz bisfenoli lub pochodnych bisfenoli stosowanych do produkcji materiału lub wyrobu przeznaczonego do kontaktu z żywnością;

6) oświadczenie, że pośredni materiał lub wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością lub końcowy wyrób przeznaczony do kontaktu z żywnością jest zgodny z niniejszym rozporządzeniem oraz wymogami określonymi w art. 3, 15 i 17 rozporządzenia (WE) nr 1935/2004.

(

1

) Zalecenie Komisji z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36, ELI: http://data.europa.eu/eli/reco/2003/361/oj).

(

2

) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 z dnia 15 marca 2017 r. w sprawie kontroli urzędowych i innych czynności urzędowych przeprowadzanych w celu zapewnienia stosowania prawa żywnościowego i paszowego oraz zasad dotyczących zdrowia i dobrostanu zwierząt, zdrowia roślin i środków ochrony roślin (Dz.U. L 95 z 7.4.2017, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2017/625/oj).

(

3

) Dyrektywa Rady 2001/112/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. odnosząca się do soków owocowych i niektórych podobnych produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi (Dz.U. L 10 z 12.1.2002, s. 58, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2001/112/oj).

(

4

) Rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2004/853/oj).

Treść aktu