Artykuł 24

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby wyceny, o których mowa w art. 23, były przeprowadzane przez jeden z następujących podmiotów:

a) osobę niezależną od jakiegokolwiek organu publicznego i od podmiotu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–e);

b) organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdy wycen tych nie może przeprowadzić osoba, o której mowa w lit. a).

2. Wyceny, o których mowa w art. 23, uważa się za ostateczne, gdy zostały przeprowadzone przez osobę, o której mowa w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu, oraz gdy zostały spełnione wszystkie wymogi określone w ust. 3–5 niniejszego artykułu.

3. Bez uszczerbku dla unijnych ram pomocy państwa wycena ostateczna musi opierać się na ostrożnych założeniach i nie zakładać żadnego potencjalnego udzielenia nadzwyczajnego publicznego wsparcia finansowego od momentu podjęcia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

4. Wycenę ostateczną uzupełnia się o następujące informacje będące w posiadaniu podmiotu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–e):

a) zaktualizowane sprawozdanie finansowe i zaktualizowaną wycenę ekonomiczną danego podmiotu zgodnie z dyrektywą 2009/138/WE;

b) sprawozdanie dotyczące sytuacji finansowej podmiotu, w tym – w stosownych przypadkach – przeprowadzoną w ramach niezależnej funkcji aktuarialnej ocenę rezerw techniczno-ubezpieczeniowych podmiotu, o których to rezerwach mowa w tytule I rozdział VI sekcja 2 dyrektywy 2009/138/WE;

c) wszelkie dodatkowe informacje na temat wartości rynkowych i księgowych aktywów, rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, o których mowa w tytule I rozdział VI sekcja 2 dyrektywy 2009/138/WE, i innych zobowiązań podmiotu.

5. Wycena ostateczna zawiera podział wierzycieli na kategorie według kolejności zaspokojenia ich roszczeń zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym niewypłacalności. Wycena ostateczna zawiera również oszacowanie zakładanego sposobu traktowania poszczególnych kategorii akcjonariuszy i wierzycieli, jakiego oczekiwano by, gdyby odnośny podmiot został zlikwidowany w ramach standardowego postępowania upadłościowego.

Oszacowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, pozostaje bez uszczerbku dla wyceny, o której mowa w art. 56.

6. EIOPA opracowuje projekty regulacyjnych standardów technicznych w celu określenia:

a) okoliczności, w których daną osobę uznaje się za niezależną zarówno od organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak i od podmiotu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–e), do celów ust. 1 niniejszego artykułu;

b) metodyk oceny wartości aktywów i zobowiązań zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w kontekście restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

c) oddzielenia wycen, o których mowa w art. 23 i 56 niniejszej dyrektywy.

EIOPA przedłoży Komisji te projekty regulacyjnych standardów technicznych do dnia 29 lipca 2027 r.

Komisji powierza się uprawnienie do uzupełnienia niniejszej dyrektywy poprzez przyjęcie regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010.