Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1 z dnia 27 listopada 2024 r. w sprawie ustanowienia ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz zmieniająca dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 oraz rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2017/1129

Rozdział VI — Obowiązki proceduralne

Artykuł 66

W mocy

Poufność

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby następujące osoby, organy i podmioty podlegały wymogom dotyczącym tajemnicy zawodowej oraz aby nie ujawniały żadnych informacji poufnych:

a) organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) organy nadzoru i EIOPA;

c) właściwe ministerstwa;

d) zarządcy nadzwyczajni powołani zgodnie z art. 44 niniejszej dyrektywy;

e) potencjalni nabywcy, do których zwróciły się organy nadzoru lub organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, niezależnie od tego, czy nastąpiło to w ramach przygotowań do zastosowania instrumentu zbycia działalności, oraz niezależnie od tego, czy skutkowało to nabyciem;

f) biegli rewidenci, księgowi, doradcy prawni i inni profesjonalni doradcy, rzeczoznawcy i inni eksperci bezpośrednio lub pośrednio zaangażowani przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, organy nadzoru, właściwe ministerstwa lub przez potencjalnych nabywców, o których mowa w lit. e);

g) podmioty, które zarządzają ubezpieczeniowymi systemami gwarancyjnymi;

h) organ odpowiedzialny za mechanizmy finansowania;

i) banki centralne i inne organy uczestniczące w procedurze restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

j) zakład pomostowy lub podmiot zarządzający aktywami i zobowiązaniami;

k) jakakolwiek inna osoba, która świadczy lub świadczyła usługi bezpośrednio lub pośrednio, stale lub okazjonalnie na rzecz osób, o których mowa w lit. a)–j);

l) kadra kierownicza wyższego szczebla, członkowie organu administrującego, zarządzającego i nadzorującego i pracownicy organów lub podmiotów, o których mowa w lit. a)–j) powyżej, przed ich wyznaczeniem, podczas procesu wyznaczania i po wyznaczeniu;

m) odpowiedni organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wyznaczony zgodnie z art. 3 dyrektywy 2014/59/UE oraz właściwy organ w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

2. Bez uszczerbku dla ogólnego charakteru wymogów określonych w ust. 1 państwa członkowskie zapewniają, aby osobom, o których mowa w ust. 1, zabroniono ujawniania informacji poufnych otrzymanych przez nie w trakcie wykonywania obowiązków zawodowych lub otrzymanych od organu nadzoru bądź organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w związku z jego funkcjami jakimkolwiek osobom lub organom, chyba że w następujących sytuacjach:

a) ujawnienie odbywa się w ramach wykonywania przez nie funkcji przewidzianych na mocy niniejszej dyrektywy;

b) ujawnienie odbywa się w formie skrótowej lub zbiorczej w sposób uniemożliwiający zidentyfikowanie poszczególnych podmiotów, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–e);

c) ujawnienie odbywa się za wyraźną i uprzednią zgodą organu lub podmiotu, o którym mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)–e), którzy dostarczyli tych informacji.

Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby, o których mowa w ust. 1, przeprowadziły ocenę możliwych skutków ujawnienia informacji z punktu widzenia interesu publicznego w odniesieniu do polityki finansowej, monetarnej lub gospodarczej, a także z perspektywy interesów komercyjnych osób fizycznych i prawnych, a także z punktu widzenia celów inspekcji, dochodzeń i kontroli.

Procedura oceny skutków, o której mowa w akapicie drugim, obejmuje przeprowadzenie szczegółowej oceny skutków ujawnienia treści i szczegółów planów naprawy prewencyjnej oraz planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, o których mowa w art. 5, 7, 9, 10 i 12, oraz wyniku oceny przeprowadzonej na podstawie art. 6, 8 i 13.

Państwa członkowskie zapewniają, aby wszelkie osoby lub podmioty, o których mowa w ust. 1, ponosiły odpowiedzialność cywilną w przypadku naruszenia niniejszego artykułu.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby osoby, o których mowa w ust. 1 lit. a), b), c), g), i) oraz j), posiadały przepisy wewnętrzne zapewniające zgodność z wymogami dotyczącymi poufności określonymi w ust. 1 i 2, w tym przepisy gwarantujące poufność informacji przekazywanych między osobami bezpośrednio zaangażowanymi w procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

4. Ust. 1–3 niniejszego artykułu nie stanowią przeszkody w:

a) wewnętrznej wymianie informacji między pracownikami i ekspertami organów lub podmiotów, o których mowa w ust. 1 lit. a)–i);

b) wymianie informacji między organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz organami nadzoru, w tym między ich pracownikami i ekspertami, oraz wymianie przez nie informacji z innymi unijnymi organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, innymi unijnymi organami nadzoru, właściwymi ministerstwami, bankami centralnymi, ubezpieczeniowymi systemami gwarancyjnymi, organami odpowiedzialnymi za standardowe postępowanie upadłościowe, organami odpowiedzialnymi za utrzymywanie stabilności systemu finansowego w państwach członkowskich poprzez stosowanie zasad makroostrożnościowych, osobami, którym powierzono przeprowadzanie ustawowych badań sprawozdań finansowych, EIOPA lub, z zastrzeżeniem art. 80, organami państw trzecich, które wykonują funkcje równoważne funkcjom wykonywanym przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji lub, z zastrzeżeniem ścisłych wymogów dotyczących poufności, potencjalnym nabywcą na potrzeby planowania lub prowadzenia działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

c) wymianie informacji między organami ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a organami podatkowymi w tym samym państwie członkowskim w zakresie, w jakim taka wymiana jest dozwolona na mocy prawa krajowego; w przypadku gdy informacje pochodzą z innego państwa członkowskiego, mogą one być przedmiotem wymiany wyłącznie za wyraźną zgodą organu, od którego pochodzą.

5. Państwa członkowskie mogą dopuścić wymianę informacji z następującymi podmiotami:

a) z zastrzeżeniem ścisłych wymogów poufności – z jakąkolwiek inną osobą, gdy jest to konieczne do celów planowania lub przeprowadzania działania w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;

b) parlamentarnymi komisjami śledczymi w ich państwie członkowskim, trybunałami obrachunkowymi w ich państwie członkowskim oraz innymi podmiotami odpowiadającymi za śledztwa w ich państwie członkowskim, z zachowaniem odpowiednich warunków;

c) organami krajowymi odpowiedzialnymi za nadzór nad systemami płatniczymi, organami odpowiedzialnymi za standardowe postępowania upadłościowe, organami, którym powierzono publiczne zadanie nadzoru nad innymi podmiotami sektora finansowego, organami odpowiedzialnymi za sprawowanie nadzoru nad rynkami finansowymi, instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi oraz inspektorami działającymi w ich imieniu, organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za utrzymywanie stabilności systemu finansowego w państwach członkowskich poprzez stosowanie zasad makroostrożnościowych, organami odpowiedzialnymi za ochronę stabilności systemu finansowego oraz osobami, którym powierzono przeprowadzanie ustawowych badań sprawozdań finansowych.

6. Ust. 1–5 pozostają bez uszczerbku dla przepisów prawa krajowego dotyczących ujawniania informacji do celów postępowań sądowych w sprawach karnych lub cywilnych.

7. Do dnia 29 stycznia 2027 r. EIOPA wyda wytyczne, zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, w celu określenia sposobu udostępniania informacji w formie skrótowej lub zbiorczej na potrzeby ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.