Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/2 z dnia 27 listopada 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2009/138/WE w odniesieniu do proporcjonalności, jakości nadzoru, sprawozdawczości, środków dotyczących gwarancji długoterminowych, narzędzi makroostrożnościowych, ryzyk dla zrównoważonego rozwoju oraz nadzoru nad grupą i nadzoru transgranicznego, a także w sprawie zmiany dyrektyw 2002/87/WE i 2013/34/UE
Artykuł 1
W mocyZmiany w dyrektywie 2009/138/WE
W dyrektywie 2009/138/WE wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 2 ust. 3 lit. a) ppkt (iv) otrzymuje brzmienie:
„(iv)
poszczególnych rodzajów stałych ubezpieczeń zdrowotnych bez prawa wypowiedzenia umowy istniejących obecnie w Irlandii;”
;
2) w art. 4 ust. 1 lit. a), b) i c) otrzymują brzmienie:
„a)
roczna składka przypisana brutto zakładu nie przekracza 15 000 000 EUR;
b) łączne rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe brutto zakładu, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których to rezerwach mowa w art. 76, nie przekraczają 50 000 000 EUR;
c) jeżeli zakład należy do grupy, łączne rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe grupy brutto, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, nie przekraczają 50 000 000 EUR;”
;
3) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:
a) ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:
„a)
pomoc świadczona jest w razie wypadku lub awarii pojazdu drogowego, następujących na terytorium państwa członkowskiego zakładu udzielającego ochrony ubezpieczeniowej lub państw sąsiednich;”
;
b) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. W przypadkach, o których mowa w ust. 1 lit. b) ppkt (i) oraz (ii), warunek wystąpienia wypadku lub awarii na terytorium państwa członkowskiego zakładu udzielającego ochrony ubezpieczeniowej nie ma zastosowania, jeżeli beneficjent jest członkiem organizacji udzielającej ochrony i usługa usuwania awarii lub przewiezienia pojazdu jest wykonywana za okazaniem legitymacji członkowskiej, bez żadnych dodatkowych składek, przez podobną organizację w danym państwie na podstawie umowy wzajemnej.”
;
c) uchyla się ust. 3;
4) uchyla się art. 8 pkt 3;
5) w art. 13 wprowadza się następujące zmiany:
a) w pkt 7 uchyla się lit. b);
b) dodaje się punkty w brzmieniu:
„10a.
»mały i niezłożony zakład« oznacza zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, w tym wewnętrzny zakład ubezpieczeń lub wewnętrzny zakład reasekuracji, który spełnia warunki określone w art. 29a i który zaklasyfikowano jako taki zakład zgodnie z art. 29b;
10b. »mała i niezłożona grupa« oznacza grupę, która spełnia warunki określone w art. 213a i którą organ sprawujący nadzór nad grupą zaklasyfikował jako taką grupę na podstawie ust. 2 tego artykułu;
10c. »biegły rewident« oznacza biegłego rewidenta w rozumieniu art. 2 pkt 2 dyrektywy 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*1);
10d. »firma audytorska« oznacza firmę audytorską w rozumieniu art. 2 pkt 3 dyrektywy 2006/43/WE;
(*1) Dyrektywa 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG oraz uchylająca dyrektywę Rady 84/253/EWG (Dz.U. L 157 z 9.6.2006, s. 87).”;"
c) pkt 15 i 16 otrzymują brzmienie:
„15.
»jednostka dominująca« oznacza jednostkę dominującą, o której mowa w art. 22 ust. 1 i 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (*2), lub jednostkę, którą organy nadzoru uznają za jednostkę dominującą zgodnie z art. 212 ust. 2 lub art. 214 ust. 5 lub 6 niniejszej dyrektywy;
16. »jednostka zależna« oznacza jednostkę zależną, o której mowa w art. 22 ust. 1 i 2 dyrektywy 2013/34/UE, w tym jej jednostki zależne, lub jednostkę, którą organy nadzoru uznają za jednostkę zależną zgodnie z art. 212 ust. 2 lub art. 214 ust. 5 lub 6 niniejszej dyrektywy;
(*2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).”;"
d) w pkt 18 wyrazy „art. 1 dyrektywy 83/349/EWG” zastępuje się wyrazami „art. 22 ust. 1 i 2 dyrektywy 2013/34/UE”;
e) pkt 19 otrzymuje brzmienie:
„19.
»transakcja wewnątrz grupy« oznacza każdą transakcję, w ramach której zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji z państwa trzeciego, ubezpieczeniowa spółka holdingowa lub finansowa spółka holdingowa o działalności mieszanej polegają bezpośrednio lub pośrednio na innych podmiotach tej samej grupy lub jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej mającej bliskie powiązania z podmiotami należącym do grupy, w celu wypełnienia zobowiązania, bez względu na to, czy transakcja ta ma charakter umowny oraz czy ma ona charakter odpłatny;”
;
f) w pkt 22 wprowadza się następujące zmiany:
(i) w lit. a) wyrazy „art. 4 ust. 1 pkt 14 dyrektywy 2004/39/WE” zastępuje się wyrazami „art. 4 ust. 1 pkt 21 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE (*3)
;
(ii) w lit. b) ppkt (i) wyrazy „dyrektywy 2004/39/WE” zastępuje się wyrazami „dyrektywy 2014/65/UE”;
g) w pkt 25 wprowadza się następujące zmiany:
(i) w lit. a) wyrazy „art. 4 ust. 1, 5 i 21 dyrektywy 2006/48/WE” zastępuje się wyrazami „art. 4 ust. 1 pkt 1, 18 i 26 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (*4)
;
(ii) w lit. c) wyrazy „dyrektywy 2004/39/WE” zastępuje się wyrazami „dyrektywy 2014/65/UE”;
h) w pkt 27 wprowadza się następujące zmiany:
(i) akapit pierwszy lit. c) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:
„(ii)
przychody netto ze sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 5 dyrektywy 2013/34/UE w wysokości 13 600 000 EUR;”
;
(ii) w akapicie drugim wyrazy „dyrektywy 83/349/EWG” zastępuje się wyrazami „dyrektywy 2013/34/UE”;
(i) dodaje się punkty w brzmieniu:
„41.
»podmiot objęty regulacją« oznacza podmiot objęty regulacją w rozumieniu art. 2 pkt 4 dyrektywy 2002/87/WE lub instytucję pracowniczych programów emerytalnych w rozumieniu art. 6 pkt 1 dyrektywy (UE) 2016/2341;
42. »kryptoaktywo« oznacza kryptoaktywo zdefiniowane w art. 3 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 (*5);
43. »środek proporcjonalności« oznacza środek przewidziany w art. 35 ust. 5a, art. 41, art. 45 ust. 1b i 5, art. 45a ust. 5, art. 51 ust. 6, art. 51a ust. 1, art. 77 ust. 8 i art. 144a ust. 4 lub środek przewidziany w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszej dyrektywy, mający bezpośrednie zastosowanie do małych i niezłożonych zakładów zgodnie z art. 29c;
44. »ryzyko dla zrównoważonego rozwoju« oznacza sytuację lub warunki środowiskowe, społeczne lub związane z zarządzaniem, które – jeżeli wystąpią – mogłyby mieć, rzeczywisty lub potencjalny, negatywny wpływ na wartość inwestycji lub wartość zobowiązania;
45. »czynniki zrównoważonego rozwoju« oznaczają czynniki zrównoważonego rozwoju zdefiniowane w art. 2 pkt 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 (*6);
(*5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 z dnia 31 maja 2023 r. w sprawie rynków kryptoaktywów oraz zmiany rozporządzeń (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 1095/2010 oraz dyrektyw 2013/36/UE i (UE) 2019/1937 (Dz.U. L 150 z 9.6.2023, s. 40)."
(*6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2088 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie ujawniania informacji związanych ze zrównoważonym rozwojem w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 317 z 9.12.2019, s. 1).”;"
6) w art. 18 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:
„i)
wskazania, czy wniosek o uzyskanie w innym państwie członkowskim zezwolenia na podjęcie działalności w zakresie ubezpieczeń bezpośrednich lub reasekuracji lub na podjęcie działalności innego podmiotu objętego regulacją lub dystrybutora ubezpieczeń został odrzucony lub wycofany, oraz przyczyny odrzucenia lub wycofania.”
;
7) w art. 23 ust. 1 dodaje się literę w brzmieniu:
„f)
państw członkowskich, państw trzecich oraz – w przypadku gdy zezwolenia na podjęcie i prowadzenie działalności ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej są udzielane na poziomie obszarów geograficznych w obrębie państw trzecich – odpowiednich obszarów geograficznych tych państw trzecich, w których dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji zamierza prowadzić działalność.”
;
8) w art. 24 ust. 2 akapit drugi wyrazy „dyrektywy 2004/39/WE” zastępuje się wyrazami „dyrektywy 2014/65/UE”;
9) w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:
a) akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
„Taki przepis zostaje również wprowadzony w odniesieniu do przypadków, gdy organy nadzoru nie rozpatrzą wniosku o udzielenie zezwolenia w terminie sześciu miesięcy lub – w przypadkach wspólnej oceny zgodnie z art. 26 ust. 4 – w terminie ośmiu miesięcy od daty jego otrzymania.”
;
b) dodaje się akapit w brzmieniu:
„O każdej odmowie udzielenia zezwolenia, wraz ze wskazaniem ubiegającego się o nie zakładu i przyczyn odmowy, powiadamiany jest Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EIOPA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (*7). EIOPA prowadzi aktualizowaną bazę danych zawierającą takie informacje i udziela dostępu do tej bazy danych organom nadzoru.
(*7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/79/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 48).”;"
10) w art. 25a wyrazy „Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) (EIOPA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1094/2010 (1)” zastępuje się wyrazem „EIOPA”;
11) w art. 26 dodaje się ustęp w brzmieniu:
„4. W przypadku gdy istnieje konieczność przeprowadzenia konsultacji na podstawie ust. 1 z kilkoma organami nadzoru, zainteresowany organ nadzoru może – w terminie miesiąca od daty otrzymania wniosku o przeprowadzenie konsultacji – zwrócić się z wnioskiem do organu nadzoru państwa członkowskiego siedziby zakładu ubiegającego się o zezwolenie o przeprowadzenie wspólnej oceny wniosku o udzielenie zezwolenia. Przy podejmowaniu ostatecznej decyzji organ nadzoru państwa członkowskiego siedziby zakładu ubiegającego się o zezwolenie bierze pod uwagę wnioski ze wspólnej oceny.”
;
12) w art. 29 ust. 3 i 4 zastępuje się ustępami w brzmieniu:
„3. Państwa członkowskie zapewniają, by wymogi określone w niniejszej dyrektywie były stosowane w sposób proporcjonalny do charakteru, skali i złożoności ryzyk właściwych dla działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, szczególnie w odniesieniu do zakładów zaklasyfikowanych jako małe i niezłożone zakłady.
4. Akty delegowane oraz regulacyjne i wykonawcze standardy techniczne przyjęte przez Komisję uwzględniają zasadę proporcjonalności, zapewniając w ten sposób proporcjonalne stosowanie niniejszej dyrektywy, w szczególności w odniesieniu do małych i niezłożonych zakładów.
Projekty regulacyjnych standardów technicznych przedstawione przez EIOPA zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, projekty wykonawczych standardów technicznych przedstawione zgodnie z art. 15 tego rozporządzenia oraz wytyczne i zalecenia wydane zgodnie z art. 16 tego rozporządzenia zapewniają proporcjonalne stosowanie niniejszej dyrektywy, w szczególności w odniesieniu do małych i niezłożonych zakładów.
5. Komisja uzupełnia niniejszą dyrektywę poprzez przyjęcie aktów delegowanych zgodnie z art. 301a określających:
a) kryteria określone w art. 29a ust. 1, w tym podejście do obliczania sumy, o której mowa w lit. a) ppkt (iv), lit. b) ppkt (v) i lit. c) ppkt (vii) tego ustępu;
b) metodę, która ma być stosowana przy klasyfikacji zakładów jako małe i niezłożone zakłady; oraz
c) warunki udzielenia lub cofnięcia zatwierdzenia przez organ nadzoru w odniesieniu do środków proporcjonalności, które mają być stosowane przez zakłady niezaklasyfikowane jako małe i niezłożone zakłady, o których mowa w art. 29d.”
;
13) dodaje się artykuły w brzmieniu:
„Artykuł 29a
Kryteria wskazywania małych i niezłożonych zakładów
1. Państwa członkowskie zapewniają, aby zakłady były klasyfikowane jako małe i niezłożone zakłady zgodnie z procesem określonym w art. 29b, jeżeli przez dwa kolejne lata obrotowe bezpośrednio przed takim zaklasyfikowaniem dane zakłady spełniały następujące kryteria:
a) w przypadku zakładów prowadzących działalność w zakresie ubezpieczeń na życie i zakładów prowadzących działalność zarówno w zakresie ubezpieczeń na życie, jak i ubezpieczeń innych niż na życie, których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe związane z działalnością w zakresie ubezpieczeń na życie stanowią co najmniej 20 % łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których mowa w art. 76, i których roczna składka przypisana brutto związana z działalnością w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie stanowi mniej niż 40 % całkowitej rocznej składki przypisanej brutto, spełnione muszą być wszystkie następujące kryteria:
(i) podmoduł ryzyka stopy procentowej, o którym mowa w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. a), nie przekracza 5 % rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których to rezerwach mowa w art. 76;
(ii) roczna składka przypisana brutto z tytułu umów zawartych w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie siedziby, w którym zakład uzyskał swoje zezwolenie zgodnie z art. 14, jest niższa niż którykolwiek z następujących progów:
1) 20 000 000 EUR;
2) 10 % całkowitej rocznej składki przypisanej brutto tego zakładu;
(iii) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe z działalności w zakresie ubezpieczeń na życie, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których to rezerwach mowa w art. 76, nie przekraczają 1 000 000 000 EUR;
(iv) suma następujących elementów nie przekracza 20 % łącznych inwestycji:
1) moduł ryzyka rynkowego, o którym mowa w art. 105 ust. 5;
2) część modułu ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, o którym mowa w art. 105 ust. 6, odpowiadająca ekspozycjom z tytułu sekurytyzacji, instrumentów pochodnych, należności od pośredników i innych aktywów inwestycyjnych nieobjętych podmodułem ryzyka spreadu kredytowego;
3) wszelkie nieobjęte modułem ryzyka rynkowego ani modułem ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta wymogi kapitałowe mające zastosowanie do inwestycji w wartości niematerialne i prawne;
(v) reasekuracja czynna zakładu nie przekracza 50 % jego całkowitej rocznej składki przypisanej brutto;
(vi) spełniony jest kapitałowy wymóg wypłacalności;
b) w przypadku zakładów prowadzących działalność w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie i zakładów prowadzących działalność zarówno w zakresie ubezpieczeń na życie, jak i ubezpieczeń innych niż na życie, których roczna składka przypisana brutto związana z działalnością w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie stanowi co najmniej 40 % całkowitej rocznej składki przypisanej brutto i których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe związane z działalnością w zakresie ubezpieczeń na życie stanowią poniżej 20 % łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których to rezerwach mowa w art. 76, spełnione muszą być wszystkie następujące kryteria:
(i) średni wskaźnik łączony w odniesieniu do działalności w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie bez uwzględniania reasekuracji z ostatnich trzech lat jest niższy niż 100 %;
(ii) roczna składka przypisana brutto z tytułu umów zawartych w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie siedziby, w którym zakład uzyskał swoje zezwolenie zgodnie z art. 14, jest niższa niż którykolwiek z następujących progów:
1) 20 000 000 EUR;
2) 10 % całkowitej rocznej składki przypisanej brutto tego zakładu;
(iii) roczna składka przypisana brutto z działalności w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie nie przekracza 100 000 000 EUR;
(iv) suma rocznych składek przypisanych brutto w grupach 5–7, 11, 12, 14 i 15 części A załącznika I nie przekracza 30 % całkowitych rocznych składek przypisanych z działalności innej niż ubezpieczenia na życie;
(v) suma następujących elementów nie przekracza 20 % łącznych inwestycji:
1) moduł ryzyka rynkowego, o którym mowa w art. 105 ust. 5;
2) część modułu ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, o którym mowa w art. 105 ust. 6, odpowiadająca ekspozycjom z tytułu sekurytyzacji, instrumentów pochodnych, należności od pośredników i innych aktywów inwestycyjnych nieobjętych podmodułem ryzyka spreadu kredytowego;
3) wszelkie nieobjęte modułem ryzyka rynkowego ani modułem ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta wymogi kapitałowe mające zastosowanie do inwestycji w wartości niematerialne i prawne;
(vi) reasekuracja czynna zakładu nie przekracza 50 % jego całkowitej rocznej składki przypisanej brutto;
(vii) spełniony jest kapitałowy wymóg wypłacalności;
c) w przypadku zakładów prowadzących działalność zarówno w zakresie ubezpieczeń na życie, jak i ubezpieczeń innych niż na życie, których rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe związane z działalnością w zakresie ubezpieczeń na życie stanowią co najmniej 20 % łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych brutto, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których to rezerwach mowa w art. 76, i których roczna składka przypisana brutto związana z działalnością w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie stanowi co najmniej 40 % całkowitej rocznej składki przypisanej brutto, spełnione muszą być wszystkie następujące kryteria:
(i) podmoduł ryzyka stopy procentowej, o którym mowa w art. 105 ust. 5 akapit drugi lit. a), nie przekracza 5 % rezerw techniczno-ubezpieczeniowych, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których to rezerwach mowa w art. 76;
(ii) średni wskaźnik łączony w odniesieniu do działalności w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie bez uwzględniania reasekuracji z ostatnich trzech lat jest niższy niż 100 %;
(iii) rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe z działalności w zakresie ubezpieczeń na życie, przed odliczeniem kwot należnych z umów reasekuracji i od spółek celowych, o których to rezerwach mowa w art. 76, nie przekraczają 1 000 000 000 EUR;
(iv) roczna składka przypisana brutto z działalności w zakresie ubezpieczeń innych niż na życie nie przekracza 100 000 000 EUR;
(v) roczna składka przypisana brutto z tytułu umów zawartych w państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie siedziby, w którym zakład uzyskał swoje zezwolenie zgodnie z art. 14, jest niższa niż którykolwiek z następujących progów:
1) 20 000 000 EUR;
2) 10 % całkowitej rocznej składki przypisanej brutto tego zakładu;
(vi) suma rocznych składek przypisanych brutto w grupach 5–7, 11, 12, 14 i 15 części A załącznika I nie przekracza 30 % całkowitych rocznych składek przypisanych z działalności innej niż ubezpieczenia na życie;
(vii) suma następujących elementów nie przekracza 20 % łącznych inwestycji:
1) moduł ryzyka rynkowego, o którym mowa w art. 105 ust. 5;
2) część modułu ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta, o którym mowa w art. 105 ust. 6, odpowiadająca ekspozycjom z tytułu sekurytyzacji, instrumentów pochodnych, należności od pośredników i innych aktywów inwestycyjnych nieobjętych podmodułem ryzyka spreadu kredytowego;
3) wszelkie nieobjęte modułem ryzyka rynkowego ani modułem ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta wymogi kapitałowe mające zastosowanie do inwestycji w wartości niematerialne i prawne;
(viii) reasekuracja czynna zakładu nie przekracza 50 % jego całkowitej rocznej składki przypisanej brutto;
(ix) spełniony jest kapitałowy wymóg wypłacalności.
Kryteria określone w akapicie pierwszym lit. a) ppkt (ii) oraz (v), lit. b) ppkt (ii) oraz (vi) oraz lit. c) ppkt (v) oraz (viii) nie mają zastosowania do wewnętrznych zakładów ubezpieczeń ani do wewnętrznych zakładów reasekuracji.
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego wewnętrzne zakłady ubezpieczeń i wewnętrzne zakłady reasekuracji klasyfikuje się również jako małe i niezłożone zakłady, jeżeli nie spełniają kryteriów określonych w akapicie pierwszym, pod warunkiem że spełniają oba poniższe kryteria:
a) osoby ubezpieczone i beneficjenci należą do jednej z następujących kategorii:
(i) osoby prawne należące do grupy, w skład której wchodzi wewnętrzny zakład ubezpieczeń lub wewnętrzny zakład reasekuracji;
(ii) osoby fizyczne kwalifikujące się do objęcia umowami ubezpieczenia tej grupy, pod warunkiem że działalność obejmująca te osoby fizyczne stanowi poniżej 5 % rezerw techniczno-ubezpieczeniowych;
b) zobowiązania ubezpieczeniowe i umowy ubezpieczenia będące podstawą zobowiązań reasekuracyjnych wewnętrznego zakładu ubezpieczeń lub wewnętrznego zakładu reasekuracji nie obejmują żadnego obowiązkowego ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.
2. W odniesieniu do zakładów, które uzyskały zezwolenie zgodnie z art. 14 w ostatnich dwóch latach obrotowych, zgodność z kryteriami określonymi w ust. 1 niniejszego artykułu ocenia się w odniesieniu do ostatniego roku obrotowego poprzedzającego zaklasyfikowanie lub – w przypadku gdy zezwolenie uzyskano w okresie ostatnich 12 miesięcy – do planu działalności, o którym mowa w art. 23.
3. Następujących zakładów nie klasyfikuje się nigdy jako małe i niezłożone zakłady:
a) zakładów stosujących zatwierdzony częściowy lub pełny model wewnętrzny do obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności zgodnie z wymogami dotyczącymi pełnych i częściowych modeli wewnętrznych określonymi w rozdziale VI sekcja 4 podsekcja 3;
b) zakładów będących jednostkami dominującymi konglomeratu finansowego w rozumieniu art. 2 pkt 14 dyrektywy 2002/87/WE lub grupy w rozumieniu art. 212 niniejszej dyrektywy, do których zastosowanie ma nadzór nad grupą zgodnie z art. 213 ust. 2 lit. a) lub b) niniejszej dyrektywy, chyba że grupa została zaklasyfikowana jako mała i niezłożona grupa;
c) zakładów będących jednostką dominującą jednostki, o której mowa w art. 228 ust. 1 lit. a)–e);
d) zakładów zarządzających grupowymi funduszami emerytalnymi w rozumieniu art. 2 ust. 3 lit. b) ppkt (iii) oraz (iv), jeżeli wartość aktywów grupowych funduszy emerytalnych przekracza 1 000 000 000 EUR.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.