Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/2 z dnia 27 listopada 2024 r. w sprawie zmiany dyrektywy 2009/138/WE w odniesieniu do proporcjonalności, jakości nadzoru, sprawozdawczości, środków dotyczących gwarancji długoterminowych, narzędzi makroostrożnościowych, ryzyk dla zrównoważonego rozwoju oraz nadzoru nad grupą i nadzoru transgranicznego, a także w sprawie zmiany dyrektyw 2002/87/WE i 2013/34/UE
Artykuł 144b
W mocyUprawnienia nadzorcze służące zaradzeniu podatnościom na ryzyko płynności w wyjątkowych okolicznościach
1. W ramach regularnego procesu nadzoru organy nadzoru monitorują sytuację zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w zakresie płynności. W przypadku zidentyfikowania istotnych ryzyk płynności informują o tym dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji. Zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji wyjaśnia, w jaki sposób zamierza przeciwdziałać tym ryzykom płynności.
2. Państwa członkowskie zapewniają organom nadzoru uprawnienia niezbędne do wymagania od zakładów poprawy ich sytuacji w zakresie płynności w przypadku zidentyfikowania istotnych ryzyk płynności lub niedociągnięć. Uprawnienia te stosuje się w przypadku istnienia wystarczających dowodów świadczących o wystąpieniu istotnych ryzyk płynności oraz braku zastosowania skutecznych środków naprawczych przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji.
Środki stosowane przez organ nadzoru na podstawie niniejszego ustępu podlegają przeglądowi dokonywanemu przez ten organ co najmniej raz na sześć miesięcy i są znoszone, jeżeli zakład zastosował skuteczne środki naprawcze.
W stosownych przypadkach organ nadzoru przekazuje EIOPA dowody na istnienie podatności na ryzyko płynności.
3. Państwa członkowskie zapewniają, aby w odniesieniu do pojedynczych zakładów narażonych na istotne ryzyko płynności, które może powodować bezpośrednie zagrożenie dla ochrony ubezpieczających lub stabilności systemu finansowego, organy nadzoru były uprawnione do tymczasowego:
a) ograniczenia lub zawieszenia wypłat dywidend na rzecz akcjonariuszy i innych wierzycieli podporządkowanych;
b) ograniczenia lub zawieszenia innych płatności na rzecz akcjonariuszy i innych wierzycieli podporządkowanych;
c) ograniczenia lub zawieszenia skupu akcji własnych i spłaty lub wykupu pozycji środków własnych;
d) ograniczenia lub zawieszenia premii lub innych wynagrodzeń zmiennych;
e) zawieszenia praw do wykupu przysługujących ubezpieczającym z tytułu umów ubezpieczenia na życie (zwanych dalej »prawami do wykupu«).
Z uprawnienia do zawieszenia praw do wykupu korzysta się jedynie w wyjątkowych okolicznościach, które mają wpływ na zakład, i w ostateczności oraz gdy leży to w zbiorowym interesie ubezpieczających i beneficjentów danego zakładu. Przed wykonaniem takiego uprawnienia organ nadzoru bierze pod uwagę potencjalne niezamierzone skutki dla rynków finansowych i dla praw ubezpieczających i beneficjentów danego zakładu, w tym w kontekście transgranicznym. Organy nadzoru podają do wiadomości publicznej powody zastosowania tego uprawnienia.
Stosowanie dowolnego ze środków, o których mowa w akapicie pierwszym, trwa nie dłużej niż trzy miesiące. Państwa członkowskie zapewniają, by stosowanie środka można było przedłużyć, jeżeli nadal istnieją powody uzasadniające jego stosowanie, oraz by zaprzestać jego stosowania, gdy powody te ustaną.
Bez uszczerbku dla art. 144c ust. 6 państwa członkowskie zapewniają, aby do czasu zniesienia przez organy nadzoru zawieszenia praw do wykupu dane zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji:
a) nie dokonywały żadnych wypłat ani innych płatności na rzecz akcjonariuszy ani innych wierzycieli podporządkowanych;
b) nie przystępowały do skupu akcji własnych ani do spłaty lub wykupu żadnych pozycji środków własnych; ani
c) nie wypłacały premii ani innych wynagrodzeń zmiennych członkom organu administrującego, zarządzającego lub nadzorczego, osobom odpowiedzialnym za kluczowe funkcje lub członkom kadry kierowniczej wyższego szczebla.
Państwa członkowskie zapewniają organom nadzoru uprawnienia niezbędne do egzekwowania wymogów, o których mowa w akapicie czwartym.
Państwa członkowskie zapewniają, aby podmioty i organy posiadające mandat makroostrożnościowy, jeżeli nie są to organy nadzoru, były należycie i w sposób terminowy informowane o zamiarze skorzystania przez organ nadzoru z uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, oraz były angażowane w ocenę potencjalnych niezamierzonych skutków, o których mowa w akapicie drugim.
Państwa członkowskie zapewniają, aby organy nadzoru powiadamiały EIOPA i ERRS o każdym przypadku wykonania uprawnień, o których mowa w niniejszym ustępie, w celu reagowania na ryzyko dla stabilności systemu finansowego.
4. Wykonując uprawnienie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, organy nadzoru należycie uwzględniają kryteria proporcjonalności, o których mowa w art. 29 ust. 3.
Jeżeli, po konsultacji z ERRS, EIOPA uzna, że właściwy organ wykonuje uprawnienia, o których mowa w ust. 3, w nadmiernym stopniu, wydaje opinię skierowaną do danego organu nadzoru w celu zalecenia mu dokonania przeglądu swojej decyzji. Opinia ta nie jest podawana do wiadomości publicznej.
5. Wykonując uprawnienie, o którym mowa w ust. 3 niniejszego artykułu, organy nadzoru uwzględniają dowody wynikające z procesu nadzoru oraz perspektywiczną ocenę wypłacalności i sytuacji finansowej danych zakładów, zgodnie z oceną, o której mowa w art. 45 ust. 1 akapit drugi lit. a) i b).
6. Uprawnienia, o których mowa w ust. 3, mogą być wykonywane w stosunku do danych zakładów prowadzących działalność w danym państwie członkowskim, jeżeli wyjątkowe okoliczności, o których mowa w ust. 3, dotyczą całego rynku ubezpieczeń lub znaczącej jego części.
Państwa członkowskie wyznaczają organ wykonujący uprawnienia, o których mowa w akapicie pierwszym.
W przypadku gdy wyznaczonym organem jest organ inny niż organ nadzoru, państwo członkowskie zapewnia właściwą koordynację i wymianę informacji między poszczególnymi organami. W szczególności wszystkie organy są zobowiązane do ścisłej współpracy i wymiany wszelkich informacji, które mogą być niezbędne do właściwego wykonywania obowiązków powierzonych organowi wyznaczonemu na mocy niniejszego ustępu.
7. Państwa członkowskie zapewniają, aby organ, o którym mowa w ust. 6 akapit drugi, w odpowiednim czasie powiadamiał EIOPA oraz – jeżeli środek ten jest stosowany w celu zareagowania na ryzyko dla stabilności systemu finansowego – ERRS o wykonaniu uprawnień, o których mowa w ust. 6.
Powiadomienie zawiera opis zastosowanego środka, czas jego trwania oraz powody wykonania tego uprawnienia, w tym powody, dla których środek uznano za skuteczny i proporcjonalny w stosunku do jego negatywnych skutków dla ubezpieczających.
8. Aby zapewnić spójne stosowanie niniejszego artykułu, EIOPA, po konsultacji z ERRS, opracowuje wytyczne w celu doprecyzowania:
a) środków mających na celu usunięcie niedociągnięć w zakresie zarządzania ryzykiem płynności oraz formy, sposobu wykorzystania i kalibracji uprawnień, z których mogą korzystać organy nadzoru w celu poprawy sytuacji zakładów w zakresie płynności w przypadku stwierdzenia ryzyk płynności i niezdolności zakładów do odpowiedniego zaradzenia tym ryzykom;
b) istnienia wyjątkowych okoliczności, które mogą stanowić uzasadnienie tymczasowego zawieszenia praw do wykupu;
c) warunków zapewniających spójne stosowanie tymczasowego zawieszenia praw do wykupu jako środka stosowanego w ostateczności w całej Unii oraz aspektów, które należy uwzględnić w celu zapewnienia równej i odpowiedniej ochrony ubezpieczających we wszystkich jurysdykcjach siedziby i jurysdykcjach przyjmujących.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.