Artykuł 8

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku gdy pośrednik finansowy składa wniosek o rejestrację w swoim rejestrze krajowym, wniosek ten był zatwierdzany w terminie trzech miesięcy od jego złożenia, pod warunkiem że pośrednik finansowy przedstawi dowody na to, że spełnia wszystkie następujące wymogi:

a) jest rezydentem do celów podatkowych w państwie członkowskim lub jurysdykcji państwa trzeciego niewymienionej w załączniku I do konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych ani w tabeli I załącznika do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675;

b) jeżeli występujący z wnioskiem pośrednik finansowy jest instytucją kredytową, firmą inwestycyjną lub centralnym depozytem papierów wartościowych – zezwolenie od odpowiedniego właściwego organu w jurysdykcji rezydencji do celów podatkowych na prowadzenie działalności powierniczej; lub jeżeli występujący z wnioskiem pośrednik finansowy jest centralnym depozytem papierów wartościowych – zezwolenie od właściwego organu w jurysdykcji rezydencji do celów podatkowych na prowadzenie takiej działalności; w przypadku gdy występujący z wnioskiem pośrednik finansowy jest rezydentem do celów podatkowych w jurysdykcji państwa trzeciego i otrzymał takie zezwolenie na mocy przepisów krajowych, które nie są uznawane przez dane państwo członkowskie za porównywalne z dyrektywą 2013/36/UE lub dyrektywą 2014/65/UE, stosownie do przypadku, to państwo członkowskie może uznać, że wymóg ten nie został spełniony;

c) oświadczenie o zgodności z przepisami dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 (

10

) lub z porównywalnymi przepisami jurysdykcji państwa trzeciego niewymienionej w załączniku I konkluzji Rady w sprawie zmienionego unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych ani w tabeli I załącznika do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/1675.

2. Państwo członkowskie zezwala certyfikowanemu pośrednikowi finansowemu na działanie w imieniu innego pośrednika finansowego będącego częścią tej samej grupy i na przejęcie obowiązku określonego w art. 7 oraz obowiązków i zadań określonych w art. 10–15.

3. Jeżeli występujący z wnioskiem pośrednik finansowy jest rezydentem do celów podatkowych w jurysdykcji państwa trzeciego, w którym ani dyrektywa 2010/24/UE ani konwencja zapewniająca pomoc w poborze podatków nie mają zastosowania na potrzeby odzyskania całości lub części uszczuplenia dochodów z tytułu podatku u źródła na podstawie art. 18, państwo członkowskie, względem którego złożono ten wniosek, może wymagać wystarczających i proporcjonalnych gwarancji w celu zapewnienia odzyskania takich uszczuplonych dochodów w związku z wnioskami o ulgę.

4. Państwo członkowskie może odrzucić wniosek o rejestrację, jeżeli:

a) pośrednik finansowy, którego dotyczy wniosek, który dopuścił się co najmniej jednego przestępstwa lub naruszenia w świetle przepisów krajowych państwa członkowskiego lub innej jurysdykcji, a takie przestępstwa lub naruszenia doprowadziły do uszczuplenia dochodów z tytułu podatku u źródła; lub

b) państwo członkowskie lub inna jurysdykcja wszczęły dochodzenie związane z tym pośrednikiem finansowym dotyczące potencjalnego oszustwa podatkowego lub nadużycia podatkowego, które mogłyby prowadzić do straty dochodów z tytułu podatku u źródła.

Do celów lit. a) takie przestępstwa lub naruszenia są brane pod uwagę przez państwo członkowskie źródła jedynie w zakresie, w jakim były one znane temu państwu członkowskiemu nie więcej niż 10 lat przed wystąpieniem z wnioskiem o rejestrację.

5. Pośrednicy finansowi bez zbędnej zwłoki powiadamiają właściwy organ państwa członkowskiego o wszelkich zmianach w informacjach przekazanych na podstawie ust. 1 lit. a)–c).

6. W przypadku gdy wniosek o rejestrację został odrzucony na podstawie ust. 4, odnośne państwo członkowskie zapewnia, by pośrednik finansowy mógł złożyć kolejny wniosek o rejestrację, jeżeli państwo członkowskie stwierdzi, że okoliczności będące powodem odmowy przestały istnieć.