Artykuł 271c

Do dnia 31 marca 2033 r. Komisja, na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie, przedstawi Radzie sprawozdanie okresowe z oceny fakturowania elektronicznego określonego w rozdziale 3 oraz wewnątrzwspólnotowych i krajowych wymogów w zakresie sprawozdawczości cyfrowej określonych w niniejszym rozdziale. W sprawozdaniu tym Komisja:

a) ocenia wpływ środków na skuteczność poboru VAT i zmniejszenie luki w VAT, na liczbę kontroli przeprowadzanych przez organy podatkowe, a także na zmniejszenie obciążeń administracyjnych i na oszczędność kosztów dla podatników;

b) ocenia wpływ możliwości oferowanej państwom członkowskim w art. 262 ust. 4 na oszustwa związane z VAT w innych państwach członkowskich i na funkcjonowanie centralnego VIES;

c) ocenia problemy techniczne wynikające z wdrożenia środków, takie jak błędy, opóźnienia i przeoczenia związane z przekazywaniem faktur i danych;

d) podsumowuje środki i usługi wprowadzone przez państwa członkowskie i udostępnione podatnikom w celu zmniejszenia ich obciążeń administracyjnych;

e) podsumowuje ewentualne nowe osiągnięcia technologiczne w dziedzinie fakturowania elektronicznego i sprawozdawczości cyfrowej;

f) ocenia w związku z powyższym potrzebę wprowadzenia dalszych środków i, jeśli uzna to za konieczne, przedstawia odpowiedni wniosek ustawodawczy dotyczący takich środków.”

;

20) art. 273 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 273

Państwa członkowskie mogą nałożyć inne obowiązki, jakie uznają za niezbędne do zapewnienia prawidłowego poboru VAT i zapobieżenia oszustwom podatkowym, pod warunkiem równego traktowania transakcji krajowych i transakcji dokonywanych między państwami członkowskim przez podatników oraz pod warunkiem że obowiązki te, w wymianie handlowej między państwami członkowskimi, nie będą prowadzić do powstania formalności związanych z przekraczaniem granic.

Możliwość przewidziana w akapicie pierwszym niniejszego artykułu nie może zostać wykorzystana do nałożenia dodatkowych obowiązków związanych z fakturowaniem poza obowiązkami, które zostały określone w rozdziale 3, ani do wdrożenia nowych dodatkowych ogólnych obowiązków – poza obowiązkami określonymi w rozdziale 6 – dotyczących sprawozdawczości opartej na informacji o transakcjach w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług lub nabywania towarów i usług między podatnikami zidentyfikowanymi do celów VAT na terytorium Unii. Niemniej jednak państwa członkowskie mogą wymagać od podatników, by przechowywali dane dotyczące ich transakcji do celu zgłaszania danych wymaganych do sporządzenia i złożenia deklaracji VAT lub do celów audytu. Państwa członkowskie, w których w dniu 1 stycznia 2024 r. istniał ogólny obowiązek dotyczący sprawozdawczości opartej na informacji o transakcjach w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa w art. 262, mogą utrzymać te obowiązki sprawozdawcze do czasu wdrożenia cyfrowego systemu sprawozdawczości w czasie rzeczywistym w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług, który to system będzie spełniał wymogi określone w rozdziale 6 sekcja 2.

Państwa członkowskie, w których w dniu 1 stycznia 2024 r. istniał ogólny obowiązek dotyczący sprawozdawczości opartej na informacji o transakcjach w odniesieniu do nabywania towarów i usług innych niż te, o których mowa w art. 262, mogą utrzymać te obowiązki sprawozdawcze do czasu wdrożenia cyfrowego systemu sprawozdawczości w czasie rzeczywistym w odniesieniu do nabywania towarów i usług, który to system będzie spełniał wymogi określone w rozdziale 6 sekcja 2.

Państwa członkowskie mogą utrzymać spoczywający na podatnikach wymóg przechowywania danych dotyczących ich transakcji do celów zgłaszania danych wymaganych do sporządzenia i złożenia deklaracji VAT lub do celów audytu.

Państwa członkowskie mogą nałożyć obowiązki sprawozdawcze w odniesieniu do transakcji innych niż te objęte obowiązkami sprawozdawczymi określonymi w rozdziale 6.”.