Artykuł 5

Zmiany w dyrektywie 2006/112/WE ze skutkiem od dnia 1 lipca 2030 r.

W dyrektywie 2006/112/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 42 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

nabywca wypełnił obowiązki określone w art. 262 ust. 1 lit. c) w odniesieniu do dostawy, dla której podatek jest płatny od odbiorcy towarów zgodnie z art. 197.”

;

2) w art. 138 ustęp 1a otrzymuje brzmienie:

„1a. Zwolnienie przewidziane w ust. 1 niniejszego artykułu nie ma zastosowania, jeżeli dostawca nie dopełnił przewidzianego w art. 262 i 263 obowiązku przekazywania danych dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowych lub przekazane dane nie zawierają prawidłowych informacji dotyczących dostawy zgodnie z wymogami art. 264, chyba że dostawca może należycie, w sposób odpowiadający właściwym organom, uzasadnić wszelkie uchybienia.”

;

3) w art. 168 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Jeżeli transakcja podlega wymogom sprawozdawczym określonym w art. 271a ust. 1, państwa członkowskie mogą, zgodnie z warunkami, które ustanowią, przewidzieć, że nabywca lub usługobiorca ma być uprawniony do odliczenia lub odzyskania VAT należnego lub zapłaconego wyłącznie wtedy, gdy ten nabywca lub usługobiorca posiada fakturę elektroniczną wystawioną zgodnie z wymogami określonymi w art. 218 ust. 3.”

;

4) art. 217 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 217

Do celów niniejszej dyrektywy »faktura elektroniczna« oznacza fakturę, która zawiera informacje wymagane w niniejszej dyrektywie i która – co najmniej w odniesieniu do danych, o których mowa w art. 262 i 271b – została wystawiona, przesłana i otrzymana w ustrukturyzowanym formacie elektronicznym pozwalającym na jej automatyczne i elektroniczne przetwarzanie.”

;

5) art. 218 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 218

1. Faktury elektroniczne i dokumenty lub noty w formie papierowej lub w formatach elektronicznych innych niż faktury elektroniczne muszą spełniać warunki określone w niniejszym rozdziale, aby mogły zostać zaakceptowane jako faktury.

2. Do celów niniejszej dyrektywy faktury wystawiane są jako faktury elektroniczne. Państwa członkowskie mogą jednak akceptować dokumenty lub noty w formie papierowej lub w formatach elektronicznych innych niż faktury elektroniczne do celów transakcji niepodlegających obowiązkom sprawozdawczym określonym w rozdziale 6.

3. Faktury elektroniczne są zgodne z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE (*3). Państwa członkowskie mogą zezwolić na stosowanie innych norm dotyczących faktur elektronicznych odnoszących się do dostaw towarów i świadczenia usług na ich terytorium, innych niż dostawy towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 262 niniejszej dyrektywy.

4. Państwa członkowskie podejmują środki niezbędne do zapewnienia, aby faktury elektroniczne wystawiane przez podatników:

a) zawierały informacje wymagane na mocy niniejszej dyrektywy; oraz

b) były zgodne z wymaganymi normami technicznymi dotyczącymi fakturowania elektronicznego, o których mowa w ust. 3.

5. Państwa członkowskie zezwalają, aby podatnik wystawiający fakturę lub osoba trzecia działająca w imieniu tego podatnika i na jego rachunek przestrzegał środków określonych w ust. 4.

Państwa członkowskie mogą również zezwolić na korzystanie z publicznego portalu, jeśli jest on dostępny.

(*3) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/55/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie fakturowania elektronicznego w zamówieniach publicznych (Dz.U. L 133 z 6.5.2014, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2014/55/oj).”;"

6) art. 222 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„W odniesieniu do dostaw towarów zrealizowanych na warunkach określonych w art. 138 lub dostaw towarów lub świadczenia usług, za które VAT jest płatny przez nabywcę lub usługobiorcę na mocy art. 194–197, faktura wystawiana jest nie później niż 10 dni od dnia wystąpienia zdarzenia powodującego powstanie obowiązku podatkowego.

W przypadku wpłaty zaliczki przed dokonaniem dostawy towarów lub świadczeniem usług, za które VAT jest płatny przez nabywcę lub usługobiorcę na mocy art. 194–197, fakturę wystawia się nie później niż 10 dni od otrzymania wpłaty zaliczki.”

;

7) art. 223 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 223

Państwa członkowskie zezwalają podatnikom na wystawienie faktur zbiorczych zawierających dane obejmujące kilka odrębnych dostaw towarów lub transakcji świadczenia usług, pod warunkiem że VAT od dostaw towarów lub świadczenia usług wymienionych na fakturze zbiorczej staje się wymagalny w ciągu tego samego miesiąca kalendarzowego.

W przypadku dostaw towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 222, faktury zbiorcze wystawia się nie później niż 10 dni po zakończeniu miesiąca kalendarzowego, do którego odnosi się faktura zbiorcza.

Państwa członkowskie mogą wykluczyć możliwość wystawiania faktur zbiorczych w niektórych sektorach podatnych na oszustwa. Państwa członkowskie informują Komitet ds. VAT o wdrożonych wykluczeniach.”

;

8) w art. 226 wprowadza się następujące zmiany:

a) pkt 11a otrzymuje brzmienie:

„11a)

w przypadku gdy nabywca lub usługobiorca są zobowiązani do zapłaty VAT – wyrazy »odwrotne obciążenie«, a w przypadku dostawy towarów, za którą nabywca lub usługobiorca jest zobowiązany do zapłaty VAT zgodnie z art. 197, dodatkowo wyrazy »transakcja trójstronna«;”

;

b) dodaje się punkty w brzmieniu:

„16)

w przypadku faktury korygującej, o której mowa w art. 219, kolejny numer identyfikujący fakturę korygowaną, o którym mowa w pkt 2 niniejszego ustępu;

17) numery rachunków bankowych lub numery rachunków wirtualnych dostawcy lub usługodawcy lub dowolne inne identyfikatory, które jednoznacznie identyfikują rachunki dostawcy lub usługodawcy, na które odbiorcy faktury mogą dokonać odnośnej wpłaty.”

;

9) art. 232 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 232

Wystawienie podatnikowi lub osobie prawnej niebędącej podatnikiem faktury elektronicznej, która jest zgodna z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą 2014/55/UE, nie podlega akceptacji przez odbiorcę. Państwa członkowskie mogą jednak uzależnić faktury zgodne z tą normą od akceptacji przez odbiorcę w przypadku transakcji nieobjętych obowiązkami sprawozdawczymi określonymi w rozdziale 6 niniejszego rozdziału, jeżeli to państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 218 ust. 2 niniejszej dyrektywy.

Wystawienie podatnikowi lub osobie prawnej niebędącej podatnikiem faktury elektronicznej zgodnej z inną normą lub faktur w formatach elektronicznych innych niż faktury elektroniczne podlega akceptacji przez odbiorcę. Państwa członkowskie, które skorzystały z możliwości przewidzianej w art. 218 ust. 3, mogą jednak postanowić, że faktury elektroniczne wykorzystujące inne normy nie podlegają akceptacji przez odbiorcę mającego siedzibę na ich terytorium.

Państwa członkowskie, które skorzystały z możliwości przewidzianej w art. 221 ust. 1, mogą uzależnić wystawianie faktur elektronicznych lub faktur w formatach elektronicznych innych niż faktury elektroniczne od akceptacji przez odbiorcę.”

;

10) zdanie wprowadzające w art. 233 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„Poza wykorzystaniem rodzajów kontroli biznesowej opisanych w ust. 1, poniżej przedstawiono przykłady technologii zapewniających autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury elektronicznej lub dokumentów, lub not w formatach elektronicznych innych niż faktury elektroniczne:”

;

11) art. 235 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 235

Państwa członkowskie mogą określić szczególne warunki dla faktur elektronicznych lub dokumentów, lub not w formatach elektronicznych innych niż faktury elektroniczne, wystawianych w odniesieniu do towarów dostarczanych lub usług świadczonych na ich terytorium z państwa, w stosunkach z którym nie istnieje żaden instrument prawny dotyczący wzajemnej pomocy o zakresie podobnym do przewidzianego w dyrektywie 2010/24/UE i rozporządzeniu (UE) nr 904/2010.”

;

12) art. 236 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 236

W przypadku przesyłania lub udostępniania temu samemu odbiorcy partii zawierających kilka faktur elektronicznych lub dokumentów, lub not w formatach elektronicznych innych niż faktury elektroniczne dane wspólne dla poszczególnych faktur mogą zostać podane tylko raz, o ile dla każdej faktury są dostępne wszystkie informacje.”

;

13) w tytule XI rozdział 6 nagłówek otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ 6

Wymogi w zakresie sprawozdawczości cyfrowej

”

;

14) w tytule XI rozdział 6 po nagłówku dotyczącym tego rozdziału dodaje się nagłówek sekcji w brzmieniu:

„SEKCJA 1

WYMOGI W ZAKRESIE SPRAWOZDAWCZOŚCI CYFROWEJ DOTYCZĄCE TRANSGRANICZNYCH DOSTAW TOWARÓW I ŚWIADCZENIA USŁUG DOKONYWANYCH MIĘDZY PODATNIKAMI NA TERYTORIUM WSPÓLNOTY”

;

15) art. 262 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 262

1. Każdy podatnik zidentyfikowany do celów VAT przekazuje dane, o których mowa w art. 264, w odniesieniu do następujących transakcji:

a) dostaw i przemieszczeń towarów dokonywanych zgodnie z art. 138 ust. 1 i art. 138 ust. 2 lit. c);

b) wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów dokonanych zgodnie z art. 20 oraz transakcji uznawanych za takie zgodnie z art. 21 lub 22;

c) dostaw towarów i świadczenia usług, innych niż towary lub usługi zwolnione z VAT w państwie członkowskim, w którym transakcja podlega opodatkowaniu, w odniesieniu do których nabywca lub usługobiorca jest zobowiązany do zapłaty VAT zgodnie z art. 194 – w zakresie, w jakim nabywca lub usługobiorca są zidentyfikowani do celów VAT – lub zgodnie z art. 195, 196 lub 197; oraz

d) nabycia towarów i usług innych niż towary lub usługi zwolnione z VAT w państwie członkowskim, w którym transakcja podlega opodatkowaniu, w odniesieniu do których nabywca lub usługobiorca jest zobowiązany do zapłaty VAT zgodnie z art. 194 – w zakresie, w jakim nabywca lub usługobiorca jest zidentyfikowany do celów VAT – lub zgodnie z art. 195, 196, 197 lub 204.

2. Dane, o których mowa w art. 264 w odniesieniu do transakcji wymienionych w ust. 1 niniejszego artykułu, przekazuje się państwu członkowskiemu, które nadało podatnikowi numer identyfikacyjny VAT użyty przez tego podatnika w odniesieniu do transakcji, do której odnoszą się te informacje.

3. W drodze odstępstwa od ust. 1 lit. a) i b) niniejszego artykułu podatnicy zarejestrowani w ramach procedury szczególnej określonej w tytule XII rozdział 6 sekcja 5 nie przekazują danych o przemieszczeniach własnych towarów ani o transakcjach uznawanych za wewnątrzwspólnotowe nabycia zgodnie z art. 21 lub 22 odnoszących się do tych samych towarów.

4. Państwa członkowskie mogą postanowić, że podatnicy zidentyfikowani do celów VAT nie przekazują danych, o których mowa w art. 264 w odniesieniu do transakcji wymienionych w ust. 1 lit. b) i d) niniejszego artykułu. Państwa członkowskie korzystające z tej możliwości powiadamiają o tych środkach Komisję, która informuje pozostałe państwa członkowskie o:

a) przyjęciu środka przed jego wejściem w życie; oraz

b) dniu, w którym środek ten przestaje mieć zastosowanie – przed tym dniem.”

;

16) art. 263 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 263

1. Dane, o których mowa w art. 264, są przekazywane w odniesieniu do każdej pojedynczej transakcji, o której mowa w art. 262 ust. 1 lit. a) i c), przez podatników zobowiązanych do wystawienia faktury dotyczącej transakcji, o których mowa w tych literach, w momencie gdy faktura zostaje lub powinna była zostać wystawiona.

W przypadku gdy faktura, o której mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, jest wystawiana przez nabywcę towarów lub usługobiorcę w imieniu podatnika zobowiązanego do wystawienia faktury, dane, o których mowa w art. 264, przekazuje się dla każdej pojedynczej transakcji, o której mowa w art. 262 ust. 1 lit. a) i c), nie później niż 5 dni po dniu, w którym faktura zostaje lub powinna była zostać wystawiona.

2. Dane, o których mowa w art. 264, są przekazywane w odniesieniu do każdej pojedynczej transakcji, o której mowa w art. 262 ust. 1 lit. b) i d), przez podatników, którym należy wystawić fakturę dotyczącą transakcji, o których mowa w tych literach, nie później niż 5 dni po otrzymaniu faktury. Państwa członkowskie mogą przewidzieć przekazywanie danych dotyczących tych transakcji, w przypadku gdy osoba, na rzecz której faktura ma zostać wystawiona, nie otrzymała faktury na czas.

3. Do celów ust. 1 i 2 dane przekazuje podatnik lub osoba trzecia w imieniu tego podatnika. Państwa członkowskie zapewniają środki elektroniczne do przekazywania takich danych.

Państwa członkowskie umożliwiają przekazywanie tych danych, które są zgodne z normą europejską dotyczącą fakturowania elektronicznego i wykazem syntaktyk zgodnie z dyrektywą 2014/55/UE.

4. Do celów ust. 1 i 2 niniejszego artykułu jednolitą wiadomość elektroniczną służącą do przekazywania danych określa się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 58 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 904/2010.”

;

17) art. 264 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 264

Dane przekazywane zgodnie z art. 263 obejmują:

a) w odniesieniu do dostaw towarów dokonywanych zgodnie z art. 138 ust. 1 oraz dostaw towarów i świadczenia usług, innych niż towary lub usługi zwolnione z VAT w państwie członkowskim, w którym transakcja podlega opodatkowaniu, w odniesieniu do których nabywca lub usługobiorca jest zobowiązany do zapłaty VAT zgodnie z art. 194–197 – informacje, o których mowa w art. 226 pkt 1–4, 6, 7, 8, 11, 16 i 17 oraz, w stosownych przypadkach, 11a;

b) w odniesieniu do przemieszczeń dokonywanych zgodnie z art. 138 ust. 2 lit. c) – informacje, o których mowa w art. 226 pkt 1–4, 6, 7, 8, 11 i 16;

c) w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów dokonanych zgodnie z art. 20 oraz transakcji uznawanych za takie zgodnie z art. 22 – informacje, o których mowa w art. 226 pkt 1–4, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 16 i 17;

d) w odniesieniu do transakcji uznawanych za wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów zgodnie z art. 21 – informacje, o których mowa w art. 226 pkt 1–4, 6, 7, 8, 9, 10, 11 i 16;

e) w odniesieniu do nabywania towarów i usług, innych niż towary lub usługi zwolnione z VAT w państwie członkowskim, w którym transakcja podlega opodatkowaniu, w odniesieniu do których nabywca lub usługobiorca jest zobowiązany do zapłaty VAT zgodnie z art. 194, 195, 196, 197 lub 204 – informacje, o których mowa w art. 226 pkt 1–4, 6, 7, 8, 9, 10, 16, 17 i, w stosownych przypadkach, 15.”

;

18) uchyla się art. 265–271;

19) w tytule XI rozdział 6 dodaje się sekcję w brzmieniu:

„SEKCJA 2

WYMOGI W ZAKRESIE SPRAWOZDAWCZOŚCI CYFROWEJ DOTYCZĄCE DOSTAW NA WŁASNĄ RZECZ ORAZ DOSTAW TOWARÓW I ŚWIADCZENIA USŁUG DOKONYWANYCH MIĘDZY PODATNIKAMI NA TERYTORIUM PAŃSTWA CZŁONKOWSKIEGO