Artykuł 1

W dyrektywie 2008/98/WE wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 ust. 1 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

wyziewy gazowe emitowane do atmosfery oraz dwutlenek węgla wychwytywany i transportowany do celów geologicznego składowania i geologicznie składowany zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE (*1);

(*1) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/31/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie geologicznego składowania dwutlenku węgla oraz zmieniająca dyrektywę Rady 85/337/EWG, dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/60/WE, 2001/80/WE, 2004/35/WE, 2006/12/WE, 2008/1/WE i rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 114, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2009/31/oj).”;"

2) w art. 3 dodaje się punkty w brzmieniu:

„4b)

»producent wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc« oznacza każdego wytwórcę, importera lub dystrybutora lub inną osobę fizyczną lub prawną, którzy niezależnie od stosowanej techniki sprzedaży, w tym umów zawieranych na odległość zdefiniowanych w art. 2 pkt 7 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE (*2):

a) mają siedzibę w państwie członkowskim i wytwarzają wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc pod swoją własną nazwą lub swoim własnym znakiem towarowym lub zlecają ich zaprojektowanie lub wytworzenie i dostarczają je po raz pierwszy pod swoją własną nazwą lub swoim własnym znakiem towarowym na terytorium tego państwa członkowskiego;

b) mają siedzibę w państwie członkowskim i odsprzedają na terytorium tego państwa członkowskiego, pod swoją własną nazwą lub swoim własnym znakiem towarowym wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc wytwarzane przez inne podmioty gospodarcze, na których to wyrobach nie widnieje nazwa, marka ani znak towarowy takich innych podmiotów gospodarczych;

c) mają siedzibę w państwie członkowskim i dostarczają po raz pierwszy na terytorium tego państwa członkowskiego w ramach działalności zawodowej wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc z innego państwa członkowskiego lub z państwa trzeciego; albo

d) sprzedają wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc za pomocą umów zawieranych na odległość bezpośrednio użytkownikom końcowym – niezależnie od tego, czy są to prywatne gospodarstwa domowe czy nie – w państwie członkowskim i mają siedzibę w innym państwie członkowskim lub w państwie trzecim.

Pojęcie »producent wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc« nie obejmuje wytwórców, importerów ani dystrybutorów ani innych osób fizycznych lub prawnych, którzy dostarczają na rynek używane wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc ocenione jako nadające się do ponownego użycia lub wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc pochodzące z takich używanych wyrobów lub z ich części lub z odpadów z takich wyrobów lub z ich części, ani krawców działających na własny rachunek, wytwarzających wyroby na miarę;

4c) »udostępnienie na rynku« oznacza każdą dostawę wyrobu włókienniczego, wyrobu zawierającego materiały włókiennicze lub wyrobu obuwniczego wymienionych w załączniku IVc na rynek jednego z państw członkowskich w celu dystrybucji lub wykorzystania tego wyrobu w ramach działalności handlowej, za opłatą lub nieodpłatnie;

4d) »organizacja odpowiedzialności producenta« oznacza podmiot prawny, który organizuje w imieniu producentów pod względem finansowym lub finansowym i operacyjnym wypełnianie obowiązków w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta;

4e) »platforma internetowa« oznacza platformę internetową zdefiniowaną w art. 3 lit. i) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 (*3);

4f) »dostawca usług realizacji zamówień« oznacza dostawcę usług realizacji zamówień zdefiniowanego w art. 3 pkt 11 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 (*4);

4g) »konsument« oznacza każdą osobę fizyczną działającą w celach innych niż działalność handlowa, gospodarcza, rzemieślnicza lub związana z wykonywaniem wolnego zawodu;

4h) »użytkownik końcowy« oznacza użytkownika końcowego zdefiniowanego w art. 3 pkt 21 rozporządzenia (UE) 2019/1020;

4i) »podmiot gospodarki społecznej« oznacza podmiot prawa prywatnego dostarczający towary lub świadczący usługi oraz działający zgodnie z następującymi zasadami:

a) prymat ludzi oraz celów społecznych lub środowiskowych nad zyskiem;

b) reinwestowanie całości lub większości zysków i nadwyżek w celu dalszego osiągania swoich celów społecznych lub środowiskowych oraz prowadzenia działań w interesie ich członków, użytkowników lub ogółu społeczeństwa; oraz

c) demokratyczne lub partycypacyjne sprawowanie rządów;

4j) »niesprzedany produkt konsumpcyjny« oznacza niesprzedany produkt konsumpcyjny zdefiniowany w art. 2 pkt 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1781 (*5);

(*2) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 r. w sprawie praw konsumentów, zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywę 1999/44/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylająca dyrektywę Rady 85/577/EWG i dyrektywę 97/7/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 64, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2011/83/oj)."

(*3) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2065 z dnia 19 października 2022 r. w sprawie jednolitego rynku usług cyfrowych oraz zmiany dyrektywy 2000/31/WE (akt o usługach cyfrowych) (Dz.U. L 277 z 27.10.2022, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2022/2065/oj)."

(*4) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1020 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie nadzoru rynku i zgodności produktów oraz zmieniające dyrektywę 2004/42/WE oraz rozporządzenia (WE) nr 765/2008 i (UE) nr 305/2011 (Dz.U. L 169 z 25.6.2019, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/1020/oj)."

(*5) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1781 z dnia 13 czerwca 2024 r. w sprawie ustanowienia ram ustalania wymogów ekoprojektu w odniesieniu do zrównoważonych produktów oraz zmiany dyrektywy (UE) 2020/1828 i rozporządzenia (UE) 2023/1542 i uchylenia dyrektywy 2009/125/WE (Dz.U. L, 2024/1781, 28.6.2024, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2024/1781/oj).”;"

3) w art. 9 uchyla się ust. 1 lit. g) i h) oraz ust. 5, 6 i 8;

4) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 9a

Zapobieganie powstawaniu odpadów żywności

1. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki w celu zapobiegania powstawaniu odpadów żywności w całym łańcuchu dostaw żywności, w produkcji podstawowej, w przetwórstwie i wytwórstwie, w sprzedaży detalicznej i innej dystrybucji żywności, w restauracjach i usługach gastronomicznych, a także w gospodarstwach domowych. Środki te obejmują co najmniej:

a) opracowywanie i wspieranie interwencji na rzecz zmiany zachowań w celu ograniczenia powstawania odpadów żywności oraz prowadzenie kampanii informacyjnych mających na celu zwiększanie wiedzy na temat zapobiegania powstawaniu odpadów żywności;

b) określanie i eliminowanie powodów nieefektywności w funkcjonowaniu łańcucha dostaw żywności oraz wspieranie współpracy między wszystkimi podmiotami, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego podziału kosztów i korzyści środków zapobiegania, co może obejmować przeciwdziałanie praktykom rynkowym, które powodują powstawanie odpadów żywności, oraz wspieranie wprowadzania do obrotu i stosowania produktów, dla których przyznano odstępstwo od art. 76 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (*6) na podstawie ust. 4 tego artykułu, wyłącznie na warunkach, na których przyznano takie odstępstwo, jeżeli takie warunki istnieją;

c) zachęcanie do dokonywania darowizn żywności i do innych form redystrybucji żywności do spożycia przez ludzi, przy zapewnieniu, aby przeznaczanie żywności dla ludzi miało priorytet nad wykorzystywaniem jej jako paszy dla zwierząt i nad przetwarzaniem jej na produkty niespożywcze;

d) wspieranie szkoleń i rozwoju umiejętności, a także ułatwianie dostępu do możliwości finansowania, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw oraz podmiotów gospodarki społecznej;

e) wspieranie i promowanie innowacji i rozwiązań technologicznych, które przyczyniają się do zapobiegania powstawaniu odpadów żywności, bez uszczerbku dla rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 (*7), a w szczególności jego art. 6.

Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie odpowiednie podmioty w łańcuchu dostaw żywności były zaangażowane proporcjonalnie do swoich możliwości i roli w zapobieganiu powstawaniu odpadów żywności w całym tym łańcuchu dostaw, ze szczególnym naciskiem na zapobieganie nieproporcjonalnemu wpływowi na małe i średnie przedsiębiorstwa. Państwa członkowskie, po konsultacji z bankami żywności i innymi organizacjami redystrybucji żywności, podejmują środki, w stosownych przypadkach, w oparciu o wszelkie istniejące krajowe systemy darowizn żywności, w celu zapewnienia, aby podmioty gospodarcze wskazane przez państwa członkowskie jako podmioty odgrywające znaczącą rolę w zapobieganiu powstawaniu odpadów żywności i wytwarzaniu odpadów żywności proponowały bankom żywności i innym organizacjom redystrybucji żywności zawieranie umów dotyczących darowizn, tak aby ułatwić dokonywanie darowizn niesprzedanej żywności, która nadaje się do spożycia przez ludzi, oraz aby odbywało się to przy rozsądnym koszcie dla podmiotów gospodarczych.

2. Państwa członkowskie monitorują i oceniają wdrażanie swoich środków zapobiegających powstawaniu odpadów żywności, w tym zgodność z celami w zakresie ograniczenia powstawania odpadów żywności, o których mowa w ust. 4, poprzez pomiar poziomów odpadów żywności na podstawie metody ustanowionej zgodnie z ust. 3.

3. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38a w celu uzupełnienia niniejszej dyrektywy w odniesieniu do ustanowienia wspólnej metodyki i minimalnych wymogów jakościowych dla jednolitego pomiaru poziomów odpadów żywności.

4. Państwa członkowskie podejmują niezbędne i odpowiednie środki, aby do dnia 31 grudnia 2030 r. osiągnąć następujące cele w zakresie ograniczenia powstawania odpadów żywności na poziomie krajowym:

a) ograniczenie powstawania odpadów żywności w przetwórstwie i wytwórstwie o 10 % w porównaniu z roczną średnią ilością odpadów żywności wytworzoną w latach 2021–2023;

b) ograniczenie powstawania odpadów żywności w przeliczeniu na mieszkańca, łącznie w sprzedaży detalicznej i innej dystrybucji żywności, w restauracjach i usługach gastronomicznych oraz w gospodarstwach domowych, o 30 % w porównaniu z roczną średnią ilością odpadów żywności wytworzoną w latach 2021–2023.

5. W przypadku gdy – w odniesieniu do celów w zakresie ograniczenia powstawania odpadów żywności – państwo członkowskie jest w stanie dostarczyć dane za rok wcześniejszy niż rok 2021, które zebrano przy użyciu metod określonych w decyzji delegowanej Komisji (UE) 2019/1597 (*8) lub – w odniesieniu do lat wcześniejszych niż rok 2020 – przy użyciu metod porównywalnych z metodą i minimalnymi wymogami jakościowymi dla jednolitego pomiaru poziomów odpadów żywności określonymi w tej decyzji delegowanej, dane państwo członkowskie może stosować rok wcześniejszy jako rok odniesienia. Do dnia 17 kwietnia 2027 r. państwo członkowskie powiadomi Komisję i pozostałe państwa członkowskie o tym, że zamierza stosować rok wcześniejszy, oraz – w odniesieniu do roku wcześniejszego niż 2020 – przekazuje Komisji dane i metody pomiaru wykorzystane do zebrania danych oraz udostępnia te daty i metody pomiaru publicznie.

6. Aby wesprzeć państwa członkowskie w osiąganiu celu w zakresie ograniczenia powstawania odpadów żywności, o którym mowa w ust. 4 lit. b), do dnia 17 października 2027 r. Komisja przyjmie akty wykonawcze ustanawiające współczynnik korygujący pozwalający uwzględnić wzrost lub spadek turystyki w stosunku do okresu odniesienia zastosowanego na potrzeby ustalenia celu w zakresie ograniczenia powstawania odpadów żywności. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 2.

7. Jeżeli Komisja uzna, że dane odnoszące się do roku wcześniejszego niż rok 2020 nie spełniają warunków określonych w ust. 5, w terminie sześciu miesięcy od otrzymania powiadomienia dokonanego zgodnie z tym ustępem przyjmuje ona decyzję wzywającą dane państwo członkowskie do zastosowania jako okresu odniesienia rocznej średniej z lat 2021–2023, roku 2020 lub roku wcześniejszego niż rok 2020, innego niż rok zaproponowany przez to państwo członkowskie jako okres odniesienia.

8. Do dnia 31 grudnia 2027 r. Komisja dokona przeglądu celów, które należy osiągnąć do 2030 r., określonych w ust. 4, aby w stosownych przypadkach zmodyfikować lub rozszerzyć te cele na inne etapy łańcucha dostaw żywności oraz rozważyć ustanowienie nowych celów na okres po 2030 r.

Przegląd, o którym mowa w akapicie pierwszym, obejmuje:

a) ocenę skali i przyczyn powstawania odpadów żywności i strat żywności podczas produkcji podstawowej, a także wskazanie i ocenę wykonalności odpowiednich środków mających na celu ograniczenie takiego powstawania odpadów i strat;

b) ocenę możliwości wprowadzenia prawnie wiążących celów w odniesieniu do ust. 4 lit. a) i b), które mają zostać osiągnięte do 2035 r.; oraz

c) ocenę wpływu zmian w poziomach produkcji na możliwość osiągnięcia celu w zakresie ograniczania powstawania odpadów żywności w odniesieniu do ust. 4 lit. a).

Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, dołączając do niego, w stosownym przypadku, wniosek ustawodawczy.

9. Państwa członkowskie koordynują swoje działania mające na celu zapobieganie powstawaniu odpadów żywności oraz dzielą się najlepszymi praktykami, w tym za pośrednictwem Unijnej Platformy ds. Strat i Marnotrawienia Żywności.

(*6) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2013/1308/oj)."

(*7) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/40 z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie opakowań i odpadów opakowaniowych, zmiany rozporządzenia (UE) 2019/1020 i dyrektywy (UE) 2019/904 oraz uchylenia dyrektywy 94/62/WE (Dz.U. L, 2025/40, 22.1.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2025/40/oj)."

(*8) Decyzja delegowana Komisji (UE) 2019/1597 z dnia 3 maja 2019 r. uzupełniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w odniesieniu do wspólnej metody i minimalnych wymagań jakościowych dla jednolitego pomiaru poziomów odpadów żywności (Dz.U. L 248 z 27.9.2019, s. 77, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec_del/2019/1597/oj).”;"

5) w art. 11 ust. 1 po akapicie trzecim dodaje się akapit w brzmieniu:

„Aby zrealizować cele niniejszego artykułu, państwa członkowskie zapewniają niezbędną infrastrukturę na potrzeby selektywnej zbiórki odpadów, w tym wystarczający materiałowy i terytorialny zakres punktów selektywnej zbiórki zgodnie z art. 28 ust. 3 lit. cb).”

;

6) art. 11b ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Komisja, we współpracy z Europejską Agencją Środowiska, sporządza sprawozdania z postępów w osiąganiu celów określonych w art. 9a ust. 4, art. 11 ust. 2 lit. c), d) i e) oraz w art. 11 ust. 3, najpóźniej trzy lata przed każdym terminem określonym w tych przepisach.”

;

7) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„Artykuł 22a

System rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do wyrobów włókienniczych

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby producenci ponosili rozszerzoną odpowiedzialność producenta w odniesieniu do wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, które udostępniają na rynku po raz pierwszy, zgodnie z art. 8 i 8a.

2. Państwa członkowskie mogą utworzyć system rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do producentów materaców zgodnie z art. 8 i 8a niniejszej dyrektywy.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby producent zdefiniowany w art. 3 pkt 4b lit. d) mający siedzibę w innym państwie członkowskim i udostępniający na ich terytorium po raz pierwszy wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc wyznaczył – w drodze pisemnego pełnomocnictwa – osobę prawną lub fizyczną mającą siedzibę na ich terytorium jako upoważnionego przedstawiciela do celów wypełniania obowiązków producenta związanych z systemem rozszerzonej odpowiedzialności producenta na ich terytorium.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że producent zdefiniowany w art. 3 pkt 4b lit. d) mający siedzibę w państwie trzecim i udostępniający na ich terytorium po raz pierwszy wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc, ma wyznaczyć – w drodze pisemnego pełnomocnictwa – osobę prawną lub fizyczną mającą siedzibę na ich terytorium jako upoważnionego przedstawiciela do celów wypełniania obowiązków producenta związanych z systemem rozszerzonej odpowiedzialności producenta na ich terytorium.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby – jeżeli chce tego producent zdefiniowany w art. 3 pkt 4b lit. d) – obowiązki przewidziane w ust. 3 niniejszego artykułu, w przypadku gdy takie obowiązki istnieją, mogły być realizowane, w imieniu producenta, przez organizację odpowiedzialności producenta wyznaczoną w drodze pisemnego pełnomocnictwa. W przypadku gdy taki producent wyznaczył organizację odpowiedzialności producenta, obowiązki wynikające z niniejszego artykułu realizuje odpowiednio ta organizacja, chyba że dane państwo członkowskie postanowi inaczej.

5. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 38a w celu zmiany załącznika IVc do niniejszej dyrektywy, aby dostosować kody Nomenklatury scalonej (CN) wymienione w tym załączniku do kodów CN wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (*9).

6. Państwa członkowskie jasno określają role i obowiązki odpowiednich podmiotów zaangażowanych we wdrażanie, monitorowanie i weryfikację systemu rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z art. 8a ust. 1 lit. a).

7. Państwa członkowskie zapewniają, zgodnie z art. 8a ust. 6, aby odpowiednie podmioty były zaangażowane we wdrażanie systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Odpowiednie podmioty obejmują co najmniej:

a) producentów udostępniających wyroby na rynku;

b) organizacje wypełniające obowiązki w zakresie rozszerzonej odpowiedzialności producenta w imieniu producentów udostępniających wyroby na rynku;

c) prywatne lub publiczne podmioty gospodarujące odpadami;

d) władze lokalne;

e) podmioty zajmujące się ponownym użyciem i przygotowywaniem do ponownego użycia;

f) podmioty gospodarki społecznej, w tym lokalne przedsiębiorstwa społeczne.

8. Państwa członkowskie zapewniają, aby producenci wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc pokrywali koszty:

a) zbierania używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc oraz odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, a także dalsze gospodarowanie odpadami, które obejmuje:

(i) zbieranie tych używanych wyrobów w celu ich ponownego użycia oraz selektywną zbiórkę odpadów z wyrobów w celu przygotowania ich do ponownego użycia oraz w celu ich recyklingu zgodnie z art. 22c i 22d;

(ii) transport zebranych używanych wyrobów i odpadów z wyrobów, o których mowa w ppkt (i), w celu późniejszego sortowania do celów ponownego użycia, przygotowania do ponownego użycia oraz operacji recyklingu zgodnie z art. 22d;

(iii) sortowanie, przygotowanie do ponownego użycia, recykling i inne procesy odzysku oraz unieszkodliwianie zebranych używanych wyrobów i odpadów z wyrobów, o których mowa w ppkt (i);

(iv) zbieranie, transport i przetwarzanie odpadów wynikających z operacji, o których mowa w ppkt (i), (ii) i (iii), przez podmioty gospodarki społecznej i inne podmioty będące częścią systemu zbierania, o którym mowa w art. 22c ust. 8 i 11;

b) prowadzenie badania składu zebranych zmieszanych odpadów komunalnych zgodnie z art. 22d ust. 6;

c) przekazywanie informacji, w tym drodze odpowiednich kampanii informacyjnych, na temat zrównoważonej konsumpcji, zapobiegania powstawaniu odpadów, ponownego użycia, przygotowania do ponownego użycia, w tym naprawy, recyklingu, innego odzysku i unieszkodliwiania wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, zgodnie z art. 22c ust. 14, 15 i 18;

d) zbieranie danych i sprawozdawczość na rzecz właściwych organów zgodnie z art. 37;

e) udzielanie wsparcia na rzecz badań i rozwoju w celu poprawy aspektów produktu wymienionych w art. 5 rozporządzenia (UE) 2024/1781 oraz zapobiegania powstawaniu odpadów i operacji gospodarowania odpadami zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami z myślą o zwiększeniu skali recyklingu typu włókna na włókna, bez uszczerbku dla unijnych zasad pomocy państwa.

9. Państwa członkowskie mogą zadecydować, że producenci wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc pokrywają – częściowo lub całkowicie – koszty, o których mowa w ust. 8 lit. a) niniejszego artykułu, w odniesieniu do odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, które trafiają do zmieszanych odpadów komunalnych.

10. Państwa członkowskie zapewniają, aby producenci wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc pokrywali koszty, o których mowa w ust. 8 niniejszego artykułu, w odniesieniu do używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc oraz odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, które są oddawane do punktów zbierania utworzonych zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, w przypadku gdy takie wyroby, w tym wszelkie używane wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze oraz wyroby obuwnicze oraz odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które mogły zostać zebrane za pośrednictwem prywatnych systemów odbioru, a następnie zagregowane z wyrobami włókienniczymi zebranymi zgodnie z art. 22c ust. 8, zostały po raz pierwszy udostępnione na rynku od dnia 16 października 2025 r., w przypadku gdy w tym dniu system rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc jest już ustanowiony w danym państwie członkowskim zgodnie z art. 8 i 8a w tym dniu.

11. Państwa członkowskie zapewniają, aby producenci wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc pokrywali koszty, o których mowa w ust. 8 niniejszego artykułu, w odniesieniu do używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc oraz odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, które są oddawane do punktów zbierania utworzonych zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, w przypadku gdy takie wyroby, w tym wszelkie używane wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze oraz wyroby obuwnicze oraz odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które mogły zostać zebrane za pośrednictwem prywatnych systemów odbioru, a następnie zagregowane z wyrobami włókienniczymi zebranymi zgodnie z art. 22c ust. 8, zostały po raz pierwszy udostępnione na rynku:

a) od dnia, w którym to państwo członkowskie wprowadziło w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z dyrektywą (UE) Parlamentu Europejskiego i Rady 2025/1892 (*10), zgodnie z art. 2 ust. 1 tej dyrektywy; lub

b) najpóźniej od dnia 17 kwietnia 2028 r., w przypadku gdy system rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc jest ustanowiony w danym państwie członkowskim zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu od dnia 16 października 2025 r.

12. Koszty, które należy pokryć, o których mowa w ust. 8, nie mogą przekraczać kosztów, które są niezbędne do świadczenia usług, o których mowa w tym ustępie, w sposób efektywny kosztowo, oraz ustala się je z zachowaniem przejrzystości między odpowiednimi podmiotami zgodnie z ust. 7.

13. W celu zapewnienia zgodności z art. 30 ust. 1 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) 2022/2065 państwa członkowskie zapewniają, aby objęci zakresem stosowania sekcji 4 rozdziału III tego rozporządzenia dostawcy platform internetowych, którzy umożliwiają konsumentom zawieranie na odległość umów z producentami oferującymi konsumentom znajdującym się w Unii wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc, uzyskiwali od producentów następujące informacje przed umożliwieniem im korzystania ze swoich usług:

a) informacje na temat rejestracji w rejestrze producentów, o którym mowa w art. 22b, w państwie członkowskim, w którym znajduje się konsument, oraz numer lub numery rejestracji danego producenta w tym rejestrze;

b) własne poświadczenie producenta, w którym zobowiązuje się on do oferowania wyłącznie wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, w odniesieniu do których w państwie członkowskim, w którym znajduje się konsument, przestrzegane są wymogi z zakresu rozszerzonej odpowiedzialności producenta, o których mowa w ust. 1 i 8 niniejszego artykułu oraz art. 22c ust. 1.

14. Państwa członkowskie zapewniają, aby od dnia 17 kwietnia 2028 r. ustanowiono systemy rozszerzonej odpowiedzialności producenta określone w ust. 1 niniejszego artykułu, zgodnie z art. 8, 8a i art. 22a–22d.

15. Państwa członkowskie przyjmują środki w celu zapewnienia, aby producenci oferujący użytkownikom końcowym znajdującym się w Unii wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze lub wyroby obuwnicze wymienione w załączniku IVc udzielali dostawcom usług realizacji zamówień informacji, o których mowa w ust. 13, w momencie zawierania między dostawcą usług realizacji zamówień a producentem umowy dotyczącej którejkolwiek z usług, o których mowa w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/1020.

16. Państwa członkowskie zapewniają, aby po otrzymaniu informacji, o których mowa w ust. 15, oraz w momencie zawarcia między dostawcą usług realizacji zamówień a producentem umowy dotyczącej którejkolwiek z usług, o których mowa w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/1020, dostawca ten dokładał wszelkich starań, aby ocenić – przy użyciu wszelkich ogólnodostępnych oficjalnych internetowych baz danych lub interfejsów internetowych udostępnianych przez państwo członkowskie lub Unię lub za pomocą wniosku do producenta o przekazanie dokumentów potwierdzających z wiarygodnych źródeł – czy informacje, o których mowa w ust. 15 niniejszego artykułu, są prawidłowe i kompletne. Do celów niniejszej dyrektywy producenci ponoszą odpowiedzialność za prawidłowość przekazywanych informacji.

Państwa członkowskie zapewniają, aby:

a) w przypadku gdy dostawca usług realizacji zamówień uzyska wystarczające przesłanki lub ma powody, by uważać, że którakolwiek z informacji, o których mowa w ust. 15, uzyskanych od danego producenta jest nieprawidłowa, niekompletna lub nieaktualna, dany dostawca usług realizacji zamówień niezwłocznie lub w terminie określonym w prawie unijnym i krajowym zwracał się do producenta z żądaniem poprawienia, uzupełnienia lub aktualizacji tych informacji; oraz

b) w przypadku gdy producent nie poprawi, nie uzupełni lub nie zaktualizuje tych informacji, dostawca usług realizacji zamówień szybko zawieszał – do czasu całkowitego wypełnienia żądania – świadczenie swojej usługi na rzecz tego producenta w zakresie oferowania użytkownikom końcowym znajdującym się w Unii wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc; dostawca usług realizacji zamówień przekazuje producentowi powody takiego zawieszenia świadczenia swojej usługi.

17. Bez uszczerbku dla art. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1150 (*11), jeżeli dostawca usług realizacji zamówień zawiesza świadczenie swojej usługi na podstawie ust. 16 niniejszego artykułu, państwa członkowskie zapewniają danemu producentowi prawo do zaskarżenia zawieszenia dokonanego przez dostawcę usług realizacji zamówień przed sądem w jednym z państw członkowskich, w których dostawca usług realizacji zamówień ma siedzibę.