Artykuł 22d

1. Państwa członkowskie zapewniają, aby infrastruktura związana ze zbieraniem, załadunkiem i rozładunkiem, transportem i magazynowaniem, a także inne operacje obejmujące obsługę używanych wyrobów włókienniczych i odpadów z wyrobów włókienniczych, oraz późniejsze procesy sortowania i przetwarzania, były chronione przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi i potencjalnymi źródłami zanieczyszczenia, aby zapobiec uszkodzeniu i zanieczyszczeniu krzyżowemu zebranych używanych wyrobów włókienniczych i odpadów z wyrobów włókienniczych. Selektywnie zebrane używane wyroby włókiennicze i odpady z wyrobów włókienniczych podlegają profesjonalnej kontroli w punkcie selektywnej zbiórki lub w sortowni w celu zidentyfikowania i usunięcia niebędących przedmiotem zbiórki artykułów, materiałów lub substancji, które są potencjalnym źródłem zanieczyszczenia.

2. Państwa członkowskie zapewniają, aby używane wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze oraz wyroby obuwnicze oraz odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które są zbierane selektywnie, w tym zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, były uznawane za odpady w momencie zbierania.

W odniesieniu do wyrobów włókienniczych innych niż wyroby wymienione w załączniku IVc, a także wyrzuconych niesprzedanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, państwa członkowskie zapewniają, aby poszczególne frakcje materiałów włókienniczych i artykułów włókienniczych były oddzielane w punkcie wytwarzania odpadów, w przypadku gdy takie oddzielenie ułatwia późniejsze ponowne użycie, przygotowanie do ponownego użycia, lub recykling, w tym recykling typu włókna na włókna, w przypadku gdy pozwala na to postęp technologiczny. Takie oddzielenie przeprowadza się w sposób efektywny kosztowo, aby zmaksymalizować odzysk zasobów oraz zapewnić korzyści dla środowiska.

3. Na zasadzie odstępstwa od ust. 2 używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które zostały bezpośrednio przekazane przez użytkowników końcowych i bezpośrednio zawodowo ocenione w punkcie zbierania jako nadające się do ponownego użycia przez podmiot zajmujący się przygotowaniem do ponownego użycia lub podmioty gospodarki społecznej, nie uznaje się za odpady w momencie zbierania.

4. Państwa członkowskie zapewniają, aby używane wyroby włókiennicze, wyroby zawierające materiały włókiennicze oraz wyroby obuwnicze oraz odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które są zbierane selektywnie, w tym zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, poddawano operacjom sortowania w celu zapewnienia przetwarzania zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami.

5. Państwa członkowskie zapewniają, aby operacje sortowania używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych oraz odpadów z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, które są zbierane selektywnie, w tym zgodnie z art. 22c ust. 8 i 11, spełniały następujące wymogi:

a) operacja sortowania ma na celu otrzymanie wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych przeznaczonych do ponownego użycia oraz przygotowania do ponownego użycia, przy czym priorytetowo traktuje się w stosownych przypadkach sortowanie lokalne i ponowne użycie lokalne;

b) operacje sortowania w celu ponownego użycia polegają na sortowaniu wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych na odpowiednim poziomie szczegółowości oraz umożliwiają sortowanie na poszczególne artykuły, które polega na oddzielaniu frakcji nadających się do bezpośredniego ponownego użycia od frakcji podlegających dalszym operacjom przygotowania do ponownego użycia i są ukierunkowane na konkretny rynek ponownego użycia przy zastosowaniu aktualnych kryteriów sortowania odpowiednich dla rynku odbierającego;

c) artykuły, które oceniono jako nienadające się do ponownego użycia, sortuje się w celu regeneracji i recyklingu, w tym – w przypadku gdy pozwala na to postęp technologiczny – w celu recyklingu typu włókna na włókna, z myślą o nadaniu wyższego priorytetu regeneracji niż recyklingowi;

d) materiały uzyskane w wyniku sortowania i późniejszych procesów odzysku ukierunkowanych na ponowne użycie spełniają kryteria pozwalające na zaprzestanie uznawania ich za odpady, o których mowa w art. 6.

6. Do dnia 1 stycznia 2026 r., a następnie co pięć lat, państwa członkowskie przeprowadzają badanie składu zebranych zmieszanych odpadów komunalnych w celu określenia w stosownych przypadkach, jaki odsetek w tych odpadach stanowią odpady z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych zgodnie z kodami CN, o których mowa w załączniku IVc. Państwa członkowskie zapewniają, aby na podstawie uzyskanych informacji właściwe organy mogły wymagać od organizacji odpowiedzialności producenta podjęcia działań naprawczych w celu zwiększenia ich sieci punktów zbierania oraz przeprowadzenia kampanii informacyjnych zgodnie z art. 22c ust. 14 i 15. Państwa członkowskie zapewniają, aby wyniki tych badań były publicznie dostępne.

7. Państwa członkowskie zapewniają, aby – w celu rozróżnienia między używanymi wyrobami włókienniczymi, wyrobami zawierającymi materiały włókiennicze oraz wyrobami obuwniczymi ocenionymi jako nadające się do ponownego użycia a odpadami z wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych – przemieszczanie używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, co do których istnieje podejrzenie, że są odpadami, mogło być kontrolowane przez właściwe organy państw członkowskich pod kątem zgodności z wymogami minimalnymi określonymi w ust. 8 i 9 w odniesieniu do przemieszczania używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia oraz mogło być odpowiednio monitorowane.

8. Państwa członkowskie zapewniają, aby zorganizowane w ramach działalności zawodowej przemieszczanie używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia spełniało wymogi minimalne dotyczące prowadzenia ewidencji określone w ust. 9 oraz aby przemieszczaniu towarzyszyły co najmniej następujące informacje:

a) kopia faktury i umowy dotyczącej sprzedaży lub przeniesienia własności wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych, w której stwierdzono, że są one przeznaczone do bezpośredniego ponownego użycia i że nadają się do bezpośredniego ponownego użycia;

b) dowód uprzedniej operacji sortowania lub bezpośredniej profesjonalnej oceny stwierdzającej nadawanie się do ponownego użycia przeprowadzonych zgodnie z niniejszym artykułem oraz, w przypadku gdy są one dostępne, z kryteriami przyjętymi na podstawie art. 6 ust. 2, w postaci kopii ewidencji dotyczącej każdej beli w ramach przesyłki oraz protokołu zawierającego wszystkie informacje z ewidencji zgodnie z ust. 9 niniejszego artykułu;

c) oświadczenie złożone przez osobę fizyczną lub prawną będącą w posiadaniu używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, która zawodowo zajmuje się transportem używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, że żaden z materiałów znajdujących się w przesyłce nie jest odpadem zgodnie z definicją w art. 3 pkt 1.

Państwa członkowskie zapewniają, aby przemieszczanie, o którym mowa w niniejszym ustępie akapit pierwszy, było odpowiednio zabezpieczone przed uszkodzeniem podczas transportu, załadunku i rozładunku, w szczególności poprzez wystarczające opakowanie i odpowiednie rozmieszczenie ładunku, i tym samym aby przez cały proces transportu zachować kompletność i jakość wyrobów włókienniczych przeznaczonych do ponownego użycia.

9. Państwa członkowskie zapewniają, aby przemieszczanie używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia spełniało następujące wymogi minimalne dotyczące prowadzenia ewidencji:

a) ewidencja operacji sortowania, bezpośredniej profesjonalnej oceny stwierdzającej nadawanie się do ponownego użycia lub przygotowania do ponownego użycia jest bezpiecznie, ale nie na stałe, przymocowana do opakowania;

b) ewidencja zawiera następujące informacje:

(i) opis artykułu lub artykułów znajdujących się w beli odzwierciedlający najwyższy poziom szczegółowości sortowania, jakiemu poddano artykuły włókiennicze podczas operacji sortowania lub przygotowania do ponownego użycia, taki jak rodzaj odzieży, rozmiar, kolor, płeć użytkownika, skład materiałowy oraz wszelkie inne istotne cechy, które ułatwiają skuteczne ponowne użycie;

(ii) nazwę i adres przedsiębiorstwa odpowiedzialnego za sortowanie końcowe lub przygotowanie do ponownego użycia.

10. Państwa członkowskie zapewniają, aby – w przypadku ustalenia przez właściwe organy lub organy przeprowadzające inspekcje, że co do planowanego przemieszczenia używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia zachodzi podejrzenie, że są to odpady – kosztami odpowiednich analiz, inspekcji i magazynowania używanych wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze oraz wyrobów obuwniczych ocenionych jako nadające się do ponownego użycia, co których zachodzi podejrzenie, że są to odpady, można było obciążyć producentów wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze lub wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, osoby trzecie działające w ich imieniu lub inne osoby organizujące dane przemieszczenie.

(*9) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/1987/2658/oj)."

(*10) Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2025/1892 z dnia 10 września 2025 r. zmieniająca dyrektywę 2008/98/WE w sprawie odpadów (Dz.U. L, 2025/1892, 26.9.2025, ELI: http://data.europa.eu/eli/dir/2025/1892/oj)."

(*11) Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1150 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie propagowania sprawiedliwości i przejrzystości dla użytkowników biznesowych korzystających z usług pośrednictwa internetowego (Dz.U. L 186 z 11.7.2019, s. 57, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg/2019/1150/oj)."

(*12) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1004 z dnia 7 czerwca 2019 r. określająca zasady obliczania, weryfikacji i zgłaszania danych dotyczących odpadów zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE oraz uchylająca decyzję wykonawczą Komisji C(2012) 2384 (Dz.U. L 163 z 20.6.2019, s. 66, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec_impl/2019/1004/oj)."

(*13) Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2021/19 z dnia 18 grudnia 2020 r. ustanawiająca wspólną metodę i format sprawozdawczości w zakresie ponownego użycia zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE (Dz.U. L 10 z 12.1.2021, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/dec_impl/2021/19/oj).”;"

8) art. 29 ust. 2a otrzymuje brzmienie:

„2a. Państwa członkowskie przyjmują specjalne programy zapobiegania powstawaniu odpadów żywności, które mogą być przedstawiane jako część ich programów zapobiegania powstawaniu odpadów.”

;

9) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 29a

Programy zapobiegania powstawaniu odpadów żywności

1. Państwa członkowskie dokonują oceny swoich programów zapobiegania powstawaniu odpadów żywności oraz dostosowują je w celu osiągnięcia celów przewidzianych w art. 9a ust. 4. Programy te zawierają co najmniej środki określone w art. 9 ust. 1 i w art. 9a ust. 1 oraz, w stosownych przypadkach, środki wymienione w załącznikach IV i IVa i zostają przekazane Komisji do dnia 17 października 2027 r.

2. Każde państwo członkowskie wyznacza właściwe organy odpowiedzialne za koordynację środków zapobiegania powstawaniu odpadów żywności, o których mowa w art. 9a ust. 1, wdrożonych z myślą o osiągnięciu celu określonego w art. 9a ust. 4, oraz informuje o tym Komisję do dnia 17 stycznia 2026 r. Następnie Komisja publikuje te informacje na odpowiedniej stronie internetowej.”

;

10) w art. 37 wprowadza się następujące zmiany:

a) w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie co roku zgłaszają Europejskiej Agencji Środowiska dane dotyczące wykonania art. 9 ust. 4 oraz dane, o których mowa w art. 22c ust. 12, art. 22c ust. 18 lit. a) i art. 22c ust. 20. Państwa członkowskie co roku zgłaszają Komisji dane dotyczące wykonania art. 9a ust. 2.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5a. Państwa członkowskie udostępniają publicznie sprawozdania z kontroli jakości w odniesieniu do art. 9 ust. 2 po dokonaniu oceny, czy ujawnienie nie osłabi ochrony poufnych informacji handlowych.”

;

c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające format zgłaszania danych, o których mowa w ust. 1, 3, 4 i 5 niniejszego artykułu. Do celów składania sprawozdań z wykonania art. 11 ust. 2 lit. a) i b) państwa członkowskie stosują format określony w decyzji wykonawczej Komisji z dnia 18 kwietnia 2012 r. ustanawiającej kwestionariusz na potrzeby sprawozdań państw członkowskich z wykonania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE w sprawie odpadów. Do celów zgłaszania danych dotyczących odpadów żywności przy opracowywaniu formatu zgłaszania danych uwzględnia się metodę opracowaną zgodnie z art. 9a ust. 3. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 39 ust. 2 niniejszej dyrektywy.”

;

11) w art. 38a wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 7 ust. 1, art. 9a ust. 3, art. 11a ust. 10, art. 27 ust. 1 i 4 oraz art. 38 ust. 2 i 3, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 4 lipca 2018 r. Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 22a ust. 5, powierza się Komisji na okres pięciu lat od dnia 17 kwietnia 2027 r. Komisja sporządza sprawozdanie dotyczące przekazania uprawnień nie później niż dziewięć miesięcy przed końcem okresu pięciu lat. Przekazanie uprawnień zostaje automatycznie przedłużone na takie same okresy, chyba że Parlament Europejski lub Rada sprzeciwią się takiemu przedłużeniu nie później niż trzy miesiące przed końcem każdego okresu.

3. Przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 7 ust. 1, art. 9a ust. 3, art. 11a ust. 10, art. 22a ust. 5, art. 27 ust. 1 i 4 oraz art. 38 ust. 2 i 3, może zostać w dowolnym momencie odwołane przez Parlament Europejski lub Radę. Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie określonych w niej uprawnień. Decyzja o odwołaniu staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w późniejszym terminie określonym w tej decyzji. Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.”

;

b) ust. 6 otrzymuje brzmienie:

„6. Akt delegowany przyjęty na podstawie art. 7 ust. 1, art. 9a ust. 3, art. 11a ust. 10, art. 22a ust. 5, art. 27 ust. 1 i 4 oraz art. 38 ust. 2 i 3 wchodzi w życie tylko wówczas, gdy ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły sprzeciwu w terminie dwóch miesięcy od przekazania tego aktu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, lub gdy, przed upływem tego terminu, zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie wniosą sprzeciwu. Termin ten przedłuża się o dwa miesiące z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady.”

;

12) w art. 41 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„Od dnia 17 kwietnia 2029 r. art. 22a, 22b, 22c i 22d mają zastosowanie do przedsiębiorstw, które zatrudniają mniej niż 10 osób i których roczny obrót i bilans nie przekraczają 2 mln EUR.”

;

13) dodaje się artykuł w brzmieniu:

„Artykuł 41a

Przegląd

Do dnia 31 grudnia 2029 r. Komisja dokona oceny niniejszej dyrektywy oraz dyrektywy 1999/31/WE. Ocena obejmuje między innymi:

a) skuteczność odpowiedzialności finansowej i organizacyjnej systemów rozszerzonej odpowiedzialności producenta w odniesieniu do wyrobów włókienniczych, wyrobów zawierających materiały włókiennicze i wyrobów obuwniczych wymienionych w załączniku IVc, ustanowionych na podstawie niniejszej dyrektywy, jeżeli chodzi o pokrywanie kosztów wynikających ze stosowania wymogów określonych w niniejszej dyrektywie, w tym ocenę możliwości wymagania wkładu finansowego od podmiotów zajmujących się przygotowaniem do ponownego użycia do celów komercyjnych, w szczególności od większych podmiotów;

b) możliwość wyznaczenia celów w zakresie zapobiegania powstawaniu odpadów z wyrobów włókienniczych, ich zbierania, przygotowania do ponownego użycia oraz recyklingu;

c) możliwość wprowadzenia uprzedniego sortowania zmieszanych odpadów komunalnych w celu zapobiegania powstawaniu odpadów, które mogą być odzyskiwane do celów przygotowania do ponownego użycia lub do celów recyklingu, a nie przeznaczane do spalania lub składowania.

Komisja przedstawia sprawozdanie z głównych wniosków z tej oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie. W stosownym przypadku Komisja dołącza do sprawozdania wniosek ustawodawczy.”

;

14) tekst załącznika do niniejszej dyrektywy dodaje się jako załącznik IVc.