Artykuł 11

1. Przed wydaniem prawa jazdy po raz pierwszy państwa członkowskie zapewniają, aby wnioskodawcy przeszli badanie lekarskie z zastosowaniem minimalnych standardów w zakresie fizycznej i psychicznej zdolności do kierowania pojazdami obejmujących wszystkie odchylenia w stanie zdrowia określone w załączniku III. Wymóg ten ma zastosowanie do wydawania praw jazdy kategorii AM tylko wtedy, gdy wymaga tego dane państwo członkowskie zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b). Natomiast w przypadku ubiegania się o prawo jazdy kategorii C, CE, C1, C1E, D, D1, DE lub D1E wymagane jest badanie lekarskie, niezależnie od tego, czy przeprowadzono badanie lekarskie dla innej kategorii.

2. Przed przedłużeniem okresu ważności prawa jazdy wnioskodawcy ubiegający się o przedłużenie okresu ważności przechodzą badanie lekarskie pod kątem odchyleń w stanie zdrowia określonych w załączniku III. Wymóg ten ma zastosowanie do przedłużania okresu ważności praw jazdy kategorii AM tylko wtedy, gdy wymaga tego dane państwo członkowskie zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. b).

3. Bez uszczerbku dla ust. 1 i 2 oraz w zakresie, w jakim załącznik III nie stanowi inaczej, na przykład w przypadku odpowiedniej oceny wzroku wnioskodawców ubiegających się o prawo jazdy zgodnie z pkt 3 załącznika III, państwa członkowskie mogą, w przypadku kategorii AM, A, A1, A2, B, B1 i BE, zamiast obowiązkowego badania lekarskiego, stosować jeden z następujących środków alternatywnych lub oba te środki:

a) wymagać od wnioskodawcy lub posiadacza prawa jazdy – przy składaniu wniosku o wydanie prawa jazdy lub przedłużenie jego okresu ważności – wypełnienia formularza samooceny obejmującego odchylenia w stanie zdrowia określone w załączniku III; lub

b) ustanowić krajowy mechanizm oceny zdolności do kierowania pojazdami, by zapewnić reakcję na istotne zmiany poziomu zdolności fizycznej lub psychicznej w celu spełnienia minimalnych standardów w zakresie zdolności fizycznej i psychicznej określonych w załączniku III, po wydaniu wnioskodawcy prawa jazdy następującym po przeprowadzeniu badania lekarskiego lub samooceny.

4. Państwa członkowskie mogą przewidzieć odpowiednie środki w przypadku nieprzestrzegania wymogu wypełnienia formularza samooceny lub świadomego umieszczenia w formularzu samooceny nieprawdziwych lub niekompletnych informacji lub niespełnienia któregokolwiek z wymogów ustanowionych zgodnie z ust. 3 lit. b).

5. Państwa członkowskie mogą stosować alternatywny środek na mocy ust. 3 lit. b), w taki sposób, aby umożliwiał on monitorowanie zdolności do kierowania pojazdami w administracyjnych okresach ważności.

6. Jeżeli na podstawie informacji uzyskanych w ramach różnych środków alternatywnych określonych w ust. 3 okaże się, że wnioskodawca lub posiadacz prawa jazdy może mieć co najmniej jedno z odchyleń w stanie zdrowia wymienionych w załączniku III, państwa członkowskie zapewniają, aby wnioskodawca lub posiadacz prawa jazdy przeszedł badanie lekarskie przed wydaniem przez państwa członkowskie prawa jazdy lub przedłużeniem jego okresu ważności.

7. Niniejszy artykuł nie uniemożliwia państwom członkowskim przyjmowania środków mających na celu podnoszenie świadomości i zwiększanie wiedzy w sektorze zdrowia i wśród posiadaczy prawa jazdy na temat minimalnych standardów fizycznej i psychicznej zdolności do kierowania pojazdami określonych w załączniku III.

Jeśli państwa członkowskie przyjmą wytyczne dla lekarzy, by pomóc identyfikować posiadaczy prawa jazdy, którzy przestali spełniać minimalne standardy fizycznej i psychicznej zdolności do kierowania pojazdami, informują o tym Komisję. Komisja udostępnia te wytyczne innym państwom członkowskim.

Jeśli państwa członkowskie przygotują publiczne kampanie podnoszące świadomość, aby informować obywateli o schorzeniach psychicznych lub fizycznych, które mogą wpływać na zdolność do kierowania pojazdami, informują o tym Komisję. Komisja udostępnia te informacje innym państwom członkowskim.

8. Wymagania ustanowione przez państwa członkowskie w odniesieniu do wydawania praw jazdy lub późniejszego przedłużania ich okresu ważności mogą być bardziej rygorystyczne niż te określone w załączniku III.