Artykuł 14

1. Państwa członkowskie systematycznie identyfikują tereny potencjalnie zanieczyszczone na swoim terytorium.

2. Do celów identyfikacji terenów potencjalnie zanieczyszczonych państwa członkowskie ustanawiają wykaz rodzajów działalności mogących spowodować zanieczyszczenie. Te rodzaje działalności można dalej sklasyfikować lub uszeregować według priorytetów w zależności od możliwości – według dowodów naukowych – spowodowania przez nie zanieczyszczenia gleby. Przy identyfikacji terenów potencjalnie zanieczyszczonych na ich terytorium państwa członkowskie biorą pod uwagę, w stosownych przypadkach, następujące kryteria:

a) przeszłe lub obecne prowadzenie działalności mogącej spowodować zanieczyszczenie;

b) prowadzenie działalności, o której mowa w załączniku I do dyrektywy 2010/75/UE;

c) prowadzenie zakładu, o którym mowa w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/18/UE (48);

d) prowadzenie działalności, o której mowa w załączniku III do dyrektywy 2004/35/WE;

e) wystąpienie mogącego spowodować zanieczyszczenie wydarzenia, wypadku, katastrofy, klęski, awarii lub wycieku, przyczyniającego się do spowodowania zanieczyszczenia gleby;

(f) istotne informacje wynikające z monitorowania zdrowia gleby prowadzonego zgodnie z art. 6–9.

3. Państwa członkowskie zapewniają, aby tereny potencjalnie zanieczyszczone istniejące w dniu 16 grudnia 2025 r. lub przed dniem 16 grudnia 2025 r. zostały zidentyfikowane oraz należycie wpisane do rejestru, o którym mowa w art. 17, do dnia 17 grudnia 2035 r.