Artykuł 24

1. Komisja zapewnia państwom członkowskim niezbędne wsparcie, pomoc i budowanie zdolności, aby pomóc im w wykonywaniu obowiązków wynikających z niniejszej dyrektywy. Komisja, we współpracy z państwami członkowskimi, przygotowuje w szczególności dokumenty oraz opracowuje narzędzia naukowe, z których państwa członkowskie mogą korzystać, aby ułatwić im:

a) ustanawianie ram monitorowania gleby oraz określanie liczby i lokalizacji punktów pobierania próbek zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 i załącznikiem II część A pkt 1;

b) określanie niewiążących zrównoważonych wartości docelowych i operacyjnych wartości progowych dla wskaźników glebowych zgodnie z art. 7 ust. 2 i załącznikiem I część A i B;

c) określanie wykazu organicznych substancji zanieczyszczających, które należy monitorować zgodnie z art. 7 ust. 3 i załącznikiem I część B;

d) przeprowadzanie oceny obszarów, na których nie występuje ryzyko zasolenia i które można wyłączyć z pomiarów przewodności elektrycznej zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit trzeci i załącznikiem I część A;

e) pobieranie próbek in situ na potrzeby wskaźników glebowych zgodnie z art. 9 ust. 3 akapit czwarty i załącznikiem II część A pkt 2;

f) określenie wartości mierników zasklepienia gleby i usunięcia gleby zgodnie z art. 9 ust. 5 i załącznikiem II część C;

g) określenie lub oszacowaniu wartości wskaźników glebowych zgodnie z art. 9 ust. 6 i załącznikiem II część B;

h) stwierdzenie i ocenienie krytycznej utraty usług ekosystemowych oraz wpływu zasklepienia gleby i usunięcia gleby na utratę usług ekosystemowych zgodnie z art. 10 ust. 3;

i) identyfikację terenów potencjalnie zanieczyszczonych i określenie wykazu rodzajów działalności mogących spowodować zanieczyszczenie zgodnie z art. 14;

j) określenie szczegółowej metodyki oceny ryzyka specyficznego dla danych terenów zanieczyszczonych, z uwzględnieniem wspólnych praktyk, metodyk i danych toksykologicznych zgodnie z art. 16; oraz

k) przekazywanie, na poziomie lokalnym, informacji na temat środków i praktyk mających zwiększyć odporność gleby zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. d) poprzez przekazywanie i regularne aktualizowanie repozytorium wiedzy na temat odporności gleby zawierającego praktyczne informacje o praktykach gospodarowania glebą.

2. Dokumenty i narzędzia naukowe, o których mowa w ust. 1, przygotowuje się i opracowuje terminów następujących terminach:

a) w odniesieniu do lit. a) – do dnia 17 grudnia 2026 r.;

b) w odniesieniu do lit. b), c), e) i j) – do dnia 17 czerwca 2027 r.;

c) w odniesieniu do lit. i) – do dnia 17 grudnia 2027 r.;

d) w odniesieniu do lit. d), f) i g) – do dnia 17 grudnia 2028 r.;

e) w odniesieniu do lit. h) – do dnia 17 grudnia 2029 r.

3. Komisja organizuje regularną wymianę informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk między państwami członkowskimi – oraz, w stosownych przypadkach, innymi zainteresowanymi stronami – dotyczących stosowania niniejszej dyrektywy. Pierwsza taka wymiana będzie miała miejsce do dnia 17 marca 2026 r.

Komisja publikuje wyniki wymiany informacji, doświadczeń i najlepszych praktyk, o których mowa w akapicie pierwszym, oraz, w stosownych przypadkach, przedstawia zalecenia lub wytyczne dla państw członkowskich.

4. Komisja ułatwia współpracę między państwami członkowskimi w celu zapewnienia, w stosownych przypadkach, aby właściwe organy odpowiedzialne za sąsiadujące ze sobą okręgi glebowe, w których występują transgraniczne skutki dla gleby, porównywalne rodzaje gleby lub użytkowanie gruntów przekraczające granicę okręgu glebowego, wymieniały się najlepszymi praktykami oraz dążyły do osiągnięcia spójnego podejścia w zakresie stosowania niniejszej dyrektywy.