Artykuł 22

1. Aby została przyznana homologacja typu UE maszynie mobilnej nieprzeznaczonej do ruchu drogowego, należy wykazać zgodność z wymogami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu, w szczególności z mającymi zastosowanie wymaganiami technicznymi.

2. Producent lub jego przedstawiciel do celów homologacji typu UE wykazuje zgodność z mającymi zastosowanie wymaganiami technicznymi, sporządzając dokumentację techniczną.

3. Dokumentacja techniczna, o której mowa w ust. 2, zawiera deklarację zgodności wydaną przed producenta lub, jeżeli w aktach delegowanych przyjętych na podstawie niniejszego rozporządzenia wymaga się badań, odpowiednie sprawozdania z badań będące wynikiem następujących procedur badania:

a) badań przeprowadzonych przez producenta; w przypadku procedur badania zawartych w niniejszej literze odpowiedzialność organu udzielającego homologacji jest ograniczona do sprawdzenia, czy dokumentacja zawiera zarówno deklarację, jak i sprawozdania z badań;

b) badań przeprowadzonych przez służbę techniczną wyznaczoną do wykonywania takich czynności lub akredytowaną wewnętrzną służbę techniczną, o której mowa w art. 43, tego producenta;

c) badań przeprowadzonych przez producenta pod nadzorem służby technicznej – innej niż akredytowana wewnętrzna służba techniczna, o której mowa w art. 43 – wyznaczonej do wykonywania takich czynności.

4. Do celów homologacji typu UE maszyny mobilnej nieprzeznaczonej do ruchu drogowego akceptuje się komponenty lub oddzielne zespoły techniczne, które uzyskały homologację typu zgodnie z procedurami i wymogami określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 167/2013 lub rozporządzeniu (UE) 2018/858, jeżeli są one prawidłowo zamontowane i zintegrowane z maszyną mobilną nieprzeznaczoną do ruchu drogowego oraz jeżeli nie wpływają na zgodność tej maszyny z mającymi zastosowanie wymaganiami technicznymi.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze ustanawiające ogólne wymogi w zakresie formatu sprawozdań z badań, o których mowa w ust. 3, które takie sprawozdania z badań muszą spełniać. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.

6. Producent lub jego przedstawiciel do celów homologacji typu UE udostępnia organowi udzielającemu homologacji tyle maszyn mobilnych nieprzeznaczonych do ruchu drogowego, ile – zgodnie z odpowiednimi aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie niniejszego rozporządzenia – jest koniecznych do przeprowadzenia badań określonych w tych aktach delegowanych.

Wymagane badania przeprowadza się na maszynach mobilnych nieprzeznaczonych do ruchu drogowego reprezentatywnych dla typu poddawanego procedurze homologacji.

Z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu udzielającego homologacji producent lub jego przedstawiciel do celów homologacji typu UE może jednak wybrać maszyny mobilne nieprzeznaczone do ruchu drogowego, które nie są reprezentatywne dla tego typu, ale mają szereg najbardziej niekorzystnych cech w odniesieniu do wymaganego poziomu parametrów. Podjęcie decyzji podczas procesu selekcji można wspomóc wirtualnymi metodami badania.

7. Z zastrzeżeniem uzyskania zgody organu udzielającego homologacji, na wniosek producenta lub jego przedstawiciela do celów homologacji typu UE w odniesieniu do wymogów określonych w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 9 można stosować wirtualne metody badania jako alternatywę dla procedur badania, o których mowa w ust. 3.

8. Wirtualne metody badania muszą spełniać warunki określone w aktach delegowanych przyjętych na podstawie ust. 9.

9. W celu zapewnienia takiej samej miarodajności wyników uzyskanych w drodze zastosowania wirtualnej metody badania jak w przypadku badań fizycznych, Komisja jest uprawniona do przyjmowania – zgodnie z art. 50 – aktów delegowanych uzupełniających niniejsze rozporządzenie, określających wymagania, których spełnienie można badać z wykorzystaniem wirtualnych metod badania, oraz warunki wykonywania takich badań wirtualnych.