Artykuł 32

1. Państwa członkowskie udzielają homologacji indywidualnej UE maszyn mobilnych nieprzeznaczonych do ruchu drogowego, które spełniają wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu.

2. Wniosek o homologację indywidualną UE maszyny mobilnej nieprzeznaczonej do ruchu drogowego składa właściciel, producent, przedstawiciel mający siedzibę w Unii, oraz wyznaczony do tego celu przez producenta lub importera maszyny mobilnej nieprzeznaczonej do ruchu drogowego.

3. Akty delegowane, o których mowa w art. 16 ust. 2, mogą przewidywać różne przepisy szczegółowe dotyczące maszyn mobilnych nieprzeznaczonych do ruchu drogowego podlegających homologacji indywidualnej UE. Przepisy te obejmują procedury badania, o których mowa w art. 22 ust. 3 lit. b) i c), i przewidują stosowanie nieniszczących i uproszczonych procedur w celu wykazania zgodności poszczególnych maszyn mobilnych nieprzeznaczonych do ruchu drogowego za pomocą oceny fizycznej, wirtualnej i mechanicznej.

4. Świadectwu homologacji indywidualnej UE nadaje się niepowtarzalny numer wydawany zgodnie ze zharmonizowanym systemem numeracji i umożliwiający co najmniej identyfikację państwa członkowskiego, które udzieliło homologacji indywidualnej UE.

5. Komisja przyjmuje akty wykonawcze określające wzór i system numeracji świadectw homologacji indywidualnej UE. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 49 ust. 2.