Artykuł 15

1. Użytkownicy, o których mowa w art. 14 ust. 3, mogą występować z wnioskami o usługi z rezerwy cyberbezpieczeństwa UE w celu wsparcia reagowania na poważne incydenty w cyberbezpieczeństwie, incydenty w cyberbezpieczeństwie na dużą skalę lub incydenty równoważne incydentom w cyberbezpieczeństwie na dużą skalę oraz wstępnego usuwania skutków takich incydentów.

2. Aby otrzymać wsparcie z rezerwy cyberbezpieczeństwa UE, użytkownicy, o których mowa w art. 14 ust. 3, podejmują wszelkie odpowiednie środki łagodzące skutki incydentu, w odniesieniu do którego wystąpiono z wnioskiem o wsparcie, obejmujące, w stosownych przypadkach, zapewnienie bezpośredniej pomocy technicznej i innych zasobów, aby wspomóc reagowanie na incydent, oraz działania służące usunięciu skutków incydentu.

3. Wnioski o wsparcie przekazuje się instytucji zamawiającej w następujący sposób:

a) w przypadku użytkowników, o których mowa w art. 14 ust. 3 lit. a) niniejszego rozporządzenia – za pośrednictwem pojedynczego punktu kontaktowego wyznaczonego lub ustanowionego zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy (UE) 2022/2555;

b) w przypadku użytkownika, o którym mowa w art. 14 ust. 3 lit. b) – przez tego użytkownika;

c) w przypadku użytkowników, o których mowa w art. 14 ust. 3 lit. c) – za pośrednictwem pojedynczego punktu kontaktowego, o którym mowa w art. 19 ust. 9.

4. W przypadku wniosków od użytkowników, o których mowa w art. 14 ust. 3 lit. a), państwa członkowskie informują sieć CSIRT oraz, w stosownych przypadkach, EU-CyCLONe o wnioskach od swoich użytkowników o wsparcie w reagowaniu na incydenty i we wstępnym usuwaniu skutków incydentów na podstawie niniejszego artykułu.

5. Wnioski o wsparcie w reagowaniu na incydenty i we wstępnym usuwaniu skutków incydentów zawierają:

a) odpowiednie informacje na temat podmiotu, na który incydent ma wpływ, oraz potencjalnych skutków incydentu dla:

(i) w przypadku użytkowników, o których mowa w art. 14 ust. 3 lit. a) – państw członkowskich i użytkowników, których dotyczy dany incydent, w tym ryzyka rozprzestrzenienia się incydentu na inne państwo członkowskie;

(ii) w przypadku użytkownika, o którym mowa w art. 14 ust. 3 lit. b) – instytucji, organów i jednostek organizacyjnych Unii, których to dotyczy;

(iii) w przypadku użytkowników, o których mowa w art. 14 ust. 3 lit. c) – państw trzecich stowarzyszonych z programem „Cyfrowa Europa”, których to dotyczy;

b) informacje na temat usługi, której dotyczy wniosek, wraz z informacjami na temat planowanego wykorzystania wsparcia, którego dotyczy wniosek, w tym wskazanie szacowanych potrzeb;

c) odpowiednie informacje o środkach zastosowanych w celu złagodzenia skutków incydentu, w odniesieniu do którego wystąpiono z wnioskiem o wsparcie, o których mowa w ust. 2;

d) w stosownych przypadkach – dostępne informacje na temat innych form wsparcia dostępnych dla podmiotu, którego dotyczy dany incydent.

6. ENISA, we współpracy z Komisją i EU-CyCLONe, opracowuje wzór ułatwiający składanie wniosków o wsparcie z rezerwy cyberbezpieczeństwa UE.

7. Komisja może w drodze aktów wykonawczych doprecyzować szczegółowe ustalenia proceduralne dotyczące sposobu, w jaki należy składać wnioski o usługi wsparcia z rezerwy cyberbezpieczeństwa UE i sposobu, w jaki należy odpowiadać na te wnioski zgodnie z niniejszym artykułem, art. 16 ust. 1 i art. 19 ust. 10, w tym ustalenia dotyczące składania takich wniosków oraz udzielania odpowiedzi i wzorów sprawozdań, o których mowa w art. 16 ust. 9. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 24 ust. 2.