Artykuł 19

1. Zezwolenie na wywóz jest niezbędne do wyprowadzenia z obszaru celnego Unii towarów umieszczonych w wykazie.

2. O zezwolenie na wywóz może wystąpić eksporter upoważniony na podstawie dyrektywy (UE) 2021/555 do wytwarzania, nabywania, posiadania towarów umieszczonych w wykazie lub handlu nimi. Zezwolenie na wywóz wydawane jest przez właściwy organ państwa członkowskiego, w którym eksporter ma siedzibę.

3. Zezwolenie na wywóz zawiera informacje wymienione w załączniku III i jest wydawane za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń w jednej z następujących form:

a) jednokrotne zezwolenie lub zezwolenie wydane jednemu konkretnemu eksporterowi, obejmujące jedną wysyłkę jednej lub większej liczby sztuk towarów umieszczonych w wykazie do określonego użytkownika końcowego lub odbiorcy w państwie trzecim;

b) zezwolenie wielokrotne lub zezwolenie wydane jednemu konkretnemu eksporterowi, obejmujące wielokrotną wysyłkę jednej lub większej liczby sztuk towarów umieszczonych w wykazie do kilku określonych użytkowników końcowych lub odbiorców w jednym lub kilku państwach trzecich;

c) generalne krajowe zezwolenie na wywóz zezwalające bezpośrednio na wywóz towarów umieszczonych w wykazie przez eksporterów mających siedzibę na terytorium państwa członkowskiego, które wydaje generalne krajowe zezwolenie na wywóz, jeżeli ci eksporterzy spełniają wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu i warunki określone w generalnym krajowym zezwoleniu na wywóz; lub

d) generalne unijne zezwolenie dostępne jedynie dla upoważnionych przedsiębiorców w zakresie bezpieczeństwa i ochrony na podstawie art. 38 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 952/2013, dotyczące wywozu towarów umieszczonych w wykazie należących do kategorii B lub C do określonych państw przeznaczenia.

4. Jeżeli towary umieszczone w wykazie znajdują się w jednym lub kilku państwach członkowskich innych niż państwo członkowskie, w którym złożono wniosek o wydanie zezwolenia na wywóz, fakt ten odnotowuje się we wniosku. Właściwy organ państwa członkowskiego, do którego złożono wniosek o wydanie zezwolenia na wywóz, zasięga opinii właściwego organu lub organów pozostałych zainteresowanych państw członkowskich i przekazuje stosowne informacje dotyczące wniosku o wydanie zezwolenia na wywóz. Państwa członkowskie, których opinii się zasięga, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym nawiązano z nimi kontakt za pośrednictwem elektronicznego systemu wydawania zezwoleń, powiadamiają o wszelkich sprzeciwach wobec wydania takiego zezwolenia; dla państwa członkowskiego, w którym złożono wniosek, sprzeciwy te są wiążące.

5. W przypadku gdy dana osoba nie jest uprawniona do występowania o zezwolenie na wywóz zgodnie z ust. 2, właściwy organ nie przyjmuje wniosku.

6. Państwa członkowskie mogą przyjąć generalne krajowe zezwolenia na wywóz ustanawiające krajowe wymogi dotyczące wywozu towarów umieszczonych w wykazie. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają Komisję i pozostałe państwa członkowskie o każdym generalnym krajowym zezwoleniu na wywóz wydanym na podstawie ust. 3 lit. c), podając jego uzasadnienie. Państwa członkowskie podają Komisji i pozostałym państwom członkowskim opis kontrolowanych towarów, a także informują je o państwach przeznaczenia oraz o warunkach i wymogach dotyczących użytkowania. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają również Komisję i pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zmianach w tak przyjętych generalnych krajowych zezwoleniach. Komisja publikuje takie powiadomienia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.