Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2022/996 wprowadza się następujące zmiany:

1) art. 2 pkt 14 otrzymuje brzmienie:

„14)

»jednostka certyfikująca« oznacza niezależną akredytowaną jednostkę oceniającą zgodność, która zawiera umowę z systemem dobrowolnym lub krajowym uznanym przez Komisję Europejską zgodnie z art. 30 ust. 4–6 dyrektywy (UE) 2018/2001, aby świadczyć usługi certyfikacji surowców lub paliw poprzez przeprowadzanie audytów działalności podmiotów gospodarczych oraz wydawanie certyfikatów w imieniu systemów dobrowolnych lub krajowych z wykorzystaniem ich systemu certyfikacji”;

2) w art. 11 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„

Wymogi dotyczące jednostek certyfikujących i ich audytorów

”;

b) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Jednostka certyfikująca musi być akredytowana zgodnie z normą EN ISO/IEC 17065.

Jeżeli jednostka certyfikująca prowadzi działania w zakresie weryfikacji, korzystając ze swoich zasobów wewnętrznych lub innych zasobów podlegających jej bezpośredniej kontroli, musi ona również spełniać mające zastosowanie wymogi EN ISO/IEC 17029 i EN ISO 14065. Jednostka certyfikująca wykorzystuje do działań w zakresie weryfikacji wyłącznie inne zasoby pochodzące z akredytowanych jednostek, które spełniają mające zastosowanie wymogi EN ISO/IEC 17029 i EN ISO 14065.

Akredytację jednostki certyfikującej przeprowadza krajowa jednostka akredytująca zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 765/2008 i obejmuje ona szczególny zakres certyfikacji dobrowolnego lub krajowego systemu wchodzącego w zakres dyrektywy (UE) 2018/2001.

W ramach oceny systemów dobrowolnych lub krajowych zgodnie z art. 30 ust. 4, 5 i 6 dyrektywy (UE) 2018/2001 Komisja ocenia również, po konsultacji z Europejską Współpracą w Dziedzinie Akredytacji, czy metodyki, zasady i protokoły systemów dobrowolnych lub krajowych nadają się do akredytacji do celów niniejszego artykułu. Wnioski z oceny przydatności systemów dobrowolnych i krajowych do akredytacji włącza się do sprawozdań z oceny technicznej przygotowywanych przez Komisję i przedstawianych państwom członkowskim w ramach procesu uznawania systemów dobrowolnych i krajowych zgodnie z art. 30 ust. 4 i 6 dyrektywy (UE) 2018/2001.

Metodyki, zasady i protokoły systemów dobrowolnych i krajowych, które zostały uznane przez Komisję przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia lub w dniu 24 lutego 2025 r., są oceniane przez Komisję do dnia 31 grudnia 2025 r., po konsultacji z Europejską Współpracą w Dziedzinie Akredytacji, w celu zapewnienia, że nadają się one do akredytacji zgodnie z niniejszym ustępem”;

3) art. 28 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Art. 11 ust. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2027 r.

”.