Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2025/386 z dnia 24 lutego 2025 r. w sprawie wykonania art. 8a rozporządzenia (WE) nr 765/2006 dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją na Białorusi i udziałem Białorusi w agresji Rosji wobec Ukrainy

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Załącznik

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1) w tabeli „A. Osoby fizyczne, o których mowa w art. 2 ust. 1” wprowadza się następujące zmiany:

a) skreśla się następujący zdublowany wpis:

„251.

Iryna Vladimirovna PADKAVYRAVA”;

b) skreśla się wpis dotyczący następującej osoby zmarłej:

„30.

Uladzimir Viktaravich KALACH”;

c) wpisy 26, 108, 112, 125, 166, 195, 196, 258, 260, 261 otrzymują brzmienie:

Imię i nazwisko (transliteracja ang. z jęz. białoruskiego) (transliteracja ang. z jęz. rosyjskiego)

Imię i nazwisko (pisownia białoruska) (pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Przyczyny umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„26.

Ivan Yurievich SAKALOUSKI

Ivan Yurievich SOKOLOVSKI

Iван Юр’евіч САКАЛОЎСКI

Иван Юрьевич СОКОЛОВСКИЙ

Stanowisko(a): dyrektor ośrodka penitencjarnego Akrestina w Mińsku

Data urodzenia: 17.11.1979

Płeć: mężczyzna

Jako dyrektor ośrodka penitencjarnego Akrestina w Mińsku Ivan Sakalouski jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym tortury, obywateli przebywających w tym ośrodku zatrzymania po wyborach prezydenckich w 2020 r.

2.10.2020

108. Sviatlana Anatoleuna LYUBETSKAYA

Svetlana Anatolevna LYUBETSKAYA

Святлана Анатольеўна ЛЮБЕЦКАЯ

Светлана Анатольевна ЛЮБЕЦКАЯ

Stanowisko(a): sędzia Trybunału Konstytucyjnego Białorusi, była członkini Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi, była przewodnicząca Stałej Komisji ds. Prawa

Data urodzenia: 3.6.1971

Miejsce ur.: ZSRR (obecnie Ukraina)

Płeć: kobieta

Obywatelstwo: białoruskie

Jako była przewodnicząca komisji parlamentarnej ds. prawa jest odpowiedzialna za przyjęcie nowego kodeksu wykroczeń administracyjnych (wszedł w życie w dniu 1 marca 2021 r.), który upoważnia do arbitralnych aresztowań i nakłada zwiększoną odpowiedzialność za uczestnictwo w imprezach masowych, w tym za eksponowanie symboli politycznych. Z racji prowadzenia takich działań ustawodawczych jest odpowiedzialna za poważne naruszenia praw człowieka, w tym wolności pokojowego zgromadzania się, oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji. Te działania ustawodawcze poważnie osłabiają również demokrację i praworządność na Białorusi.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako sędzia Trybunału Konstytucyjnego powołana przez Aleksandra Łukaszenkę.

21.6.2021

112. Siarhei Aliaksandravich GUSACHENKA

Sergey Alexandrovich GUSACHENKO

Сяргей Аляксандравiч ГУСАЧЭНКА

Сергей Александрович ГУСАЧЕНКО

Stanowisko(a): pierwszy wiceprezes Państwowej Spółki Radiowo-Telewizyjnej Republiki Białorusi (Belteleradio Company)

Data urodzenia: 5.11.1983

Miejsce ur.: Mińsk, ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Tel./biuro: + 375 (17) 369-90-15

Jako pierwszy wiceprezes Belteleradio Company (Państwowej Spółki Radiowo-Telewizyjnej), autor i gospodarz cotygodniowego propagandowego programu telewizyjnego »Gławnyj efir«, chętnie dostarczał białoruskiej publiczności fałszywych informacji o wynikach wyborów, protestach, represjach przeprowadzanych przez władze państwowe i działaniach reżimu Łukaszenki, które polegają na ułatwianiu nielegalnego przekraczania zewnętrznych granic Unii. Jest bezpośrednio odpowiedzialny za sposób, w jaki telewizja państwowa przedstawia informacje o sytuacji w kraju, udzielając tym samym wsparcia władzom, w tym Łukaszence.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki.

21.6.2021

125. Mikhail Safarbakovich GUTSERIEV

Микаил (Михаил) Сафарбекович ГУЦЕРИЕВ

Stanowisko(a): biznesmen, udziałowiec i prezes zarządu spółki Slavkali, prezes zarządu i udziałowiec spółek: JSC Mospromstroi, Industrial Financial Group Safmar JSC, LLC Proekt Grad,

członek zarządu i udziałowiec spółki JSC NKNeftisa

Data urodzenia: 9.3.1958

Miejsce ur.: Miejsce urodzenia: Akmolinsk (Akmolińsk), ZSRR (obecnie Kazachstan)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: rosyjskie

Michaił Gucerjew jest prominentnym rosyjskim biznesmenem, mającym interesy gospodarcze na Białorusi w sektorach energii, potasu, hotelarsko-gastronomicznym i innych. Jest wieloletnim znajomym Aleksandra Łukaszenki i dzięki temu powiązaniu zgromadził znaczne bogactwo oraz zdobył wpływy wśród elity politycznej na Białorusi. »Safmar«, przedsiębiorstwo, które było kontrolowane przez Gucerjewa, było jedynym rosyjskim koncernem naftowym, który kontynuował dostarczanie białoruskim rafineriom ropy podczas kryzysu energetycznego między Białorusią a Rosją na początku 2020 r.

Gucerjew wspierał również Łukaszenkę w sporach z Rosją dotyczących dostaw ropy. Gucerjew był prezesem zarządu i udziałowcem spółki »Slavkali«, które buduje kopalnię i zakład przetwarzania chlorku potasu Neżinskij na terenie starobińskiego złoża soli potasowych koło Lubania. To największa inwestycja na Białorusi, o wartości 2 mld USD. Łukaszenko obiecał Gucerjewowi, że, aby go uhonorować, zmieni nazwę Lubania na »Gucerjewsk«.

Jego pozostała działalność na Białorusi obejmowała też stacje paliw i magazyny ropy naftowej, a także hotel, centrum biznesowe i terminal lotniczy w Mińsku. Łukaszenko podziękował również Gucerjewowi za wkłady finansowe na rzecz organizacji charytatywnych i za zainwestowanie miliardów dolarów na Białorusi.

Gucerjew oświadczył również, że jest właścicielem rezydencji, która faktycznie należy do Łukaszenki, a tym samym krył go, kiedy dziennikarze rozpoczęli dochodzenie w sprawie majątku Łukaszenki. Gucerjew wziął udział w potajemnej inauguracji nowej kadencji Łukaszenki w dniu 23 września 2020 r. W październiku 2020 r. Łukaszenka i Gucerjew pojawili się na otwarciu cerkwi prawosławnej, którą Gucerjew sponsorował.

Gucerjew wspomagał zakup tomografów komputerowych dla Białorusi podczas kryzysu związanego z COVID-19. Gucerjew uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

21.6.2021

166. Aleh Siarheevich HAIDUKEVICH

Oleg Sergeevich GAIDUKEVICH

Алег Сяргеевіч ГАЙДУКЕВIЧ

Олег Сергеевич ГАЙДУКЕВИЧ

Stanowisko(a): wiceprzewodniczący Stałej Komisji do Spraw Międzynarodowych w Izbie Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego, członek delegacji Zgromadzenia Narodowego ds. kontaktów ze Zgromadzeniem Parlamentarnym Rady Europy, przewodniczący Partii Liberalno-Demokratycznej Białorusi

Data urodzenia: 26.3.1977

Miejsce ur.: Mińsk, ZSRR (obecnie Białoruś)

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Osobisty numer identyfikacyjny: 3260377A081PB9

Numer paszportu: MP2663333

Aleh Hajdukiewicz jest wiceprzewodniczącym Stałej Komisji do Spraw Międzynarodowych w Izbie Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego oraz członkiem delegacji Zgromadzenia Narodowego ds. kontaktów ze Zgromadzeniem Parlamentarnym Rady Europy. Wydawał oświadczenia publiczne, w których pochwalał przekierowanie do Mińska w dniu 23 maja 2021 r. pasażerskiego statku powietrznego wykonującego lot FR4978. Ta umotywowana politycznie decyzja została podjęta bez właściwego uzasadnienia i miała na celu aresztowanie i zatrzymanie opozycyjnego dziennikarza Ramana Pratasiewicza i Sofii Sapiegi oraz stanowi formę represji wobec społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji na Białorusi.

Wydawał też oświadczenia publiczne, w których sugerował, że białoruscy przywódcy opozycyjni mogą być zatrzymywani za granicą i transportowani na Białoruś »w bagażniku samochodowym«, tym samym popierając trwające obecnie prześladowanie białoruskiej demokratycznej opozycji i dziennikarzy przez siły bezpieczeństwa.

Jest przewodniczącym Partii Liberalno-Demokratycznej Białorusi, która popiera Łukaszenkę.

Wspiera zatem reżim Łukaszenki.

21.6.2021

195. Ivan Ivanavich GALAVATYI

Ivan Ivanovich GOLOVATY

Iван Iванавiч ГАЛАВАТЫ

Иван Иванович ГОЛОВАТЫЙ

Stanowisko(a): były dyrektor generalny spółki akcyjnej »Bielaruskali«, prezes rady nadzorczej JSC Belarussian Potash Company, pierwszy wicedyrektor Nedra Nezhin,

członek Stałej Komisji Spraw Zagranicznych i Bezpieczeństwa Narodowego Rady Republiki w ramach Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi

Data urodzenia: 15.6.1976

Miejsce ur.: osada Pohost, rejon soligorski, obwód miński, Białoruś

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jest byłym dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa państwowego Bielaruskali, które jest dla reżimu Łukaszenki źródłem znacznych dochodów i obcych walut. Jest byłym członkiem Rady Republiki i Zgromadzenia Narodowego. Zajmuje również wiele innych wysokich stanowisk na Białorusi i w trakcie swojej kariery otrzymał wiele nagród państwowych, w tym od Łukaszenki. Jest ściśle związany z Łukaszenką i członkami jego rodziny. Aleksander Łukaszenka zaproponował wysłanie Iwana Haławatego na stanowisko ambasadora do jednego z krajów należących do Wspólnoty Niepodległych Państw. Uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

Jako były dyrektor generalny Bielaruskali był bezpośrednio zaangażowany w prowadzone przez reżim Łukaszenki we współpracy z Rosją przesiedlenia ukraińskich dzieci z okupowanych terytoriów. Wspiera on zatem reżim Łukaszenki. Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako pierwszy wicedyrektor Nedra Neżin, spółki, która według doniesień jest następczynią spółki Slavkali – głównego producenta potasu na Białorusi.

Pracownicy spółki akcyjnej »Bielaruskali«, którzy wzięli udział w strajkach i pokojowych demonstracjach po sfałszowanych wyborach prezydenckich na Białorusi w sierpniu 2020 r., zostali pozbawieni premii i zwolnieni. Łukaszenka osobiście groził zastąpieniem strajkujących górnikami z Ukrainy. Iwan Haławaty jako dyrektor Bielaruskali jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego.

3.6.2022

196. Aliaksandr Uladzimirovich KARNIENKA

Alexander Vladimirovich KORNIENKO

Аляксандр Уладзiмiравiч КАРНIЕНКА

Александр Владимирович КОРНИЕНКО

Stanowisko(a): były kierownik kolonii karnej IK-17 Szkłów, podpułkownik Służby Wewnętrznej

inspektor powiatowy, Departament Spraw Wewnętrznych Komitetu Wykonawczego powiatu słuckiego

Data urodzenia: 9.1.1979

Płeć: mężczyzna

Obywatelstwo: białoruskie

Jako były kierownik kolonii karnej IK-17 w Szkłowie jest odpowiedzialny za nieludzkie i poniżające traktowanie, w tym torturowanie, więźniów politycznych i innych obywateli osadzonych w tej kolonii karnej po wyborach prezydenckich w 2020 r. i późniejszych pokojowych protestach. Był kierownikiem kolonii karnej w momencie śmierci więźnia politycznego Witolda Aszuraka, który zmarł w tej kolonii karnej w niewyjaśnionych okolicznościach w dniu 21 maja 2021 r.

Jest zatem odpowiedzialny za poważne naruszenia praw człowieka oraz za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako urzędnik Komitetu Wykonawczego powiatu słuckiego.

3.8.2023

258. Viktar Arkadzievich SHAUTSOU

Viktor Arkadievich CHEVTSOV

Вiктар Аркадзьевiч ШАЎЦОЎ

Виктор Аркадьевич ШЕВЦОВ

Stanowisko(a): biznesmen, inwestor

Data urodzenia: 5.12.1963

Miejsce ur.: wieś Razumawa, obwód witebski, Białoruś

Obywatelstwo: białoruskie

Płeć: mężczyzna

Numer paszportu: MP4572331, wydany 12.2.2021

Osobisty numer identyfikacyjny: 3051263A036PB7

Biznesmen prowadzący interesy na Białorusi.

Jako konsul honorowy Filipin na Białorusi wspiera reżim Łukaszenki. Ponadto czerpie z tego reżimu korzyści poprzez interesy w Banku Reshenie, który z kolei posiada interesy w kompleksie muzealnym w Dudutkach i jest zaangażowany w jego działalność; muzeum to czerpie korzyści z budżetu państwowego Białorusi.

Wiktar Szaucou wspiera zatem reżim Łukaszenki i uzyskuje z niego korzyści.

5.8.2024

260. Anton Genadzevich DUDAL

Anton Gennadievich DUDAL

Антон Генадзевіч ДУДАЛЬ

Антон Геннадьевич ДУДАЛЬ

Stanowisko(a): były sędzia sądu dla obwodu bobrujskiego i miasta Bobrujsk, prezes sądu dla rejonu kirowskiego

Obywatelstwo: białoruskie

Data urodzenia: 11.8.1986

Płeć: mężczyzna

Osobisty numer identyfikacyjny: 3110886M079PB3

Anton Dudal był sędzią sądu dla obwodu bobrujskiego i miasta Bobrujsk. Został powołany przez Aleksandra Łukaszenkę w 2019 r. Wydawał umotywowane politycznie wyroki, w tym na obywateli Białorusi, którzy wyrażali opinie na temat prezydenta. Jedną z osób skazał również za działanie w samoobronie przeciwko brutalności organów ścigania. Przeniósł Andreja Saczeukę do więzienia w Mohylewie.

Jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako prezes sądu dla rejonu kirowskiego.

5.8.2024

261. Mikalai Vasilievich SIARHEEVICH

Nikolai Vasilievich SERGEEVICH

Мікалай Васільевіч СЯРГЕЕВIЧ

Николай Васильевич СЕРГЕЕВИЧ

Stanowisko(a): były sędzia sądu dla rejonu żłobińskiego w obwodzie homelskim, prezes sądu dla rejonu czeczerskiego

Obywatelstwo: białoruskie

Data urodzenia: 22.8.1983

Płeć: mężczyzna

Osobisty numer identyfikacyjny: 3220883H026PB7

Były białoruski sędzia sądu dla rejonu żłobińskiego w obwodzie homelskim. Został powołany przez Aleksandra Łukaszenkę. Wydawał umotywowane politycznie wyroki na obywateli Białorusi, którzy wyrażali opinie krytykujące sfałszowane wybory prezydenckie w 2020 r., w tym na osoby uczestniczące w protestach w Żłobinie.

Jest zatem odpowiedzialny za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego i demokratycznej opozycji.

Nadal odgrywa aktywną rolę w reżimie Łukaszenki jako prezes sądu dla rejonu czeczerskiego.

5.8.2024”

2) w tabeli „B. Osoby prawne, podmioty i organy, o których mowa w art. 2 ust. 1” wpisy 13 i 27 otrzymują brzmienie:

Nazwa (transliteracja ang. z jęz. białoruskiego) (transliteracja ang. z jęz. rosyjskiego)

Nazwa (pisownia białoruska) (pisownia rosyjska)

Informacje umożliwiające identyfikację

Przyczyny umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie

„13.

Minskii Avtomobilnyi Zavod (MAZ)/OJSC »MAZ«

Open Joint Stock Company »Minsk Automobile Works« – spółka zarządzająca holdingu »BELAVTOMAZ«

ААТ »Мiнскi аўтамабiльны завод«

ОАО »Минский автомобильный завод«

Adres: Socialisticheskaya 2, 220021 Minsk, Belarus

Strona internetowa: http://maz.by/

Data rejestracji: 16.7.1944

Nr tel. + 375 (17) 217-22-22; + 8000 217-22-22

Mińska Fabryka Samochodów OJSC (MAZ) jest jednym z największych państwowych producentów samochodów na Białorusi. Łukaszenka opisał ją jako »jedno z najważniejszych przedsiębiorstw przemysłowych w kraju«. Jest źródłem dochodów dla reżimu Łukaszenki. OJSC MAZ udostępniło swoje obiekty i wyposażenie na potrzeby zorganizowania politycznego wiecu poparcia dla reżimu. Ponadto, w związku z udziałem Białorusi w rosyjskiej wojnie napastniczej przeciwko Ukrainie, MAZ dostarcza armii rosyjskiej ciężarówki wojskowe, które są także używane do działań wojskowych na terytorium Ukrainy. OJSC MAZ uzyskuje zatem korzyści z reżimu Łukaszenki i wspiera ten reżim.

Pracowników OJSC MAZ, którzy wzięli udział w strajkach i pokojowych demonstracjach po sfałszowanych wyborach na Białorusi w sierpniu 2020 r., zarząd przedsiębiorstwa zastraszał, a następnie zwolnił. Grupę pracowników zamknięto w zakładzie, aby uniemożliwić im dołączenie do innych demonstrantów. OJSC MAZ jest zatem odpowiedzialne za represjonowanie społeczeństwa obywatelskiego oraz wspiera reżim Łukaszenki.

21.06.2021

27. Open Joint Stock Company »Belshina«

AAT »Белшина«

ОАО »Белшина«

Adres: 4 Minskoe Shosse St., 213824 Bobruisk, Belarus

Data rejestracji: 10.1.1994

Numer ewidencyjny: 700016217

Strona internetowa: http://www.belshinajsc.by/

OJSC Belshina jest jednym z wiodących państwowych przedsiębiorstw na Białorusi i dużym producentem opon samochodowych. W latach 2022 i 2023 jego rentowność wynosiła 9 %, co zostało potwierdzone przez wicepremiera Białorusi Piotra Parchomczyka. Państwo białoruskie uzyskuje bezpośrednie dochody z zysków wypracowywanych przez to przedsiębiorstwo. Ponadto Belshina dostarcza opony wojsku rosyjskiemu działającemu w Ukrainie, tym samym wspierając udział Białorusi w rosyjskiej wojnie napastniczej przeciwko Ukrainie. Belshina wspiera zatem reżim Łukaszenki.

Jego pracownicy, którzy protestowali i strajkowali po białoruskich wyborach prezydenckich w 2020 r., zostali zwolnieni i zmuszeni do złożenia wypowiedzenia pod pretekstem niestawienia się w pracy. Oprócz tego więźniowie polityczni są zmuszani przez państwo do wykonywania niebezpiecznych prac dla przedsiębiorstwa Belshina. Ponadto Belshina otrzymuje pomoc państwa w postaci spłaty zadłużenia i odraczania płatności podatku VAT od importu. Rząd Białorusi zezwala także organom państwowym na zakup wyrobów Belshiny bez przetargu. Belshina uzyskuje zatem korzyści od reżimu Łukaszenki oraz odpowiada za represje wobec społeczeństwa obywatelskiego

2.12.2021”