Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2025/415 z dnia 13 grudnia 2024 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/1114 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających dostosowanie się do wymogu w zakresie funduszy własnych i minimalne cechy programów testów warunków skrajnych emitentów tokenów powiązanych z aktywami i tokenów będących e-pieniądzem

Artykuł 5

W mocy

Opracowanie programu testów warunków skrajnych

1. Emitenci tokenów powiązanych z aktywami lub tokenów będących e-pieniądzem zapewniają, aby ich program testów warunków skrajnych był wykonalny i realistyczny oraz aby testy warunków skrajnych prowadziły do świadomego podejmowania decyzji na wszystkich szczeblach zarządzania w odniesieniu do wszystkich istniejących i potencjalnych rodzajów ryzyka mających istotny wpływ na sytuację finansową emitenta.

2. Emitenci tokenów powiązanych z aktywami lub tokenów będących e-pieniądzem regularnie dokonują przeglądu i oceny swojego programu testów warunków skrajnych w celu określenia jego skuteczności, solidności i odpowiedniości zarówno w odniesieniu do charakterystyki ryzyka samego emitenta, jak i wyemitowanych przez niego tokenów, oraz aktualizują ten program. Oceny tej dokonuje się co roku i musi ona w pełni odzwierciedlać warunki zewnętrzne i wewnętrzne.

3. Opracowując program testów warunków skrajnych, emitenci tokenów powiązanych z aktywami lub tokenów będących e-pieniądzem uwzględniają wszystkie następujące elementy:

a) skuteczność programu w osiąganiu zamierzonych celów;

b) potrzebę usprawnień;

c) zidentyfikowane czynniki ryzyka, uzasadnienie i projekt stosownych scenariuszy, założenia modelu i wrażliwość wyników na te założenia, a także rolę oceny eksperckiej w celu zapewnienia, by testom towarzyszyła rzetelna analiza;

d) skuteczność modelu, w tym jego skuteczność przy zastosowaniu danych spoza próby, takich jak dane, które nie zostały wykorzystane do opracowania modelu;

e) sposoby uwzględnienia ewentualnej niekorzystnej sytuacji w zakresie wypłacalności i płynności;

f) adekwatność ewentualnych wzajemnych powiązań między testami warunków skrajnych w zakresie wypłacalności a testami warunków skrajnych w zakresie płynności;

g) informacje zwrotne otrzymane od właściwych organów w kontekście ich testów nadzorczych lub innych testów warunków skrajnych;

h) adekwatność infrastruktury danych (wdrożenie systemów i jakość danych);

i) odpowiedni poziom zaangażowania kadry kierowniczej wyższego szczebla i organu zarządzającego;

j) wszystkie założenia, w tym założenia biznesowe lub zarządcze, oraz przewidywane działania zarządcze, uwzględniające cel, rodzaj i wyniki testów warunków skrajnych, w tym ocenę wykonalności działań zarządczych w warunkach skrajnych i w zmieniającym się otoczeniu biznesowym;

k) adekwatność i przejrzystość odpowiedniej dokumentacji.

4. Wszystkie rodzaje testów warunków skrajnych przeprowadzane w ramach programu testów warunków skrajnych są odpowiednio udokumentowane.

5. Program testów warunków skrajnych jest oceniany w całej organizacji, na przykład przez komitet ds. ryzyka i audytorów wewnętrznych. W ocenie tego procesu biorą również udział jednostki gospodarcze, które nie są odpowiedzialne za opracowanie i stosowanie programu, lub eksperci zewnętrzni, wykorzystując swoją wiedzę specjalistyczną w zakresie określonych zagadnień.

6. Emitenci tokenów powiązanych z aktywami lub tokenów będących e-pieniądzem zapewniają, by zarówno w odniesieniu do wstępnego projektu, jak i oceny programu testów warunków skrajnych, prowadzono skuteczny dialog z udziałem ekspertów ze wszystkich obszarów działalności emitenta oraz by program i jego aktualizacje były odpowiednio weryfikowane przez kadrę kierowniczą wyższego szczebla i organ zarządzający emitenta, którzy są również odpowiedzialni za monitorowanie realizacji programu i nadzór nad nim.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.