Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/1375 wprowadza się następujące zmiany:

1) rozdział I otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ I

REFERENCYJNA METODA WYKRYWANIA

1. Referencyjną metodą wykrywania do celów badania próbek na obecność włośni jest ISO 18743:2015/Amd1:2023.

2. Następujące zasady mają zastosowanie wyłącznie do badania mięsa świń domowych:

a) Z całych tusz świń domowych – z wyjątkiem macior hodowlanych i knurów – pobiera się próbkę o masie przynajmniej 1 g z filaru przepony w przejściu części mięśniowej w część ścięgnistą. Do pobierania próbek można użyć specjalnej pincety pod warunkiem zagwarantowania dokładności pobierania pomiędzy 1,00 a 1,15 g.

W przypadku całych tusz macior hodowlanych i knurów pobiera się większą próbkę o masie przynajmniej 2 g z filaru przepony w przejściu części mięśniowej w część ścięgnistą.

W przypadku braku filarów przepony pobiera się próbkę o masie 2 g z części żebrowej lub części mostkowej przepony lub z mięśni szczęki, języka lub mięśni brzucha świń domowych – z wyjątkiem macior hodowlanych i knurów, a z tych samych tkanek macior hodowlanych i knurów pobiera się próbkę o masie 4 g.

b) W przypadku kawałków mięsa pobiera się próbkę o masie przynajmniej 5 g z mięśni poprzecznie prążkowanych i o małej zawartości tłuszczu, w miarę możliwości z miejsca w pobliżu kości lub ścięgien. Próbkę o tej samej masie należy pobrać z mięsa, które nie będzie poddawane pełnej obróbce cieplnej ani nie jest przeznaczone do innych rodzajów przetwarzania poubojowego.”;

2) w rozdziale II wprowadza się następujące zmiany:

a) w następujących przepisach wyrażenie „ISO 18743:2015” zastępuje się wyrażeniem „ISO 18743:2015/Amd1:2023”:

(i) część A pkt 1 lit. o) i część A pkt 1 lit. q) akapit drugi;

(ii) część A pkt 3 ppkt IV zdanie pierwsze i ostatnie;

(iii) część C pkt 1 lit. f) akapit drugi;

(iv) część D pkt 1 lit. m) akapit drugi;

(v) część D pkt 3 ppkt II nagłówek; oraz

(vi) część D pkt 3 ppkt III akapit pierwszy i ostatni;

b) część A pkt 2, część B pkt 2, część C pkt 2 i część D pkt 2 otrzymują brzmienie:

„2. Pobieranie próbek do badania metodą wytrawiania i ich gramatura

Jak określono w rozdziale I i w pkt 4.2 normy ISO 18743:2015/Amd1:2023 (aby uzyskać więcej informacji, zob. również załączniki A i B do tej normy).”;

c) dodaje się część F w brzmieniu:

„F. Zautomatyzowane wykrywanie włośni (Trichinella spp.) metodą lumiVAST Trichinella

Metoda ta jest uważana za równoważną jedynie w przypadku badania mięsa świń domowych.

Przygotowanie i analizę próbek należy przeprowadzić zgodnie z instrukcjami dostarczonymi przez producenta. Wszystkie przyrządy stosowane w tej metodzie muszą być kalibrowane i konserwowane zgodnie z instrukcjami dostarczonymi przez producenta (producentów).

Jeżeli wynik badania próbki zbiorczej jest dodatni lub wątpliwy, od każdej świni należy pobrać kolejną próbkę o masie 20 g z filaru przepony lub z innej tkanki zgodnie z rozdziałem I.

Próbki o masie 20 g pobrane od pięciu świń należy połączyć i zbadać przy użyciu tej samej metody.

W przypadku uzyskania dodatniego wyniku z grupy pięciu świń należy pobrać kolejną próbkę o masie 20 g od pojedynczych świń w tej grupie i każdą z nich należy poddać oddzielnemu badaniu przy użyciu tej samej metody.

W przypadku uzyskania dodatniego lub wątpliwego wyniku należy przesłać przynajmniej 20 g tkanki mięśniowej świni do krajowego laboratorium referencyjnego w celu potwierdzenia wyniku przy użyciu metody referencyjnej ustanowionej w rozdziale I.

Próbki pasożytów należy przechowywać w alkoholu etylowym 70–90 % w celu konserwacji i identyfikacji na poziomie gatunku w laboratorium referencyjnym UE lub krajowym laboratorium referencyjnym.”.