Artykuł 24k

1. Każde państwo członkowskie udziela zautomatyzowanego dostępu do centralnego VIES, zgodnie z pozwoleniami na dostęp, o których mowa w ust. 3 lit. b):

a) urzędnikom, którzy są upoważnieni przez właściwy organ tego państwa członkowskiego do bezpośredniego dostępu do informacji w centralnym VIES;

b) urzędnikom łącznikowym Eurofisc, o których mowa w art. 36 ust. 1, którzy posiadają osobisty kod identyfikacyjny do centralnego VIES, jeżeli dostęp ten wiąże się z dochodzeniem w sprawie podejrzenia popełnienia oszustwa w dziedzinie VAT lub mającym na celu wykrycie oszustwa w dziedzinie VAT;

c) urzędnikom upoważnionym przez właściwy organ tego państwa członkowskiego, którzy sprawdzają wymogi przewidziane w art. 143 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE.

2. Każde państwo członkowskie udziela zautomatyzowanego dostępu do centralnego VIES, zgodnie z pozwoleniami na dostęp, o których mowa w ust. 3 lit. b):

a) krajowym elektronicznym systemom tego państwa członkowskiego, które sprawdzają wymogi przewidziane w art. 143 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE;

b) krajowym elektronicznym systemom, o których mowa w art. 24g ust. 2, do celów, o których mowa w art. 1 ust. 1 akapit drugi;

c) CESOP, o którym mowa w art. 24a;

d) elektronicznym systemom prowadzącym sprawną wymianę, przetwarzanie i analizę ukierunkowanych informacji na temat oszustw transgranicznych, obsługiwanym przez Eurofisc.

3. Komisja określa w drodze aktu wykonawczego:

a) praktyczne rozwiązania dotyczące wskazania urzędników i systemów elektronicznych, o których mowa w ust. 1 i 2;

b) szczegóły techniczne dotyczące dostępu i szczegółowe pozwolenia na dostęp urzędników i systemów elektronicznych, o których mowa w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, do informacji, o których mowa w art. 24j lit. a)–g), oraz szczegółowych danych w centralnym VIES, do których należy udzielić dostępu.

Ten akt wykonawczy przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.