Artykuł 3d

1. W celu zwiększenia wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji o 30 % zgodnie z art. 22b ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 operatorzy przedkładają właściwemu organowi dokumenty potwierdzające zobowiązanie prawne dotyczące inwestycji, o której mowa w art. 22b ust. 3 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, oraz dokumenty potwierdzające, że inwestycja prowadzi do znacznej redukcji emisji przed 2030 r.

2. Za pierwszym razem operatorzy mogą przedłożyć dowody, o których mowa w ust. 1, do dnia 31 marca 2026 r. wraz ze zweryfikowanym sprawozdaniem dotyczącym neutralności klimatycznej. Jeżeli w kolejnych latach warunki określone w art. 22b ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 są spełnione, operator przedkłada dowody, o których mowa w ust. 1, do dnia 31 marca danego roku wraz ze zweryfikowanym rocznym raportem dotyczącym poziomu działalności.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego właściwy organ może wyznaczyć wcześniejszy termin na przedłożenie dowodów oraz zweryfikowanego sprawozdania dotyczącego neutralności klimatycznej.

3. Właściwy organ ocenia dowody, o których mowa w ust. 1, oraz zweryfikowane sprawozdanie dotyczące neutralności klimatycznej. Na podstawie tej oceny właściwy organ decyduje, czy spełnione zostały warunki zwiększenia wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji określone w art. 22b ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.

4. Aby wykazać, że warunek określony w art. 22b ust. 3 akapit pierwszy lit. e) rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331 jest spełniony, operator przedstawia właściwemu organowi wszystkie dokumenty potwierdzające, że:

a) operator przedłożył zweryfikowane sprawozdanie dotyczące neutralności klimatycznej do dnia 31 marca 2026 r. lub we wcześniejszym terminie określonym przez właściwy organ w odniesieniu do okresu do dnia 31 grudnia 2025 r., a następnie do dnia 31 marca każdego piątego roku w odniesieniu do poprzedniego okresu pięcioletniego;

b) sprawozdanie dotyczące neutralności klimatycznej zostało zweryfikowane jako zadowalające zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/2067, a weryfikator potwierdził, że kamienie milowe i wartości docelowe określone w planie neutralności klimatycznej osiągnięto w odpowiednim okresie pięcioletnim;

c) zweryfikowane sprawozdanie dotyczące neutralności klimatycznej jest zgodne z art. 3b.

5. Jeżeli właściwy organ podjął decyzję, o której mowa w ust. 3, w okresie, na który przydzielane są uprawnienia, operator otrzymuje w roku, w którym właściwy organ podjął tę decyzję, 30 % dodatkowych uprawnień za wszystkie poprzednie lata objęte okresem, na który przydzielane są uprawnienia. Jeżeli odpowiedni okres, na który przydzielane są uprawnienia, obejmuje również lata następujące po roku, w którym właściwy organ podjął decyzję, o której mowa w ust. 3, dodatkowe 30 % uprawnień dodaje się do wstępnej rocznej liczby uprawnień do emisji, które mają zostać przydzielone zgodnie z art. 22b ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331.

6. Dodatkowych 30 % uprawnień nie przyznaje się, jeżeli właściwy organ lub krajowa jednostka akredytująca ustali, że sprawozdanie dotyczące neutralności klimatycznej nie zostało zweryfikowane zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2018/2067.

7. Operator niezwłocznie zwraca dodatkowe 30 % uprawnień w każdym z następujących przypadków:

a) osiągnięcie wartości docelowych i kamieni milowych, o których mowa w art. 10b ust. 4 akapit trzeci lit. b) dyrektywy 2003/87/WE, nie zostało potwierdzone w wyniku weryfikacji przeprowadzonej zgodnie z art. 10b ust. 4 akapit czwarty tej dyrektywy;

b) wartość inwestycji odpowiadająca wartości tego dodatkowego przydziału bezpłatnych uprawnień nie została zainwestowana w celu znacznej redukcji emisji przed 2030 r. zgodnie z art. 10b ust. 4 akapit drugi dyrektywy 2003/87/WE.

8. Jeżeli operator nie zwróci dodatkowych 30 % uprawnień zgodnie z ust. 7, właściwy organ zwraca się do krajowego administratora rejestru o zaprzestanie przydziału bezpłatnych uprawnień dla operatora do momentu zwrotu dodatkowych 30 % uprawnień przez tego operatora. Państwa członkowskie informują Komisję o wszelkich takich wnioskach.”

;

4) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Każdego roku właściwy organ porównuje średni poziom działalności każdej podinstalacji, określony zgodnie z art. 4, z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystywanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień. Jeżeli wartość bezwzględna różnicy między średnim poziomem działalności a historycznym poziomem działalności tej podinstalacji przekracza 15 % tego historycznego poziomu działalności, należy dostosować przydział bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji. Dostosowanie to ma zastosowanie od roku następującego po dwóch latach kalendarzowych wykorzystanych w celu określenia średniego poziomu działalności i dokonuje się go przez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla danej podinstalacji o dokładną wartość procentową zmiany średniego poziomu działalności w porównaniu z historycznym poziomem działalności początkowo wykorzystywanym w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień.

W odniesieniu do podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie oraz podinstalacji wytwarzających emisje procesowe dostosowanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, opiera się na średnim oczekiwanym poziomie działalności. Dostosowań dla każdej z tych podinstalacji dokonuje się wyłącznie w przypadku, gdy wartość bezwzględna dostosowania przekracza 15 %.”

;

b) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. Do celów ust. 1 akapit drugi oraz w przypadku przekroczenia wartości różnicy, o której mowa w ust. 1 akapit pierwszy, prowadzący instalację przypisuje odpowiednie ilości ciepła, paliwa i emisji procesowych do każdego odnośnego produktu zgodnie z metodyką określoną w załączniku I, z zastosowaniem tych samych metod co w przypadku przypisywania danych do podinstalacji, które to metody określono w sekcji 3.2 załącznika VII do rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331. Prowadzący instalację opisuje zastosowane metody w planie metodyki monitorowania zatwierdzonym zgodnie z art. 6 tego rozporządzenia.”

;

c) ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2. W przypadku dokonania dostosowania zgodnie z ust. 1 w okresie, na który przydzielane są uprawnienia, dalsze dostosowania mogą mieć miejsce jedynie wówczas, gdy wartość bezwzględna różnicy między średnim poziomem działalności a historycznym poziomem działalności tej podinstalacji przekracza najbliższy przedział 5 %, powyżej 15 % przedziału, który spowodował wcześniejsze dostosowanie przydziału bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji, poprzez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla odpowiedniej podinstalacji o dokładną wartość procentową zmiany średniego poziomu działalności w stosunku do historycznego poziomu działalności początkowo wykorzystanego w celu określenia przydziału bezpłatnych uprawnień.

W przypadku podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na cieple, podinstalacji objętych wskaźnikiem emisyjności opartym na paliwie i podinstalacji wytwarzających emisje procesowe wartość różnicy, o której mowa w akapicie pierwszym, odnosi się do średniego oczekiwanego poziomu działalności.”

;

d) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Jeżeli podinstalacja zaprzestała działalności, nie jest uprawniona do przydziału bezpłatnych uprawnień na pozostałą część roku kalendarzowego następującą po dniu zaprzestania działalności, na zasadzie proporcjonalnej, a przydział bezpłatnych uprawnień dla tej podinstalacji ustala się na zero, począwszy od roku następującego po zakończeniu działalności.”

;

5) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) uchyla się ust. 1, 2 i 3;

b) ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4. Jeżeli raport dotyczący poziomu działalności przedłożony zgodnie z art. 3 wskazuje, że średnia krocząca z dwóch lat parametru wymienionego w art. 16 ust. 5, art. 19, 20 lub 21 rozporządzenia delegowanego (UE) 2019/331, innego niż poziomy działalności, uległa zmianie o więcej niż 15 % w przypadku podinstalacji, w porównaniu z wartością wykorzystaną w celu określenia początkowego poziomu przydziału bezpłatnych uprawnień, przydział bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji jest dostosowywany, począwszy od roku następującego po upływie dwóch lat wykorzystanych do określenia zmiany parametru.

W przypadku dokonania dostosowania zgodnie z akapitem pierwszym w okresie, na który przydzielane są uprawnienia, dalsze dostosowania parametru mogą mieć miejsce jedynie wówczas, gdy wartość bezwzględna średniej kroczącej odpowiedniego parametru, w porównaniu z wartością wykorzystaną w celu określenia początkowego poziomu przydziału bezpłatnych uprawnień, przekracza najbliższy przedział 5 %, powyżej 15 % przedziału, który spowodował wcześniejsze dostosowanie przydziału bezpłatnych uprawnień dla tej instalacji, poprzez zwiększenie lub zmniejszenie przydziału bezpłatnych uprawnień dla odpowiedniej podinstalacji o dokładną wartość procentową tego porównania.

Jeżeli zwiększenie lub zmniejszenie średniej kroczącej danego parametru z dwóch poprzednich lat kalendarzowych nie przekracza już 15 % w porównaniu z wartością wykorzystaną w celu określenia początkowego poziomu przydziału bezpłatnych uprawnień dla podinstalacji, przydział bezpłatnych uprawnień dla tej podinstalacji jest równy wartości wykorzystanej do określenia początkowego poziomu przydziału bezpłatnych uprawnień, począwszy od roku następującego po dwóch latach kalendarzowych wykorzystanych do określenia średniej kroczącej.”

;

6) dodaje się artykuły w brzmieniu:

„