Artykuł 4

1. Państwa członkowskie ustanawiają i publikują co najmniej jedną krajową politykę rejestracji mającą zastosowanie do krajowych rejestrów ustanowionych na ich terytorium.

2. Państwa członkowskie mogą uwzględnić lub ponownie wykorzystać istniejące sektorowe lub krajowe polityki rejestracji.

3. Krajowa polityka rejestracji musi zawierać przynajmniej informacje dotyczące:

a) procedury identyfikacji i uwierzytelniania mające zastosowanie do stron ufających portfela podczas procesu rejestracji;

b) wymaganej dokumentacji potwierdzającej w zakresie tożsamości, rejestracji działalności gospodarczej, mających zastosowanie uprawnień oraz innych istotnych informacji na temat strony ufającej portfela;

c) źródeł autentycznych lub innych oficjalnych rejestrów elektronicznych, w przypadku gdy można polegać na tych źródłach lub rejestrach w celu dostarczenia dokładnych danych;

d) jakichkolwiek innych informacji lub innych dowodów wymaganych w ramach procesu rejestracji;

e) w stosownych przypadkach, zautomatyzowanych środków umożliwiających stronom ufającym portfela rejestrację lub aktualizację istniejącej rejestracji;

f) środków odwoławczych dostępnych dla stron ufających portfela na podstawie przepisów i procedur państwa członkowskiego, w którym utworzono rejestr krajowy;

g) zasady i procedury weryfikacji tożsamości zarejestrowanych stron ufających portfela oraz wszelkich innych istotnych informacji przekazanych przez tę stronę.

4. Procedury i dokumentacja, o których mowa w ust. 3 lit. a) i b), umożliwiają stronie ufającej portfela wskazanie konkretnych uprawnień, na podstawie których działa, jak określono w załączniku I.

5. W stosownych przypadkach wymogi określone w krajowej polityce rejestracji nie mogą utrudniać zautomatyzowanego procesu rejestracji.